Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Saule fragile
Salix fragilis - Kraakwilg
Salix fragilis
Kraakwilg , Broze wilg , Basterdkraakwilg , Breekwilg , Knakwilg
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Salix fragilis, in de volksmond kraakwilg of rosse wilg genoemd, is een imposante, bladverliezende boom die je vaak aantreft langs beekjes, in veengebieden, sloten en bij vijvers. Als hij vrijuit mag groeien, vormt hij een karakteristieke, brede en gegroefde stam met een uitgespreide, onregelmatige en vaak sierlijk overhangende kroon. De boom valt op door zijn donkere, glanzende blad. Een wilg brengt altijd een romantische sfeer in de tuin. Deze soort is bij uitstek geschikt voor een grote tuin, om de oevers van ruime waterpartijen te beplanten.
Oorspronkelijk afkomstig uit de vlakten van Europa en ook voorkomend in delen van Azië, is de Salix fragilis een snelgroeiende boom die een hoogte van 10 tot 20 meter en een breedte van 8 tot 10 meter kan bereiken. Hij behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae) en het geslacht Salix, dat maar liefst 300 soorten telt verspreid over de koudere streken van het noordelijk halfrond. Zijn groeivorm is over het algemeen uitgespreid. De boom ontwikkelt één hoofdstam, of soms meerdere stammen, met daarop een brede kroon die gedragen wordt door enkele stevige gesteltakken. De schors is donker grijsbruin en wordt gegroefd bij oudere exemplaren. De lange, soepele twijgen zijn buigzaam maar bros, en behaard als ze heel jong zijn. Ze dragen bladverliezende bladeren van 9 tot 15 cm lang, smal (maximaal 4 cm breed) en lancetvormig. De bovenkant van het blad is glanzend en donkergroen, de onderkant lichtgroen. De bloei vindt plaats in april-mei, tegelijk met het verschijnen van het jonge blad. De mannelijke en vrouwelijke katjes zijn 4 tot 6 cm lang. De zaden, omhuld door een soort pluis, waaien in het voorjaar weg en kiemen direct bij contact met vochtige bodem. Zijn krachtige wortelstelsel, zowel penwortelend als zeer wijd uitgespreid, is perfect aangepast aan diepe en instabiele gronden. Net als de schietwilg kan de rosse wilg als knotwilg worden gesnoeid. De lange, soepele twijgen worden soms gebruikt in de mandenmakerij.
De kraakwilg komt het best tot zijn recht solitair of langs de oever van een vijver in grote tuinen. Planten die hem goed begeleiden bij het water zijn bijvoorbeeld paardenstaarten, riet, kattestaarten, daglelies, bies en bijvoorbeeld de Typha angustifolia (kleine lisdodde).
Tip: Verzamel in het najaar het gevallen blad en verbrand het als de boom tijdens het groeiseizoen last heeft gehad van zwarte vlekken (anthracnose) of oranjegele vlekken (roest). Als al het blad is gevallen, behandel de boom dan met Bordeaux-mengsel.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Salix fragilis - Kraakwilg in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Salix
fragilis
Salicaceae
Kraakwilg , Broze wilg , Basterdkraakwilg , Breekwilg , Knakwilg
Centraal-Azië
Andere Salix - Wilg
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De kraakwilg (*Salix fragilis*) plant je bij voorkeur in het najaar, van september tot november, in een zure, vochtige tot natte of zelfs moerassige bodem. De grond mag vrij zwaar zijn en kan van voedselrijk tot arm zijn. Zorg voor een zonnige standplaats. De plant verdraagt geen kalksteen. Geef jonge planten regelmatig water en mulch de bodem. Om de groei te beperken, kun je periodiek en rigoureus alle takken terugzetten (kort snoeien) om een zogenaamde knotwilg te vormen. Dit is een soort stomp waaruit vervolgens talrijke nieuwe twijgen groeien. Een dergelijke korte snoei, uitgevoerd in de winter, is vaak de beste manier om aantasting door anthracnose (zwarte vlekken, scheuren) te beperken.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).