Pruimenboom: de juiste variëteit kiezen

Afhankelijk van de variëteit en het gebruik ervan

Het geslacht Prunus domestica telt ongeveer 400 verschillende soorten. Dat betekent dat er volop keuze is. Maar het belangrijkste criterium bij het kiezen van een pruimenboom lijkt vrij vanzelfsprekend: het ras en daarmee ook het gebruik van de geoogste vruchten. En daarbij draait het vaak vooral om smaak!

Onder de pruimenbomen vinden we:

• De reine claude: dit zijn ronde pruimen met een verfijnde, meestal zeer zoete smaak. Het zijn perfecte pruimen om vers te eten, maar ze kunnen ook worden gebruikt voor jam en inmaken. Het ras ‘Dorée ou Verte’ brengt zeker een van de smakelijkste reine-claudepruimen voort, met een groene schil die goudkleurig wordt en stevig, zeer sappig en zeer zoet vruchtvlees. Dit is een pruim met een uitstekende smaak. Ook de reine claude ‘D’Althan’ staat bekend als een heerlijke pruim, met fijn, sappig en zeer aromatisch vruchtvlees. Het is een grote, ronde, enigszins afgeplatte pruim met een gele basiskleur en een roze-violette blos.
• De mirabel: dit zijn pruimen ter grootte van een grote kers, met stevig en zoet, zeer aromatisch vruchtvlees, perfect voor taarten, gebak en eau-de-vie. De ‘Mirabelle de Metz’ met fijn en bijzonder aromatisch vruchtvlees mag zeker niet ontbreken, net als de ‘Mirabelle de Nancy’, die groter maar minder zoet is dan de vorige. Het originele ras ‘Ruby®’ produceert mirabellen met een rode schil en zeer zoet, donker vruchtvlees.
• De kwets of ‘pruim van Damascus’: dit zijn eivormige pruimen met een berijpte, purperen of blauwzwarte schil en stevig, weinig sappig maar zeer zoet vruchtvlees. Het zijn perfecte pruimen om te drogen of te verwerken in compotes, jam en inmaken… De ‘quetsche d’Alsace’ geeft vruchten die zowel zoet als friszuur zijn. De pruimen van de ‘Blanche de Létricourt’ zijn uitstekend geschikt voor taarten en om te drogen. De ‘Belle de Louvain’ is een mooie, middelgrote pruim die bijzonder geschikt is voor het maken van jam. Bovendien is dit een ras met late bloei, waardoor het minder gevoelig is voor voorjaarsvorst.
• Rassen voor gedroogde pruimen: het ras ‘Prune d’Ente’ wordt zeker het meest gebruikt voor gedroogde vruchten, maar ook ‘Perdrigon’ mag worden genoemd. Dit ras staat bekend om de productie van de Pistoles de Bignoles, zeer gewaardeerde gedroogde pruimen.
  

  Enkele van de smakelijkste pruimenrassen: ‘Reine-Claude Verte ou Dorée’, ‘Mirabelle de Metz’, ‘Quetsche d’Alsace’ en ‘Prune d’Ente’

Tot slot zijn er, als je pruimenbomen zoekt die bekendstaan om de smaak van hun vruchten, enkele moeilijk in te delen rassen die je niet mag overslaan. De pruimenboom ‘des Béjoinnières’ produceert middelgrote pruimen die veel weg hebben van mirabellen: ze zijn zoet, sappig en aromatisch en veelzijdig in gebruik. De donkerrode pruimen van het ras ‘Anna Spath’ zijn eveneens heerlijk, sappig en voorzien van stevig vruchtvlees, perfect voor alle toepassingen.

Afhankelijk van de plantregio

De pruim is een tamelijk winterharde fruitboom (tot – 25 °C), maar de bloei kan last hebben van voorjaarsvorst. De pruimen die het best geschikt zijn voor een landklimaat en een bergklimaat zijn zonder twijfel de ‘Damaspruimen’, die veel voorkomen in het noordoosten van Frankrijk en België. Zo zijn rassen als ‘Belle de Louvain’, ‘Quetsche d’Alsace’, ‘Belle de Thuin’ en ook de ‘Bleue de Belgique’ met haar vruchten met een blauwe, dunne schil en zacht, sappig en zoet vruchtvlees zeker het meest geschikt om aan te planten in een regio met een koud klimaat. Ook de pruim ‘Altesse Double’, die Italiaanse kwetsen voortbrengt, bloeit laat, waardoor deze bestand is tegen voorjaarsvorst. In regio’s met een landklimaat in het noorden en oosten zijn de mirabellen van Nancy en Metz vanzelfsprekend de aangewezen keuze.

