Welke Opuntia planten in jouw regio?
Ontdek de meest winterharde variëteiten voor je tuin
Inhoud
De schijfcactussen, ook wel opuntia’s genoemd, zijn vetplanten die water opslaan in hun cladodiën om droogte te doorstaan. Ze komen voornamelijk voor op het Amerikaanse continent en rond de Middellandse Zee. Schijfcactussen worden vooral gekweekt vanwege hun sierwaarde en met name vanwege de vijgen, de vruchten van de vijgcactus (Opuntia ficus-indica) en de Indische vijgcactus (Opuntia humifusa). Deze twee vijgcactussen uit Noord-Amerika hebben ook geneeskrachtige eigenschappen en dienen als basis voor de productie van karmijn uit schildluizen (Coccoidea), een natuurlijke kleurstof met een dieprode kleur. Omdat ze afkomstig zijn uit droge gebieden, zijn schijfcactussen bestand tegen droogte. Ondanks hun cactusachtige uiterlijk kunnen de meeste schijfcactussen in onze gematigde streken in de tuin worden geplant. Sommige schijfcactussen zijn namelijk bestand tegen zeer lage temperaturen, tot onder -20 °C.
Op deze adviespagina bieden we een selectie van verschillende soorten schijfcactussen die je, afhankelijk van de regio waar je woont, succesvol kunt aanplanten.
U woont in het Middellandse Zeegebied
U bevindt zich in USDA-winterhardheidszone 10, waar koude dagen zeer zeldzaam zijn en warme dagen vaak voorkomen. U kunt uw Opuntias in de volle grond planten. Deze schijfcactussen zijn zeer winterhard en bestand tegen het mediterrane klimaat (warmte, kou, regen en wind). Kies voor het planten van Opuntia in de volle grond in de koude gebieden van het mediterrane achterland een verhoogde standplaats in de volle zon. De grond moet licht en goed doorlatend zijn en bestaan uit grind en kiezels.
De Opuntia microdasys is een kleine schijfcactus die achter elkaar heel kleine, ronde, groene schijven zonder stekels vormt, maar wel bezaaid is met kleine toefjes decoratieve, irriterende gele haartjes, glochiden genoemd. De plant bloeit vaak in de volle grond in het mediterrane klimaat. Hij verdraagt korte vorstperiodes tot -2 °C als hij droog wordt gehouden. Een koude overwintering met voldoende zonlicht bevordert de bloei.
De Opuntia scheeri heeft schijven die bedekt zijn met gouden en relatief weinig stekende doorns. Net als veel opuntia’s is hij zeer winterhard en verdraagt hij zonder problemen warmte en kou tot -15 °C.

Schijfcactussen zijn uiterst decoratief in de tuin (links O. microdasys; rechts O. scheeri)
Eenmaal gevestigd groeien de Opuntias vrij snel als de omstandigheden geschikt zijn. Na verloop van tijd kunnen ze flink groot worden.
⇒ Let op: Hanteer de Opuntias altijd met stevige handschoenen of houd ze vast met meerdere lagen krantenpapier. Let er ook op dat u ze windstil hanteert, want u zou de glochiden kunnen inademen. Glochiden zijn piepkleine, fijne en broze harpoentjes die zich bij de minste aanraking in grote aantallen in de huid en kleding vastzetten. Om deze stekels te verwijderen kunt u, naast een pincet, plakband of kauwgom gebruiken, of langdurig met zeep wrijven.

Het dragen van handschoenen en beschermende kleding wordt aangeraden bij het hanteren van Opuntias
Woont u in het zuidwesten?
Je hebt te maken met een vrij droge zomer en een natte winter. In deze USDA-zone 9, waar de gemiddelde jaartemperaturen vrij hoog zijn (12,5 °C) en het aantal koude dagen beperkt blijft, kunnen Opuntia in de volle grond worden gekweekt in een perfect gedraineerde bodem. Kies een zonnige standplaats, beschut tegen harde wind, op een hellend terrein zodat het water goed kan weglopen. Opuntia‘s zijn gevoelig voor zware bodems die water vasthouden. Verbeter de drainage door grof zand, grind of stenen toe te voegen, of door op een heuvel te planten.
De Opuntia atrispina is een schijfcactus met een gemiddelde groeikracht, die betovert met zijn absoluut prachtige voorjaarsbloei in wisselende kleuren. Hij vormt een vrij lage, goed vertakte struik, opgebouwd uit cirkelvormige, blauwachtige schijven met aan de rand korte witte doorns met een rode en zwarte basis. De bloei is vroeg en veelkleurig, in tinten crème, geel, zalm, roze en rood, gevolgd door de vorming van mooie, eetbare rode vruchten. Deze “cactus” is winterhard tot -12 °C in een perfect gedraineerde bodem. Hij vindt een plaats in een grote rotstuin. Aangeplant als dichte haag vormt de Opuntia atrispina een uitstekende lage doornhaag.
De ‘Opuntia microdasys ‘Caress’ is een doornloze vorm van de bekende Opuntia microdasys. Deze variëteit bloeit gemakkelijk in een pot, zonder onderhoud te vragen. Hij is winterhard tot -5 °C, maar vertoont gemakkelijk tekenen van necrose. De bloei vindt plaats in juni-juli, onder gunstige omstandigheden. De zeer lichtgele tot geelwitte bloemen bestaan uit bloembladen met een fijne, doorschijnende textuur. Ze verschijnen aan de rand van de schijven, vooral naar het uiteinde ervan.

