Sambucus canadensis Acutiloba - Sureau du Canada

De Sambucus canadensis 'Acutiloba' is een Canadese vlier met een zeer sierlijk, fijn ingesneden blad. Deze vorm van vlier heeft bladeren die diep zijn ingesneden, lang, zacht, veerachtig en zeer aantrekkelijk. Ze hebben een vrij donkergroene kleur van het voorjaar tot het blad valt in het najaar. Afgeplatte pluimen met kleine witte bloemen verschijnen in de vroege zomer. Na de bloei produceert deze Amerikaanse vlier kleine, ronde, zwartpaarse vruchten, net als de Europese vlier. Een prachtige plant, perfect winterhard, weinig eisend en bijna onderhoudsvrij.

De Sambucus canadensis is een bladverliezende struik uit de Adoxaceae-familie. Oorspronkelijk afkomstig uit het oosten en midden van Noord-Amerika, van Nova Scotia en Manitoba tot Florida en Texas, komt hij van nature voor op oevers van waterlopen, in vochtige bossen, kreupelhout, heggen en bermen in de hele staat Missouri. Deze plant wordt soms beschouwd als een ondersoort van Sambucus nigra in plaats van een aparte soort. Het is een opportunistische en zeer aanpasbare struik, weinig eisend en echt gemakkelijk overal te telen. Hij verdraagt kalkhoudende kleigrond perfect, zelfs relatief droge grond als deze diep is.

De cultivar 'Acutiloba' bereikt 3,50 meter in alle richtingen op volwassen leeftijd. Zijn groeiwijze is bossig en uitwaaierend. Zijn verhoute twijgen zijn wratachtig, grijsachtig van kleur en gevuld met wit merg. Ze dragen een bijzonder elegant blad; de bladeren zijn opgedeeld in vele zeer dunne, fijn ingesneden, licht glanzende deelblaadjes. De bloei vindt meestal plaats in juni (iets eerder of later afhankelijk van het klimaat). Deze heeft de vorm van schijnschermen met een diameter tot 25 cm die lang decoratief blijven. Elk bestaat uit vele minuscule bloemen met 5 bloembladen. Deze licht geurende bloei trekt veel bestuivende insecten aan. De vruchten, eetbaar en smakelijk, zijn zwarte tot zwartpaarse bessen met zacht vruchtvlees, met een diameter van 6 tot 8 mm.

De vlier 'Acutiloba' is een weinig voorkomende vorm, die erg mooi zal staan in combinatie met planten met opvallend blad in een natuurlijke tuin of aan de rand van een bos. Hij is mooi genoeg om opgenomen te worden in een heesterborder, als achtergrond in een vaste plantentuin, en zelfs solitair geplant te worden. Achterin een vaste plantenborder combineert u hem bijvoorbeeld met vrouwenmantel en bonte wolfsmelk 'Wilcott'. Net als alle vlierstruiken is hij zeer winterhard en gemakkelijk te combineren met andere heesters die in het voorjaar of de zomer bloeien, zoals kleine seringen, boerenjasmijn, landschapsrozen met enkele bloemen zoals 'Astronomia', of een Weigelia florida 'Big Love'. U kunt hem ook 3 of 4 jaar in een grote pot of kuip kweken.

In de keuken: de bloemen worden verwerkt in beignets, of tot siroop, door ze in suiker te laten trekken. De bloemknoppen in azijn geven salades pit, en de bessen worden geconsumeerd als sap, gelei, jam of wijn. Ze geven appeltaart een aangename smaak. Alleen de bloemen en bessen zonder hun bladstelen zijn eetbaar, de rest van de plant kan giftig zijn.

Goed om te weten: vlierbladeren staan erom bekend dat ze de compostering versnellen. Gier van zwarte vlierbladeren is nuttig in de biologische tuinbouw voor de bestrijding van valse meeldauw en aantastingen door bladluizen of knaagdieren. Laat 1 kg bladeren een paar dagen trekken in 10 L water en spuit met beleid. U kunt hem ook in een boomgaard planten, waar hij vogels aantrekt die insecten eten.