Rodekool Zwarte kop

De Rode Kool 'Tête Noire' is een traditioneel ras dat kleine, zeer compacte kolen produceert met prachtig donkerrode, bijna zwarte bladeren. Je zaait hem onder glas van maart tot mei of ter plaatse van mei tot juni voor een oogst van september tot december.

De Sluitkool of Witte Kool is een zeer populaire bladgroente en een onmisbare in de moestuin. We houden er misschien net zo veel van om zijn smaak als om de royale kolen die hij vormt.

Deze prachtige groente, ook wel Witte Kool of Sluitkool genoemd (in het Latijn Brassica oleracea capitata, waarbij 'capitata' 'hoofd' betekent), behoort tot de grote familie van de Brassicaceae (voorheen Cruciferae). Oorspronkelijk uit Europa, is het een tweejarige plant die als eenjarige wordt geteeld en een min of meer compacte kool produceert. Deze kan rond, licht afgeplat of duidelijk kegelvormig zijn bij spitse rassen. De bladeren van de sluitkool zijn glad en hun kleur verschilt per ras: van zeer lichtgroen, bijna wit, tot donkergroen soms met een blauwachtige zweem, en van rood getint met paars tot bijna zwart.

Hoewel kool symbool staat voor de winter, kan hij bijna het hele jaar door worden gezaaid en geoogst. De rassen worden over het algemeen in drie grote categorieën ingedeeld: voorjaarskool, geoogst van eind april tot juni; zomer- en herfstkool voor de periode vanaf juli; en winterkool die, samen met prei en pastinaak, zorgt voor verse groenten tot de eerste voorjaarsoogsten.

Witte kool is zowel rauw als gekookt heerlijk. Je kunt hem raspen voor salade, stoven als bijgerecht bij vlees- en visgerechten, vullen of verwerken in soep en zuurkool. Recepten zijn er in overvloed, zowel in de traditionele als de moderne keuken.

Vanuit voedingsoogpunt is hij opmerkelijk: de energetische waarde is laag, maar hij is zeer rijk aan vitamine C, B6 en B9 (foliumzuur). Hij bevat ook veel vezels en mineralen zoals calcium.

In de moestuin is het een gemakkelijke groente om te telen, mits je aan zijn eisen voldoet: een diepe, vruchtbare bodem, een uitstekende bemesting en regelmatig water. Hij staat graag op een zonnige plek en doet het over het algemeen goed in een koel en vochtig klimaat.

NB: Dit ras heeft de aanduiding F1 voor 'F1-hybride'. Het is een ras ontstaan uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, en tegelijkertijd resistent is tegen bepaalde ziekten. Soms bekritiseerd of ten onrechte gelijkgesteld aan GGO's, zijn F1-hybride zaden interessant vanwege hun uniformiteit en weerbaarheid. Helaas worden deze kwaliteiten niet doorgegeven aan de volgende generaties: het is daarom niet mogelijk om zaad te winnen voor een latere teelt.

Oogst: Dit doe je wanneer de kool een mooie, volle kool heeft gevormd en voordat de buitenste bladeren geel beginnen te worden. Snijd de kool met een mes net onder de kool af.

Bewaring: Witte kool is enkele dagen houdbaar in de koelkast. Hij is ook uitstekend in te vriezen na een kort blancheren in gezouten water. Winterrassen kunnen ook lang op het land blijven staan. Tot slot maakt de bereiding van zuurkool (lactofermentatie) het mogelijk om herfstrassen met witte kolen op smaakvolle wijze te bewaren.

De tip van de tuinman: Vergeet de bloemen niet! Ook al is de moestuin vooral bedoeld om kwaliteitsgroenten te produceren, het is altijd interessant om er bloemen bij te planten. Allereerst voor het esthetische plezier dat ze geven, zelfs als de schoonheid van sommige groenten zoals kool op zich al genoeg is. Maar ook om plagen op afstand te houden en kostbare bestuivers aan te trekken. Aarzel dus niet om midden tussen de rijen of langs de rand van het perceel Gaillardia's, Afrikaantjes (Tagetes), Zinnia's, Cosmea's, Oost-Indische kers of mooie kruiden zoals Dille te zetten. Wees echter voorzichtig met sommige planten, hoe nuttig ze ook zijn, zoals Bernagie, die de neiging heeft zich rijkelijk uit te zaaien in de bedden die voor de groenteteelt bestemd zijn.