Verder naar het zuiden geeft men de voorkeur aan andere pruimen met een vroegere bloei. Zo geeft de pruim ‘Reine-Claude de Bavay’ grote, mooi ronde vruchten met zoet en aromatisch vruchtvlees, die half september worden geoogst. Het is echter een pruim die gevoelig is voor kou en daarom in regio’s met een zacht klimaat moet worden gekweekt. Over het algemeen worden reine-claudepruimen vooral in het zuidwesten aangeplant. Zo houdt de pruim ‘Queen Victoria’ van warme standplaatsen, zoals hellingen. Het is een productieve maar weinig groeikrachtige pruim die vruchten geeft met een lichtrode schil en stevig, zoet vruchtvlees met een lichte zuurgraad. De pruimen van ‘Reine-Claude d’Oullins’ rijpen tussen juli en augustus. Ze zijn matig zoet maar sappig en geschikt om in te maken en voor jam.

Japanse pruimen zijn dankzij hun vroege bloei bijzonder geschikt om te kweken in regio’s met een zacht klimaat. De ‘Golden Japan’ produceert half juli grote, helder gele vruchten met zoet, zacht en sappig vruchtvlees. ‘Black Amber’ geeft vanaf eind juli grote pruimen met een bijna zwarte schil en amberkleurig, zeer aromatisch vruchtvlees.

In het noorden en oosten de ‘Bleue de Belgique’ of de ‘Mirabelle de Nancy’, in het zuiden de ‘Reine-Claude de Bavay’, de ‘Reine-Claude d’Oullins’ en ‘Black Amber’

Op basis van hun ziekteresistentie

Hoewel de pruimenboom relatief sterk is in vergelijking met andere fruitbomen, kan hij toch last krijgen van talrijke ziekten, waaronder monilia, roest, bacteriekanker en het gevreesde sharka-virus. Wat plagen betreft, tast vooral de fruitmot de vruchten aan. Toch staan sommige pruimenbomen bekend om hun grotere weerstand tegen bepaalde ziekten. Zo staat de pruimenboom ‘Des Béjonnières’ bekend om zijn vruchten die weinig worden aangetast door wormen en andere plagen, terwijl de pruimenboom ‘Président’, met zijn grote, ronde, donker paarsrode pruimen die zeer knapperig zijn en daardoor ideaal voor het maken van pruimen, bekendstaat om zijn zeer grote weerstand tegen ziekten.

De mirabel van Nancy en ‘Reine-Claude Verte’ staan bekend om hun weerstand tegen monilia. De pruimenboom ‘Quetsche Altesse Simple’, ook wel ‘Prune de Namur’ genoemd, is bovendien zeer winterhard en daardoor goed bestand tegen cryptogamische ziekten. Hetzelfde geldt voor de pruimenboom ‘Quetsche Stanley’, waarvan de grote, paarse vruchten perfect zijn om pruimen van te maken.

Meer informatie: Ziekten en plagen van de pruimenboom

Naargelang de productiviteit

Bij de pruimenbomen zijn sommige echte productiekampioenen. Om te beginnen met de mirabellenbomen ‘de Nancy’ en ‘de Metz’. De pruimenboom ‘Monsieur Hâtif’ levert vanaf half juli ook een mooie oogst pruimen met een prachtige, paars berijpte kleur. Het enige verwijt dat je deze pruimenboom kunt maken, is dat de productie wisselend en onregelmatig is. Het oude ras ‘Blanche de Létricourt’ behoort eveneens tot de productiefste rassen en is bovendien ziekteresistent. ‘Sainte-Catherine’ is ook een oud pruimenras dat de beroemde bloeiende pruimedant van Tours voortbrengt. De vruchten zijn goudgeel, zoet en honingachtig en zeer aromatisch. Deze pruimenboom stond al in de moestuin van Lodewijk XVI en levert eind augustus een overvloedige oogst.

→ Ontdek meer oude en lokale rassen in ons artikel: “Oude en lokale pruimenrassen: een duurzame keuze vol smaak“.

Het ras ‘Monsieur Hâtif’ staat bekend om zijn vroege rijpheid, productiviteit en ziekteresistentie

Zelfbestuivende variëteit of niet?

Veel pruimenbomen zijn zelfbestuivend, wat betekent dat de bestuiving aan dezelfde boom plaatsvindt. Eén boom volstaat om vruchten te krijgen. Tot de zelfbestuivende pruimenbomen behoren onder andere ‘Anna Spath’, ‘Belle de Louvain’, ‘Bleue de Belgique’, ‘Ente’, ‘Quetsche d’Alsace’, ‘Blanche de Létricourt’, ‘Reine-Claude de Bavay’, ‘Reine-Claude d’Oullins’ en ‘Queen Victoria’… ‘Des Béjonnières’ en ‘Perdigon’ zijn gedeeltelijk zelfbestuivend, maar de opbrengst zal altijd beter zijn door kruisbestuiving als deze pruimenbomen met een ander ras worden gecombineerd.

Bloesem van de pruimenboom

Andere pruimenbomen, zoals ‘Président’ en ‘D’Althan’, zijn daarentegen duidelijk zelfsteriel. Daarom moeten er naast deze bomen zogenaamde bestuivers worden geplant, waaronder de ‘Reine-claude d’Oullins’, de ‘Reine-Claude violette’ en de ‘Reine-claude dorée’. Hoe dan ook raden we je aan onze beschrijvingen aandachtig te lezen om de juiste bestuiver te kiezen.