Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris - Schijfcactus
Opuntia basilaris
Schijfcactus , Vijgcactus
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Opuntia basilaris is een bijzondere, kruipende schijfcactus. Het is een lage, brede plant die herkenbaar is aan zijn cladodiën in een zacht grijsblauw, vaak zonder grote doorns maar voorzien van kleine, onopvallende glochiden. In het voorjaar en de zomer tooit hij zich met prachtige, gekreukelde bloemen in felroze. Deze soort kan goed tegen hitte en droogte, maar verdraagt geen strenge vorst, te veel water of lange, natte winters. Buiten de mediterrane kuststreken wordt hij daarom het beste in pot gekweekt. Uw cactus brengt het mooie seizoen op het terras door. Hij is ook geschikt als kamerplant.
De Opuntia basilaris behoort tot de familie van de Cactaceae. Oorspronkelijk afkomstig uit het zuidwesten van de Verenigde Staten, met name Californië, Nevada, Arizona en Utah, en uit het noorden van Mexico. Deze soort gedijt in de Mojave- en Sonorawoestijnen, op hoogtes variërend van 150 tot 1800 meter. Deze gebieden worden gekenmerkt door een droog klimaat, met warme zomers en milde winters, en zeer weinig jaarlijkse neerslag. Deze cactus heeft een bossige, kruipende groeiwijze en vormt dichte pollen die in de vollegrond tot 40-50 cm hoog kunnen worden en zich ongeveer 2 meter breed kunnen uitstrekken. In cultuur is zijn formaat meestal bescheidener, vooral wanneer hij in pot wordt gekweekt, waar hij zelden meer dan 30 cm hoog wordt. Zijn groei is vrij langzaam, maar hij kan nieuwe uitlopers vanuit de basis produceren, wat bijdraagt aan de geleidelijke verbreding van de pol. De Opuntia basilaris kan temperaturen verdragen tot -5 °C, mits de grond droog blijft tijdens koude periodes. Te veel vocht kan wortelrot veroorzaken. De "schijven" of cladodiën zijn stengelsegmenten. Ze zijn afgeplat, omgekeerd eivormig tot bijna cirkelvormig, en meten tussen de 8 en 21 cm lang en 5 tot 13 cm breed. Hun vorm doet een beetje denken aan de staart van een bever (vandaar zijn Engelse naam "Beavertail cactus"). Ze hebben een blauwgroene tot grijsblauwe kleur, soms met paarse tinten, en hebben een fijn, fluweelachtige textuur. In tegenstelling tot andere Opuntia-soorten heeft de Opuntia basilaris meestal geen grote doorns, hoewel sommige variëteiten die wel kunnen hebben. De areolen zijn echter voorzien van glochiden, minuscule, weerhaakjes bevattende doornen in een bruine kleur, tot 3 mm groot, die huidirritatie kunnen veroorzaken als u ze zonder handschoenen aanraakt.
De bloei vindt plaats in het voorjaar of de zomer, afhankelijk van het klimaat. De bloemen van deze cactus zijn zeer mooi en meten 5 tot 7,5 cm in diameter. De bloembladen, in een roze tot magenta kleur, omringen meeldraden met diepmagenta filamenten en een stijl die varieert van wit tot roze. Deze bloemen verschijnen aan de bovenranden van de cladodiën. Voor een uitbundige bloei is het essentieel om de plant een plek in de volle zon en een goed gedraineerde grond te geven, die in de winter droog is, vergelijkbaar met de omstandigheden in zijn natuurlijke habitat. De vruchten die na de bloei volgen, zijn bol- tot omgekeerd eivormig, ongeveer 2,5 tot 3 cm lang en 1,5 tot 2,2 cm in diameter. Bij rijpheid krijgen ze een groene tint en worden ze droog. Hoewel de vruchten eetbaar zijn, maken hun lage vruchtvleesgehalte en droge aard ze weinig aantrekkelijk voor consumptie.
De Shoshone-indianen gebruikten het binnenste pulp van de Opuntia basilaris om kompressen te maken voor het verlichten van pijn en het behandelen van kleine wonden. Dit traditionele gebruik getuigt van de geneeskrachtige eigenschappen die aan deze soort worden toegeschreven in inheemse culturen.
De Opuntia basilaris is een juweeltje voor tuinen in mediterrane kuststreken. Hij vindt van nature zijn plek in een droge rotstuin of een woestijntuin. In een pot op een zonnig terras vormt hij grafische composities. Om zijn unieke uitstraling te benadrukken, combineert u hem met kleine Agaves zoals de schattige Agave Kikijokan of met de Opuntia microdasys 'Caress'. Speel in pot met texturen door hem te combineren met lichte keien en siergrind, en creëer een miniatuurwoestijnlandschap dat het hele jaar door de aandacht trekt!
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Opuntia
basilaris
Cactaceae
Schijfcactus , Vijgcactus
Opuntia whitneyana
Noord-Amerika
Andere Opuntia
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Om de *Opuntia basilaris* succesvol te telen, is het belangrijk om de omstandigheden van zijn natuurlijke habitat zo goed mogelijk na te bootsen.
In de vollegrond kies je een plek met maximaal zonlicht en een extreem goed doorlatende bodem, bij voorkeur zanderig of steenachtig. Voor het planten kun je grind of grof zand door de grond mengen om de waterafvoer te verbeteren en waterstagnatie te voorkomen, want deze cactus is erg gevoelig voor te veel vocht. Planten wordt aanbevolen in het voorjaar, wanneer de temperaturen mild genoeg zijn om een goede doorworteling te stimuleren.
In een pot kies je het beste voor een terracotta pot met gaten in de bodem, wat zorgt voor een betere verdamping van overtollig vocht. Gebruik een speciaal substraat voor cactussen of maak zelf een mengsel van luchtige potgrond en grof zand. Zet de pot op een zeer lichte plek, ideaal gezien in de volle zon. Geef met mate water: tijdens de groeiperiode (voorjaar en zomer) geef je licht water als het substraat aan de oppervlakte droog is. In de winter verminder je de watergift drastisch of stop je er zelfs helemaal mee, zeker als de plant op een koele plek staat. Een rustperiode in de koele winter bevordert overigens een betere bloei in het daaropvolgende voorjaar.
Vermeerderen via stekken van een schijfstam (cladodium) is eenvoudig: snijd een segment af bij een verbinding, leg het een paar dagen op een cactusgrond-substraat tot er een beschermend laagje (callus) is gevormd. Steek de basis van de stek dan iets dieper in de grond en geef regelmatig water. De plant zal pas bloemen en vruchten dragen als hij ongeveer 3 jaar oud is.
Hanteer je cactussen altijd met handschoenen en een veiligheidsbril.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).