Een wilg kiezen

Op basis van de hoogte

De kruipwilgen van 0,60 m tot 1,50 m hoog

De Salix repens en Salix repens ‘Nitida’ zijn zeer geschikt als bodembedekker dankzij hun dichte, zilverkleurige blad. De Salix helvetica is ideaal in een rotstuin met zijn fluweelachtige amandelgroene blad en zijn kronkelende, spreidende groeiwijze, net als de Salix sibirica subopposita die een kussen vormt met katjes en jonge, behaarde en zijdeachtige scheuten. De Salix hastata ‘Wehrhahnii’ is zeer sierlijk met zijn rode takken en zijn lange, zilverkleurige katjes.

De dwergwilgen van 1,50 m tot 3 m

Wilgen met een geringe groei zijn ideaal voor kleine tuinen, in een rotstuin of zelfs in een bak op een balkon of terras. De Salix (x) tetrapla heeft opgaande, gele takken die later grijsbruin worden en bedekt raken met kleine, ovale, heldergroene bladeren aan de bovenzijde en grijze bladeren aan de onderzijde. De Salix aurita is een grote struik van 3 m hoog die goed bestand is tegen zeewind.

De middelgrote wilgen van 5 m tot 10 m

Ze worden gewaardeerd om hun natuurlijke uitstraling en worden in grote partijen langs een waterpartij aangeplant. Kies voor de Salix triandra, of amandelwilg, met bruinrode of olijfgroene takken, terwijl de Salix cinerea met zijn grijze bladeren ideaal is om een vochtige bosrand op te lichten. Gebruik de Salix matsudana ‘Tortuosa’ solitair vanwege zijn sierlijke silhouet. Zijn kronkelende stengels golven en tekenen in de winter een uitzonderlijk silhouet. Hij kan 10 m hoog worden. Decoratiever vanwege zijn bloei is de Salix caprea, een kleine boom van 5 tot 8 m, die veel decoratieve, zilverkleurige katjes met lange, gele meeldraden heeft. De treurvorm Salix caprea pendula ‘Kilmarnock’ is spectaculair op een terras.

De grote wilgen van 10 m en hoger

De Salix alba met zijn zilvergrijze blad wordt 25 m hoog, hoewel hij vaak als knotboom wordt gesnoeid. Hij is voorbehouden aan grote tuinen of grote vijvers. De variëteit ‘Vitellina’ heeft geel hout. Zijn ronde groeiwijze is ideaal om donkere plekken op te lichten. De Salix alba ‘Tristis’, de treurwilg, wordt 10 tot 15 m hoog en even breed, met zijn soepele takken die tot op de grond hangen.

Van de Salix subopposita met kruipende stengels bovenaan tot de treurwilg onderaan, die gemakkelijk te herkennen is, zorgen wilgen in alle formaten voor afwisseling. In het midden Salix exigua en rechts Salix caprea; onderaan Salix cinerea.

Op basis van de kleur van de katjes en schors

De wilgen luiden het voorjaar al in februari in en bieden een delicate bloei in uiteenlopende kleuren. Wit bij Salix hastata ‘Wehrhahnii’, roze bij Salix chaenomeloides ‘Mount Aso’, geel bij Salix aurita en zelfs zwart bij Salix gracilistyla. Elegant en natuurlijk ogend, maar kleine details in de bloemen geven ze nog meer charme.

Links Salix acutifolia in pastelroze. In het midden het gele Salix aurita en de bijna zwarte Salix gracilistyla. Rechts Salix ‘Mount Aso’ en het stralende wit van Salix hastata ‘Wehrhahnii’

Vooral de schors van de jonge takken maakt deel uit van het spektakel. Deze zijn oranjerood bij Salix erythroflexuosa en Salix alba ‘Vitellina’. Paarsrood bij Salix sachalinensis ‘Sekka’, Salix magnifica en Salix ‘Fargesi’. Een ander kenmerk van wilgen is hun wisselende uiterlijk door de seizoenen heen. Dat geldt voor de Salix viminalis of katwilg, waarvan de lange takken, flexibel en donzig, op volwassen leeftijd grijsgroen en vervolgens groenachtig geel tot oranjerood zijn.

Op basis van de bloeiperiode

Drie zeer decoratieve wilgen vieren het einde van de winter met een explosie van kleuren.

