Laitue Pommée Divina (Création Vilmorin) - Vilmorin
Kropsla Divina - Vilmorin
Lactuca sativa Appia
Kropsla
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Kropsla Divina is een zeer betrouwbaar ras dat genereuze, mooi gesloten kropjes geeft. Deze sla is gemakkelijk te telen omdat ze zowel bestand is tegen ziekten als tegen hitte. Zaai van februari tot augustus voor een oogst van juli tot oktober.
Als sla tot de meest geliefde groenten behoort (er wordt 4,2 kilo per persoon per jaar van gegeten), komt dat zowel door haar frisheid en knapperigheid als door haar smaak- en voedingskwaliteiten. Je kunt haar rauw eten in salade, maar ook gekookt, bijvoorbeeld als begeleiding van doperwten.
Bij uitstek een bladgewas, sla is een eenjarige plant die tot de grote familie van de Asteraceae behoort. Haar Latijnse naam, Lactuca sativa, verwijst zowel naar het witte melksap (lactuca) dat vrijkomt bij het snijden als naar het feit dat ze gecultiveerd is (sativa).
Het is een onmisbare groente in elke zelfrespecterende moestuin en er bestaan zoveel rassen dat het mogelijk is haar bijna het hele jaar door te telen.
De teelt van sla is gemakkelijk, mits je het teeltseizoen van elk ras respecteert. Haar groei is snel en ze voelt zich overal thuis, op voorwaarde dat de bodem rijk is en vochtig blijft.
Oogst: Deze gebeurt eenvoudigweg met een mes zodra ze volgroeid is.
Bewaring: Sla is enkele dagen houdbaar in de koelkast, maar om optimaal van haar versheid te genieten, adviseren we je haar meteen na de oogst te consumeren.
De tuiniertip: Tijdens perioden van grote zomerhitte hebben slakroppen die in de volle zon staan de neiging om te verschrompelen. Om dit te voorkomen, kun je ze beschermen tegen te felle zonnestralen met omgekeerde fruitkistjes. Bij ons worden zomersla's niet in rijen geteeld, maar her en der tussen andere gewassen geplant: aan de voet van stokbonen, midden tussen komkommers en pompoenen, waar het volle loof voor een welkome schaduw zorgt.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Lactuca
sativa
Appia
Asteraceae
Kropsla
Tuinbouw
Eenjarig
Andere Slazaden
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Zaaien:
De kieming van sla vindt plaats bij een temperatuur van ongeveer 18°C en duurt gemiddeld 10 dagen.
Het zaaien gebeurt van februari tot augustus voor een oogst van juni tot oktober.
Op losgemaakte en goed voorbereide grond trekt u voren met een onderlinge afstand van 30 cm en een diepte van 0,5 cm. Zaai in rijen en houd 4 cm tussen de zaden. Bedek ze vervolgens licht. Na opkomst, wanneer de plantjes goed ontwikkeld zijn, dunt u uit zodat er slechts één plant per 30 cm overblijft.
Als uw moestuin vaak ten prooi valt aan naaktslakken en huisjesslakken, raden wij aan om onder beschutting te zaaien, bijvoorbeeld in perspotjes, en de plantjes pas in de tuin uit te planten wanneer ze goed ontwikkeld zijn.
Teelt:
Sla is geen erg veeleisende groente, maar heeft toch behoefte aan humusrijke grond. Anders heeft het de neeling vroegtijdig in zaad te schieten. Het is aan te raden om bij voorkeur in het najaar een matige hoeveelheid rijpe compost door de bovenste 5 cm van de bodem te werken, nadat u de grond – zoals bij alle moestuinbouw – goed hebt losgemaakt. Sla houdt van licht zure tot neutrale grond (pH tussen 5,5 en 7,5).
Tijdens de teelt, onthoud dat sla van een frisse bodem houdt en denk eraan om regelmatig water te geven.
Sla is een goede buurplant. Het is een teelt die gemakkelijk tussen andere, langzamer groeiende groenten geplaatst kan worden, zoals bonen, tomaten, komkommers... Vermijd alleen de nabijheid van maïs.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).