Eeuwige kool 'Daubenton' telen

Wat een leuke Daubentonskool!

Daubentonkool… De nieuwsgierige vraagt zich terecht af waarom deze kool zo’n naam heeft gekregen, en dan ook nog met een hoofdletter. Wie goed thuis is in de plantkunde kent ongetwijfeld Louis Jean-Marie D’Aubenton, ook wel Daubenton genoemd, een Franse natuuronderzoeker, botanicus en arts die aan het einde van de 18e eeuw werd benoemd tot eerste directeur van het Muséum National d’Histoire Naturelle. Daubenton was in 1742 door Buffon naar de koninklijke tuin gehaald. Aan hem danken we de introductie van het Merinoschaap en waarschijnlijk ook de identificatie van deze kool.

De Daubentonkool behoort tot de Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), maar onderscheidt zich toch van zijn verwanten door zijn lange levensduur en groeiwijze. De Daubentonkool is namelijk een vaste plant met wintergroen loof, die zich onderscheidt door zijn vertakte groeiwijze, op voorwaarde dat hij veel stengels heeft. Zijn ovale bladeren met getande randen, die op lange bladstelen staan, geven hem het uiterlijk van een struikachtige plant die meer dan 1 meter hoog kan worden. Deze Daubentonkool vormt dus geen kool.

In de loop der jaren krijgt de Daubentonkool een struikachtige groeiwijze

Naast zijn smaak, die lijkt op die van broccoli en het midden houdt tussen zoet en bitter, is het grootste voordeel van de Daubentonkool dat hij bestand is tegen de laagste temperaturen, tot – 15 °C. In de winter verdwijnen de bladeren weliswaar, maar in het volgende voorjaar komen ze terug. En dat gedurende een cyclus van 4 tot 7 jaar. Hoe dat komt, vraag je je misschien af? Heel eenvoudig: de Daubentonkool bloeit zelden. En wanneer hij bloeit en zaad vormt, is het einde in zicht!

Er bestaan verschillende variëteiten van de Daubentonkool. De typevariëteit heeft licht blauwgroene bladeren, terwijl ‘Variegata’ en ‘Popof’ lichtgroene, crèmekleurig bonte bladeren hebben, waardoor het decoratieve planten zijn die ook buiten de moestuin kunnen worden gekweekt.

De typevariëteit van de Daubentonkool heeft licht blauwgroene bladeren, terwijl de bladeren van ‘Popof’’ en ‘Variegata’ crèmekleurig gerand zijn

Hoe plant je Daubentonskool?

Weet je hoe je kool plant… Daubenton? Deze kool is makkelijk te telen, maar moeilijk te weerstaan… Door zijn omvang heeft de Daubentonkool ruimte nodig om zich te ontwikkelen. Bovendien kunnen de onderste bladeren vanzelf afleggen. De plant heeft ook veel licht nodig. Geef hem daarom een zonnige of halfschaduwrijke, ruime standplaats. Houd tussen elke Daubentonkoolplant minstens 60 cm afstand en plant ze in rijen met een tussenruimte van één meter.

De bodem moet goed gedraineerd, vochtig en rijk aan organische stof zijn. Deze meerjarige kool stelt daarentegen weinig eisen aan de grondsoort. De bodem mag zuur, basisch of zelfs kalkrijk zijn: het maakt hem weinig uit.

Plant de kool in het voorjaar, in april of mei, met jonge planten. Deze kool vormt namelijk geen zaad. Plant hem als volgt:

• Graaf een plantgat dat drie keer zo groot is als de wortelkluit
• Zet de kool in het plantgat en begraaf een deel van de stengel, zodat hij gemakkelijker wortelt
• Vul het plantgat met bodem
• Druk de bodem aan en geef overvloedig water.

Welk onderhoud heeft de eeuwige kool nodig?

Verdraagzaam, gemakkelijk in de omgang, sterk, duurzaam… De Daubentonkool heeft alle kwaliteiten om een prominente plaats in de tuin te verdienen. Dat is ongetwijfeld de reden waarom deze kool weer helemaal terug is in moestuinen die volgens de principes van permacultuur worden geteeld, terwijl hij na de oorlog bijna was verdwenen.

De Daubentonkool heeft dus weinig verzorging nodig om zich goed te ontwikkelen. Toch moet je hem regelmatig water geven, vooral bij droogte. Omdat de grond niet mag uitdrogen, is mulch aan te raden, bijvoorbeeld van grasmaaisel. Geef water aan de voet van de plant en niet op de bladeren, om te voorkomen dat hij wordt aangetast door cryptogame ziekten. Af en toe schoffelen stelt hij ook op prijs.

In het najaar is een gift compost of goed verteerde stalmest zeer welkom. Werk deze met een grondbewerking met handklauw oppervlakkig in.

Door de koolplanten twee tot drie keer per jaar aan te aarden, worden de Daubentonkoolplanten steviger en zijn ze beter bestand tegen slecht weer.

Hoewel de Daubentonkool weinig last heeft van ziekten en plagen, zijn naaktslakken en huisjesslakken er dol op. Bekijk gerust Ingrid’s adviesfiche over hoe je deze indringers doeltreffend en op natuurlijke wijze kunt bestrijden.

De oogst van de eeuwige kool

Ongeveer zes maanden na het planten kunnen de eerste bladeren van de Daubentonkool worden geoogst. De zachtere, jonge topscheuten worden geplukt van september tot november en vervolgens van maart tot mei. In de zomer worden de bladeren taaier en bitterder, maar ze blijven prima eetbaar.

De oogst van de Daubentonkool gebeurt naar behoefte, door de jonge scheuten te plukken

Deze bladeren worden naar behoefte geoogst. Door deze pluk kunnen de scheuten opnieuw uitlopen en stimuleert men de vorming van nieuwe scheuten. Bij de Daubentonkool geldt: hoe meer bladeren worden geoogst, hoe sterker ze opnieuw uitlopen. Daarentegen zijn ze in de groentelade van de koelkast slechts 2 of 3 dagen houdbaar.

Daubentonkool vermeerderen is eenvoudig!

De Daubentons kool kan zich na enkele jaren op natuurlijke wijze afleggen. Laat de plant dus haar gang gaan en neem enkele planten weg om je koolperceel te vernieuwen.

De Daubentons kool is ook gemakkelijk te stekken door de basis van de stengels rechtstreeks op hun plaats of in een kweekpotje te planten. Neem bij voorkeur stekken van 8 tot 10 cm en plant ze in de zomer.

Zaaien is simpelweg moeilijker, omdat de zaden schaars zijn.

Een kool die geliefd is bij chef-koks

Als de Daubentonkool de afgelopen jaren zijn terugkeer in de moestuin heeft gemaakt, is hij ook weer sterk teruggekeerd op de borden van topchefs. De jonge bladeren kunnen rauw worden gegeten om salades op smaak te brengen. Gekookt kunnen ze net als spinazie worden bereid, als fricassee of gebakken in de pan, of in de wok. Ze kunnen worden verwerkt in de samenstelling van soepen. Je kunt zelfs de jonge scheuten bereiden zoals asperges.

Daubentonkool heeft een vrij milde smaak.

De bladeren van de Daubentonkool kunnen rauw of gekookt worden gegeten