Mimosa de la rivière Snowy - Acacia boormanii
Acacia boormanii - Mimosa
Acacia boormanii
Mimosa , Zilveracacia , Zilveren acacia , Zilver acacia , Wintermimosa , Alpenacacia , Zilverwattel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Acacia boormanii wordt vaak Snowy River-mimosa genoemd, omdat hij veel voorkomt in de buurt van deze rivier die door een bergachtige regio in het zuidoosten van Australië stroomt. In het wild vormt hij een grote, uitlopervormende struik, herkenbaar aan zijn transparante groeiwijze. De plant bloeit overvloedig in februari, waarbij het loof dan verdwijnt onder een massa licht citroengele bloemhoofdjes. Zelfs op zijn eigen wortels gekweekt, geeft deze rivier-mimosa toch de voorkeur aan neutrale tot zure grond; hij verdraagt zeewind en periodes van matige droogte. Buiten onze mediterrane of Atlantische kustgebieden kweekt u hem in een grote kuip, die u 's winters op een lichte, vorstvrije plek binnen zet.
Mimosa's moeten niet worden verward met de boom die wij acacia noemen, die tot het botanische geslacht Robinia behoort. Ze horen bij de vlinderbloemenfamilie, net als luzerne en lupine. De Acacia boormanii komt oorspronkelijk uit het zuidoosten van Australië, meer precies uit Nieuw-Zuid-Wales. Het is een Acacia met een vrij snelle groei, afhankelijk van de teeltomstandigheden. Zijn levensduur is ongeveer 12 jaar en hij bereikt bij ons een hoogte van ongeveer 3 meter. Deze bossige soort produceert meerdere stengels vanuit de basis, evenals wortelopslag: de plant vormt echte struikgewas in zijn thuisland. Opgekweekt met een enkele stam, of geënt op Acacia retinodes, wordt de kroon 2 à 3 meter breed. De Acacia boormanii heeft een goede winterhardheid tot -8°C in zeer goed doorlatende grond, volgens de bronnen. Hij houdt van goed doorlatende grond, maar verdraagt klei in een mild klimaat.
De Snowy River-mimosa heeft een ronde, zeer luchtige groeiwijze. Zijn gladde schors is grijs tot bruin van kleur, de jonge twijgen zijn groen. De talrijke bloemknoppen verschijnen al aan het einde van de zomer. De bloei zelf vindt meestal plaats in februari-maart, afhankelijk van het klimaat en de weersomstandigheden, en is opmerkelijk overvloedig en duurt ongeveer 3 weken. De bloemknoppen gaan open tot kleine ronde bloemetjes die citroengele meeldraadhoofdjes zijn, gegroepeerd op vertakte trossen in de bladoksels. Ze geuren niet. De vrucht is een langwerpige, hangende peul, bruin bij rijpheid.
Zijn loof, wintergroen, bestaat uit hele, dunne bladeren die fyllodia worden genoemd, lineair van vorm, afwisselend geplaatst, 3 tot 8 cm lang en 2 tot 4 mm breed. De bladschijf is grijsgroenblauw van kleur, bedekt met een zilverachtig dons; hij is des te helderder naarmate het warm en droog is.
De Mimosa boormanii kan, wanneer hij in vollegrond wordt geplant, als solitair worden geplaatst, als haag of in een heesterborder. In een gunstig klimaat wordt hij gebruikt om een prachtig groenscherm te creëren, alleen of samen met bijvoorbeeld escallonia's of grote lampenpoetsers. Hij combineert goed met andere exotische struiken zoals Caesalpinia gilliesii, wintergroene ceanothus, of bijvoorbeeld Grevillea. Om zijn vroege bloei te begeleiden, kan hij worden gecombineerd met Teucrium fruticans 'Azureum' of een Eriostemon. Hij kan in pot worden gekweekt in heel Nederland, door hem 's winters te beschermen tegen vorst in een kas of een zeer licht verwarmde serre.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Acacia
boormanii
Fabaceae
Mimosa , Zilveracacia , Zilveren acacia , Zilver acacia , Wintermimosa , Alpenacacia , Zilverwattel
Australië
Andere Heesters van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Acacia boormanii plant je bij voorkeur in het voorjaar, in maart of april, op een zonnige standplaats (of halfschaduw op warme, beschutte plekken); een najaarsbeplanting is alleen geschikt voor regio's met een zeer mild klimaat. Op eigen wortel kan een volwassen exemplaar kortstondig temperaturen tot -8°C verdragen. Soms wordt hij geënt op Acacia retinodes, die bij temperaturen onder -5°C afsterft als hij in de winter niet goed beschermd is: bedek de onderstam uit voorzorg met een dikke laag mulch en een dubbele laag vliesdoek. Deze struik stelt weinig eisen aan de grondsoort, maar de bodem moet wel goed drainerend en bij voorkeur neutraal tot zuur zijn. Hij geeft de voorkeur aan zandige of lemige grond die diep van onder vochtig is (bijvoorbeeld langs waterlopen). Omdat hij eenmaal geworteld matige droogte tolereert, is besproeien in de zomer bij teelt in de vollegrond niet nodig, behalve misschien op zeer warme en droge standplaatsen. Geënt op Acacia retinodes verdraagt deze mimosa kalkhoudende grond en droogte zeer goed. Snoei wordt aangeraden na de bloei: kort de takken die hebben gebloeid met ongeveer een derde van hun lengte in. Dit voorkomt de vorming van peulen, die de plant onnodig uitputten, en beperkt de verspreiding van zaden.
De mimosa is gevoelig voor kou; zodra de temperaturen rond het vriespunt komen, is het verstandig een dikke laag mulch rond de voet aan te brengen om de onderstam en wortels te beschermen, en de plant af te dekken met vliesdoek.
Bij teelt in pot, verpot de plant elke twee jaar in het voorjaar naar een grotere pot. Geef regelmatig water, de kluit mag tussen twee gietbeurten niet volledig uitdrogen. In koude regio's overwinter je hem op een lichte, koele plek waar het niet vriest.
De combinatie van warmte en vocht kan het plotselinge en onverklaarbare afsterven van een ogenschijnlijk gezonde mimosa veroorzaken: in dat geval is de boosdoener ofwel Cylindrocladium, een microscopische schimmel die de wortelhals van de plant aantast waardoor deze zwart wordt, of Phytophthora, die via de wortels binnendringt en de plant binnen enkele dagen doet afsterven.
Mimosa's geënt op Acacia retinodes zijn planten die zeer goed zijn aangepast aan droge zomers en arme, kalkhoudende grond. Ze verdragen een permanent vochtige bodem slecht, vooral bij warm weer.
Andere vijanden van deze mimosa zijn de psyllide (een soort bladluis) en de wollige cicade (Metcalfa pruinosa) en de Australische wolluis (Icerya purchasi), die wit, pluizig en wollig is. Deze laatste twee insecten komen vooral voor op warme, beschutte standplaatsen. Om hun ontwikkeling te beperken, kun je brandnetelgier of 5% verdunde zachte groene zeep spuiten. Inspecteer ook dagelijks nauwkeurig de twijgen en verwijd eventuele schildluizen indien nodig met de hand (als je de moed ervoor hebt). Het Australisch lieveheersbeestje Rodolia cardinalis is zeer effectief in de bestrijding van de Australische wolluis.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).