Pruim Victoria

De Pruimenboom 'Victoria' is een weinig krachtige, maar productieve variëteit. Hij produceert grote, langwerpige tot eivormige vruchten met een roodpaarse kleur op een gele ondergrond. Het gele vruchtvlees is halfstevig en aromatisch. De oogst vindt begin september plaats. De Pruimenboom 'Victoria' is zelfbestuivend. Het is een zeer goede bestuiver voor andere rassen.

De oorsprong van pruimenbomen zou Syrië zijn, en niet China. Tijdens de Romeinse hegemonie over de regio werden diverse lokale vruchten, waaronder de pruim, in Rome geïntroduceerd. De Pruimenboom 'Victoria' duikt voor het eerst op in de literatuur in 1856. Hij komt voort uit een zaailing die werd gevonden in Alderton, Sussex, in Groot-Brittannië. Hij is opgedragen aan koningin Victoria van Engeland.

Deze fruitboom bereikt van nature een hoogte van ongeveer 3 meter op volwassen leeftijd. De open en zeer spreidende groeiwijze wordt gewaardeerd en, mits goed gesnoeid, is de boom gemakkelijk te oogsten. Hij vraagt weinig onderhoud dankzij de natuurlijke open structuur door zijn spreidende groeiwijze. Hij staat graag in de volle zon of halfschaduw en groeit in elke vruchtbare, vochthoudende, diepe en zelfs zware grondsoort, maar zonder kalk. De bladeren zijn ovaal, bijna langwerpig, gekarteld-getand en licht behaard. De bloei vindt plaats in maart en is vrij uitgestrekt. De boom bedekt zich dan volledig met witte bloemen die verschijnen op de twijgen van het voorgaande jaar. Ze zijn zelfbestuivend. De boom is een goede bestuiver voor andere pruimenrassen. De vruchten zijn langwerpig tot eivormig, roodpaars op een gele ondergrond. Het gele vruchtvlees is halfstevig en aromatisch.

De pruimen worden vers gegeten, rechtstreeks van de boom, in fruitsalades, maar ook als dessert, in gebak of als bijgerecht bij vlees en andere gerechten. Ze worden uiteraard verwerkt tot jam, maar ook tot fruit op siroop, compote... Er wordt eveneens likeur van gemaakt.