Radijs Ronde rode Saxa 2
Radis Rond rouge Saxa 2 - Raphanus sativus var. sativus
Radijs Ronde rode Saxa 2
Raphanus sativus sativus Rond rouge Saxa 2
Radijs, Maanradijs, Tuinradijs
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De radijs 'Rond Rood Saxa 2' is een zomervariëteit die ronde, felrode wortels produceert. Hij is vroegrijp, stevig en smaakvol.
De radijs is een redelijk winterharde, eenjarige of tweejarige groenteplant uit de Brassicaceae-familie. Men consumeert voornamelijk de rauwe wortel, maar ook de vers geplukte bladeren zijn heerlijk in soep.
Waarschijnlijk al bekend sinds het neolithicum, zou de radijs zijn oorsprong vinden in het Verre Oosten. De naam 'radijs' komt van het Latijnse radix, wat simpelweg 'wortel' betekent. Hoewel hij veel gegeten werd door de oude Egyptenaren, de Romeinen en later in de Middeleeuwen – waarschijnlijk in vormen die ver afstaan van de huidige – kwam de zwarte radijs pas in de 16e eeuw naar Frankrijk. In de 18e eeuw begon men de zwarte radijs en de kleine rode en witte radijsjes te consumeren.
Er bestaan radijzen in verschillende kleuren: rood voor de meest voorkomende, maar ook roze, wit of grijs. Over het algemeen worden ze in twee hoofdtypen ingedeeld: de 'radijs van alle maanden' (zomerradijs) met kleine wortels en de rammenas met lange wortels. Er zijn ook Japanse radijzen of 'daikon', die een lange, witte, kegelvormige wortel hebben en soms als knolraap worden verkocht.
De winterradijs heeft een grote penwortel met een zwarte, roze of paarsachtige schil. Het vruchtvlees is wit. De bladeren zijn groen en ingesneden, en vormen een compacte pol aan de basis van de plant. De smaak is veel sterker dan die van de zomerradijs. Met zijn pittige smaak wordt hij gekookt gegeten, zoals knolrapen, of rauw, zoals wortelen.
De winterradijs heeft vele goede eigenschappen; hij bevat vitamine C en zwavel, maar ook fosfor en magnesium. Hij is antiscorbutisch en vochtafdrijvend, en wordt aanbevolen voor mensen met lever- en galblaasklachten.
Oogst en bewaring
De oogst van de zomerradijs vindt plaats 4 tot 6 weken na het zaaien. Regelmatig oogsten zodra de radijsjes gevormd zijn – zonder ze te groot te laten worden – beperkt het risico dat ze hol en onverteerbaar worden. Zomerradijsjes moeten snel worden geconsumeerd. Vers geoogst loof kan worden verwerkt tot een heerlijke soep.
De oogst van rammenas vindt plaats 4 tot 5 maanden na het zaaien. Oogst voorzichtig door ze met een riek op te lichten en laat ze op de aarde drogen voordat u ze binnenbrengt. Als ze in de grond overwinteren, bedek de bodem dan met stro.
De handige tips van de tuinier
Het op dezelfde rij en tegelijkertijd zaaien van radijs en wortelen zorgt ervoor dat de wortelzaadjes van nature op afstand komen. Zodra de radijs is geoogst, blijft er ruimte over voor de wortelen om te groeien.
Voor knapperige radijsjes gedurende het hele seizoen is het goed om de zaai te spreiden.
Om de 2 à 3 weken zaaien zorgt ervoor dat u altijd perfecte radijsjes heeft om te eten.
U kunt uw radijsjes ook in plantenbakken zaaien, met potgrond en regelmatig water geven.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Raphanus
sativus
sativus Rond rouge Saxa 2
Brassicaceae
Radijs, Maanradijs, Tuinradijs
Tuinbouw
Eenjarig
Andere Radijszaden
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Zaaien
Het zaaien van radijs van alle maanden is een van de gemakkelijkste om uit te voeren. Het zaad wordt dun gezaaid, direct op de definitieve plek, in een bewerkte bodem in rijen of breedwerpig. Bedek de zaden van ronde radijsjes nauwelijks, en die van half-lange radijs met 2 cm potgrond of fijne aarde. Druk de grond licht aan met de achterkant van een hark en besproei met een fijne broes. Houd de grond voldoende vochtig tot de kieming.
Radijs kan het hele jaar door gezaaid worden, met een voorkeur voor de periode van eind winter tot begin zomer. Vermijd periodes van extreme hitte. Daarna kan weer gezaaid worden van eind zomer tot begin najaar, wanneer de bodem nog warm is, maar voor de eerste vorst.
Radijs houdt van lichte en zonnige standplaatsen, en waardeert lichte schaduw in de hartje van de zomer. Geef niet te veel water per keer, maar wel regelmatig.
Zaaien van vroege radijs (onder glas)
Het zaaien van vroege radijs kan ter plaatse vanaf februari, maar er moet dan wel een bescherming zoals een platte bak of een tunnel worden voorzien tot na de laatste vorst. Voor deze vroege radijs wordt bij voorkeur breedwerpig gezaaid.
Zaaien van radijs van alle maanden en zomerradijs
Vanaf mei kunt u naar hartenlust zaaien, en dat kan tot het einde van de zomer, of zelfs tot begin najaar als het klimaat het toelaat. Zaai in de vollegrond, in rijen met een onderlinge afstand van 10 tot 20 cm.
Zaaien van winterradijs
Deze worden gezaaid van juni tot november, afhankelijk van het klimaat, in de vollegrond, in rijen met een onderlinge afstand van 20 tot 30 cm.
Onderhoud
Zodra het zaaisel is opgekomen, moet worden uitgedund. Deze handeling bestaat uit het verwijderen van de zwakste plantjes, zodat alleen de meest krachtige overblijven. Houd voor radijs van alle maanden een afstand van ongeveer 4 à 5 cm aan, en voor rammenas (radijs raves) 10 tot 15 cm.
Houd de bodem relatief koel door regelmatig water te geven. Een schoffelbeurt, wieden en het aanbrengen van grondbedekking in combinatie met besproeien, helpen voorkomen dat de radijs scherp (pittig) wordt. Bovendien zorgt de zo behouden vochtigheid ervoor dat er geen plaag van aardvlooien ontstaat, die juist gedijen bij warm en droog weer.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).