Opuntia rufida - Vijgcactus

De Opuntia rufida (niet te verwarren met de O. microdasys var. rufida), is een opmerkelijke schijfstamcactus, die zowel zeer decoratief als bestand is tegen vorst. De plant vormt een opgaande, goed vertakte pol, bestaande uit talrijke schijfstammen (cladodia) versierd met een veelvoud aan kleine bundeltjes rossige haren die extreem decoratief zijn maar irriterend. Deze worden glochiden genoemd. De plant bloeit in het voorjaar en toont dan delicate, felgele bloemen. In een gunstig klimaat maken deze plaats voor mooie kleine vruchten in een levendig rood.  Deze Opuntia gedijt gemakkelijk in potten of in de vollegrond, in een zeer drainerend substraat, zonder bijzonder onderhoud. 

De Opuntia rufida is een botanische soort verwant aan de Barbarijse vijg (Opuntia ficus-indica). Het is een vetplant uit de cactusfamilie. Ze is afkomstig uit de woestijngebieden van Mexico en Texas, meestal op kalkhoudende, zanderige of rotsachtige bodem. Zoals bij alle schijfstamcactussen bestaat de vegetatie uit een zeer gedrongen stam, die met de jaren verhout, en die zich splitst in afgeplatte, vlezige takken, artikels of schijfstammen genoemd. Een volwassen exemplaar bereikt ongeveer 90 cm tot 1 m hoogte en 80 cm breedte, soms meer onder gunstige omstandigheden. Met een gemiddeld snelle groei produceert de plant 1 of 2 nieuwe schijfstammen per jaar van het voorjaar tot het najaar. Hun oppervlak, in een blauwgroene kleur met een koperachtige zweem, is bezet met talrijke kleine bundeltjes minuscule naaldjes die op haren lijken maar zeer irriterend en onaangenaam zijn bij contact met de huid. De bloei vindt plaats van mei tot juli, vroeger of later afhankelijk van het klimaat en de omstandigheden. Verschillende bloemen met een diameter van 4 cm, in de vorm van ronde kommetjes, verschijnen aan de rand van de schijfstammen, vooral naar hun uiteinde toe. Deze bloemen bestaan uit bloemblaadjes met een fijne, licht doorschijnende textuur. Hun kleur is een helder, fel geel, zeer stralend. De vrucht is felrood en bedekt met talrijke glochiden.

De winterharde Opuntia-soorten behoren tot de iconische cactussen van de verlaten, dorre vlakten van Noord-Amerika. Deze vetplanten vinden van nature hun plek in droge tuinen op zonnige, beschutte plekken in Nederland, samen met andere, meer klassieke struiken, waarmee ze uiteindelijk vrij goed harmoniëren. Je kunt ze zonder smaakfout combineren met cistusroosjes, lavendel, rozemarijn en wolfsmelk voor droge grond. Deze soort, *rufida*, is redelijk goed bestand tegen vorst, tot ongeveer -12°C bij kortstondige vorst in droge grond. Je kunt hem in de vollegrond kweken in een droge rotstuin of op een droge helling in veel regio's die 's winters niet te vochtig zijn. De teelt in potten is niet moeilijk, wat het mogelijk maakt de planten te beschermen tegen wintervocht. Het is raadzaam deze cactus uit de buurt van looproutes en kinderen te houden vanwege zijn gevreesde, minuscule, doorzichtige stekels, die bijna onzichtbaar zijn voor het blote oog, met verrassend gemak in onze huid dringen en zeer moeilijk te verwijderen zijn.