De Opuntia microdasys ‘Caress’ wordt gewaardeerd om zijn winterhardheid en doornloze schijven.
De Opuntia lubrica is een koude- en vooral vorstbestendige schijfcactus die bestand is tegen temperaturen tot -15 °C in droge bodem. De plant is breder dan hoog en wordt gekenmerkt door een opeenvolging van bescheiden, gekleurde schijven die zeer vaak doornloos zijn, maar bedekt zijn met kleine plukjes gele haartjes of glochiden die roestkleurig worden, decoratief zijn, maar irriterend. De plant bloeit in het voorjaar en toont dan delicate, felgele bloemen. In een gunstig klimaat maken deze plaats voor mooie, kleine vruchten met een helderrode kleur. Deze Opuntia groeit gemakkelijk in potten of in de volle grond, in een zeer goed doorlatend substraat, zonder bijzonder onderhoud te vragen.

De Opuntia lubrica of rufida heeft geen doorns, maar wel glochiden die net zo irriterend zijn
De‘Opuntia cyclodes (voorheen Opuntia engelmannii var. cyclodes) is een schijfcactus waarvan het robuuste uiterlijk past bij zijn uitzonderlijke weerstand tegen kou tot -25 °C en tegen sneeuw. Deze plant vormt een struik met een tentakelachtige groeiwijze, opgebouwd uit dikke, ronde “schijven” met lange, scherpe gele doorns. In het late voorjaar worden ze gesierd met mooie gele bloemen die ronde, paarsachtige vruchten voortbrengen die weinig smaakvol zijn. Winterharde schijfcactussen worden buiten, in de volle grond en uit de buurt van doorgangen gekweekt, zodat ze onbelemmerd de geest van hun oorsprongsgebied kunnen uitdrukken: die van de woestijnlandschappen van Noord-Amerika.
Ontdek andere Opuntia
Alles bekijken →Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Woont u in een zeeklimaat of in het uiterste zuidwesten
In deze regio’s van USDA-zone 8 zijn er maar weinig koude dagen en dalen de temperaturen zelden tot -10 °C, maar in de winter valt er nog regelmatig neerslag. U kunt rekenen op de Cylindropuntia imbricata of Opuntia imbricata, die zonder bescherming zeer winterhard is tot -15 °C en bestand is tegen droogte. Deze vreemde cactus met lange witte stekels is familie van de vijgcactus. Deze bijzondere Opuntia met zijn blauwgroene kleur is aan het begin van de zomer bezaaid met kort bloeiende, fuchsia tot licht paarsroze bloemen met een geel hart en tere, zijdeachtige bloembladen. De groei is snel en de teelt in stenige, goed gedraineerde bodem levert geen enkel probleem op.

De fuchsia bloemen van de Cylindropuntia verschijnen in de zomer, maar bloeien slechts zeer kort.
⇒ Het advies van Eric: In het najaar en de winter is het risico op rot voor uw Opuntia’s groot. Om ze tegen vocht te beschermen, plaatst u begin oktober een bescherming tegen de regen en verwijdert u deze in april.
En overal elders
Je krijgt te maken met strenge winters met langdurige en strenge vorstperiodes. In de volle grond voelt de Opuntia engelmannii var. rastrera, die bijzonder winterhard is tot -20 °C, zich zonder bescherming in de tuin thuis. Deze variëteit vormt een lage en zeer breed uitgroeiende struik, met dikke, afgeronde, hartvormige schijven, bewapend met scherpe doorns. De voorjaarsbloei bestaat uit grote, lichtgele of lichtroze bekerbloemen die bij het verwelken prachtig oranje kleuren. Daarna verschijnen ronde, paarse eetbare vruchten. Deze Opuntia wordt buiten in de volle grond gekweekt, uit de buurt van plekken waar mensen langskomen, om voor de hand liggende veiligheidsredenen.

De Opuntia rastrera moet vooral vanwege de veiligheid uit de buurt van kinderen worden gehouden.
De Opuntia phaeacantha ‘Mojavensis’ is een winterharde cactus die temperaturen tot -25 °C verdraagt. De blauwachtige schijven zijn groot en dik en dragen witte doorns met een rode basis. De lichtgele bloemen leveren mooie rode, eetbare vruchten op.
De Opuntia compressa ‘Millevaches’ of Opuntia humifusa is een mooie variëteit zonder doorns, die uitzonderlijk winterhard is tot ongeveer -23 °C, maar nog lagere temperaturen verdraagt in goed doorlatende grond. De plant vormt een breed kussen van kleine, vlezige, blauwgroene schijven die over de bodem groeien. In het voorjaar wordt hij gesierd door kleine citroengele bekerbloemen, gevolgd door talrijke donkerrode, eetbare vruchten. Deze schijfcactus is een uitstekende rotstuinplant die uitsluitend in de tuin wordt gekweekt. Hij past zich in al onze regio’s aan, zelfs in berggebieden, want hij is niet bang voor kou, droogte of sneeuw.

Twee tegenovergestelde opuntia’s: links de ongewapende Opuntia Millevaches en rechts de Opuntia phaecantha
⇒ Het advies van Eric: In alle andere situaties waarin de winters strenger kunnen zijn en de vorstperiodes langer en heviger, moet je je Opuntia in een pot kweken. Je geniet dan net zo goed van de lange zomerbloei, maar je moet hem wel laten overwinteren, idealiter in een onverwarmde veranda of een lichte, vorstvrije ruimte. In het voorjaar kun je je Opuntia weer buiten zetten en hem geleidelijk aan de zon laten wennen.
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen