Pruim Perdrigon

De Prunus domestica Perdrigon is een pruimenras dat lang geleden in de Provence zijn gloriedagen kende door de pruimen voor de Var-pruimen te leveren. Dit oude ras met zijn korte bloei eind maart produceert 5 maanden later vruchten van bescheiden formaat, in een blauwviolette tot paarse kleur, met een relatief dikke schil en zoet, geel vruchtvlees. Ze zijn heerlijk om vers te eten, gedroogd (de beroemde 'pistoles') of verwerkt in taarten en jam. 

Pruimenbomen behoren tot de grote Rosaceae-familie, waartoe ook de meeste van onze fruitbomen voor een gematigd klimaat behoren (appelbomen, perenbomen, abrikozenbomen, perzikenbomen, kersenbomen, kweeperenbomen...) evenals kleinfruit (braam, framboos, aardbei). De oorspronkelijke Prunus domestica komt waarschijnlijk uit Klein-Azië (Syrië) en zou net als vele andere soorten door de Romeinse veroveringen naar Rome zijn gebracht. Volgens sommige auteurs zou de introductie in Europa echter te danken zijn aan de Kruistochten – wie weet het zeker?
Perdrigon is een ras van onbekende herkomst, dat al sinds minstens 1582 wordt gekweekt (het staat onder meer sinds de 17e eeuw in de Koninklijke Moestuin van Versailles) en een nogal kronkelige geschiedenis heeft. Ook wel Perdrigon Violet genoemd, werd deze pruim gekweekt, vervolgens verlaten en daarna opnieuw in cultuur gebracht in een opeenvolging van periodes. Een grote productieplaats was Brignoles in de Var, waar de beroemde 'pistoles' werden geproduceerd, gedroogde vruchten waarvan de vorm deed denken aan die van de oude munt. In het Provençaals 'Pardigouno' genoemd, verdween de Pruim van Brignoles uiteindelijk in de doolhof van de geschiedenis, maar sinds een jaar of twintig zetten lokale verenigingen in de Var zich in om de productie ervan nieuw leven in te blazen, met het oog op een BGA (Beschermde Geografische Aanduiding).

Deze historische pruimenboom vormt een middelgrote boom, tot wel 7 meter hoog, met een relatief spreidende groeiwijze (tot 6 meter). Hij bloeit uitbundig, maar kort, eind maart begin april, tot groot genoegen van de bijen die voor de bestuiving zorgen. Deze bloei is vrij gevoelig voor late nachtvorst, daarom is het goed om de boom te beschermen tegen koude wind, bijvoorbeeld door hem te planten tegen een zonnige stenen muur. Deze eenvoudige bloemen met 5 witte bloemblaadjes ontwikkelen zich tot kleine tot middelgrote vruchten (steenvruchten), ovaal van vorm en met een donkerblauwviolette kleur. Ze zijn bedekt met een waas (pruin) dat beschermt tegen uitdroging.  Ze zijn eind augustus goed om te oogsten en kunnen vers worden gegeten, maar hun schil is vrij dik en het gele vruchtvlees is een beetje zuur. Daarom werden ze gedroogd om de Provençaalse pruimen te leveren. Deze pruimen kunnen ook worden verwerkt in desserts, taarten of jam. Over het algemeen is de pruim rijk aan antioxidanten, vitamine B9, ijzer en magnesium; rijk aan vezels stimuleert hij de darmwerking (iedereen kent de effecten van de gedroogde pruim!). Bovendien bevat hij weinig calorieën en niet te veel koolhydraten (vers, dat is bij de gedroogde pruim niet het geval!).
Perdrigon groeit op een diepe en vrij vochtige bodem, op neutrale tot kalkhoudende grond. Hoewel hij winterhard is tot ongeveer -17°C, heeft hij een zonnige standplaats nodig, beschut tegen koude winterwind. Het is echter goed om te onthouden dat een pruimenboom kou nodig heeft om vrucht te zetten (wat vernalisatie wordt genoemd, vertaald in een aantal noodzakelijke kou-uren). Kou in de winter en veel zon – geen wonder dat het afwisselende klimaat van Brignoles zijn thuisbasis werd!

Perdrigon is een productief ras dat weinig beurtjaren vertoont (dat wil zeggen met weinig schommelingen in de productie van het ene op het andere jaar). Voor een goede oogst plant u er andere rassen van pruimenbomen bij, want kruisbestuiving is altijd gunstig. Om optimaal van de zomer te genieten, plant u er een druif bij, zoals de Gouden Chasselas, die gedijt in dezelfde bodem- en klimaatomstandigheden als de Perdrigon en u zal verrassen met zijn trossen zoete druiven.