Salix triandra - Amandelwilg

De Salix triandra of amandelwilg is een kleine boom of grote struik, inheems in vochtige gebieden van Europa. Het is een van de meest gebruikte wilgen voor mandenmakerij, omdat hij elk jaar jonge, zeer rechtopstaande, rechte en slanke takken produceert, vooral wanneer hij als knotwilg wordt gekweekt! Ze zijn bijzonder sierlijk in de tuin omdat ze vrij levendige kleuren krijgen: olijf- tot roodbruin. Hij draagt mooie, lancetvormige en spitse bladeren, donkergroen aan de bovenkant, blauwgroen aan de onderkant. In het voorjaar produceert hij langgerekte, mannelijke katjes in een helder geel. Gebruik hem als laanboom of als grote struik om een mooie vrije haag te vormen in combinatie met andere bomen en struiken. Om regelmatig veel bloeiende en goed gekleurde twijgen te krijgen, snoei je ze om de paar jaar tot aan de basis terug. Deze amandelwilg met zijn lichte en frisse loof is zeer gemakkelijk te kweken in alle vrij diepe, rijke en vochtige tot natte bodems.

De Salix triandra behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae). Het is een bladverliezende botanische soort, oorspronkelijk uit vooral Centraal-Europa en Centraal- en Noord-Azië. In Nederland komt hij voor in vochtige gebieden. De amandelwilg is een lichtminnende soort die bijzonder goed gedijt op zware, kleiige, rijke en vochtige gronden.

Hij heeft een struikvormige groeiwijze met vaak meerdere stammen en goed rechtopstaande takken. Je ziet hem vaak als knotwilg, omdat hij vaak voor mandenmakerij wordt geteeld. Volwassen vormt hij een struik van 6 m hoog en 4 m breed, maar hij kan gemakkelijk 20 meter overschrijden als hij zich natuurlijk mag ontwikkelen. De jonge twijgen zijn kaal, gegroefd, slank en olijfkleurig. Naarmate ze ouder worden, wordt de schors bruin en heeft de neiging af te schilferen in platen, waarbij een oranjebruine onderlaag zichtbaar wordt. Het bladverliezende loof bestaat uit bladeren die donkergroen en glanzend aan de bovenkant zijn, en dof blauwgroen aan de onderkant. Ze krijgen een gele kleur in het najaar voordat ze vallen. Ze zijn zeer lancetvormig, ovaal-elliptisch, spits, met getande randen en meten 5 tot 10 cm lang. De bloei met katjes vindt plaats in maart-april, vóór het verschijnen van de bladeren, op de eenjarige twijgen. De mannelijke katjes zijn zeer decoratief, nectarrijk en drachtrijk voor bijen. Deze langwerpige en losse katjes, 5 tot 10 cm lang, dragen 3 meeldraden, waarnaar de naam "triandra" verwijst. De vrouwelijke katjes zijn onopvallender. Tweehuizig, draagt de amandelwilg zijn mannelijke en vrouwelijke bloemen op aparte planten. Sommige exemplaren hebben alleen vrouwelijke bloemen, terwijl andere alleen mannelijke bloemen dragen.

De amandelwilg is perfect winterhard en blijkt zeer gemakkelijk te kweken in gewone grond, in alle Nederlandse regio's. Weinig eisend wat de bodem betreft, geeft hij toch de voorkeur aan een zware, kleiige, rijke en niet te droge grond. Snoei hem elk jaar na de bloei om hem te stimuleren om voller te worden en veel bloeiende twijgen te produceren. Je kunt hem solitair plaatsen, omringd door vroegbloeiende bollen (sneeuwklokje, krokus, keizerskroon, hyacint), in een vrije haag of op de achtergrond van een border bij exemplaren met meerdere stammen. Hij zal perfect zijn in een tuin met een natuurlijke uitstraling. Denk eraan boeketten te maken met zijn twijgen vol zilverachtige katjes. In een vaas begeleiden ze op prachtige wijze die van de Prunus triloba en sierkersen en -pruimen, die door de warmte in huis tot bloei zullen komen.

Eigenschappen:

Zoals alle wilgen bevat deze soort in zijn schors een stof die verwant is aan aspirine. Hij is zeer nectar- en drachtrijk: de bijen die hem bezoeken produceren een honing met een goudgele kleur, met een groene irisatie, die bij het ouder worden amberkleurige tot beige tinten krijgt. De smaak is zoet, zowel bloemig als licht houtachtig. Relatief zeldzaam, deze honing wordt vooral in het westen van ons land geproduceerd. Zijn loof werd vroeger gebruikt als voer voor geiten.