• De Salix acutifolia ‘Blue Streak’ is een grote winterharde heester die in februari ontwaakt met lange, zijdeachtige zilveren katjes die geel worden. De jonge rode takken krijgen een blauwachtig paarse tint.
• De Salix chaenomeloides ‘Mount Aso’ is een vertakte heester met mooie roze en rode katjes. Ze vormen zich in het najaar onder rode schubben tussen het geeloranje blad. In maart ontwikkelen ze zich op roze-bruine takken, die aan de basis bedekt zijn met een “vacht” van rode haartjes en aan de uiteinden met roze haartjes.
• Salix sachalinensis ‘Sekka’ heeft een vroege en overvloedige voorjaarsbloei en produceert een veelvoud aan grote, pluizige katjes, eerst zilverkleurig en daarna geel.

In mei komen de meer wilde wilgen tot bloei, zoals Salix alba, Salix viminalis en Salix caprea. In de zomer sluit de Salix lanata het spektakel af met zijn grote, wollig witte katjes, tegelijk met zijn blad.

Explosie van katjes aan het einde van de winter bij Salix acutifolia, van links naar rechts Salix chaenomeloides Mount Aso, Salix sachalinensis ‘Sekka’, Salix aurita, Salix gracilistyla

Afhankelijk van de pH en de aard van de bodem

De naam Salix komt van het Keltische “sal”, dat “dicht bij” betekent, en van “lis“, dat “water” betekent. Zo hebben alle wilgen een gemeenschappelijke voorkeur voor vochthoudende, diepe bodems waarin ze hun krachtige wortels laten doordringen. Hoewel de meeste wilgen het goed doen op gewone grond, zoals de prachtige bonte wilg Salix integra ‘Hakuro Nishiki’, zijn sommige soorten aangepast aan zuurdere of kalkrijke bodems. Als je grond zuur en zwaar is, kies dan voor Salix repens nitida en Salix aurita. Reserveer Salix argentea en Salix cinerea liever voor zure, vochthoudende en lichte bodems. Voor tuinen met een kalkrijke bodem kies je best voor Salix rosmarinifolia in een border of als haag, of voor Salix helvetica in een rotstuin met arme, vochthoudende grond.

Alle wilgen hebben water nodig, zoals Salix alba rechtsonder. Bovenaan Salix aurita voor zware, zure bodems. Linksboven de kleine bonte wilg voor neutrale grond. Onderaan de rozemarijnwilg voor arme, kalkrijke grond.

Op basis van groeiwijze en gebruik

In de natuur zijn wilgen overal te vinden. Ze voelen zich zowel aan de kust als hoog in de hoogste bergen thuis. In de tuin staan de grootste wilgen solitair of achter in de tuin, terwijl de struikwilgen meer naar voren in een border worden geplant. Wilgen hebben elk jaar een stevige snoei nodig om het volgende seizoen al hun mooie kleuren terug te krijgen. De grote wilgen worden geknot (knotwilgen), de struikwilgen worden afgezet. Om een talud of een frisse rotstuin op te fleuren, plant je kruipende wilgen die met hun worteluitlopers de grond op zijn plaats houden.

Om een terras kleur te geven, kun je de wilg in een bak kweken. De kronkelwilg Salix matsudana ‘Tortuosa’ wordt in een grote bak net een grote bonsai. De bonte wilg Salix integra ‘Hakuro Nishiki’ is ideaal om een terras op te fleuren. De treurvorm van de boswilg Salix caprea ‘Kilmarnoch’ zal ook indruk maken met zijn koepel van katjes.

De Salix purpurea en zijn jonge, afgezetten takken bovenaan.  Rechts een traditionele knot op Salix alba. Links de bonte wilg Salix integra ‘Hakuro Nishiki’ solitair en in een haag. Onderaan de bloeiende koepel van de treurende boswilg Salix caprea ‘Kilmarnoch’, die geschikt is om in een pot op een balkon te kweken.

Meer lezen

De wilg wordt in de landbouw gebruikt om wilgentenen te leveren, waarmee voorwerpen van vlechtwerk worden gemaakt. De wilg kan ook na het planten in de tuin worden gevlochten. Ontdek de adviezen van Alexandra om kennis te maken met het vlechten van levende wilgen en het praktische gebruik ervan in de tuin. Ontdek onze collectie gevlochten levende wilgen met een bolvorm of zuilvorm.

Twee voorbeelden van gevlochten levende wilgenhagen