Perenboom van Fisée BIO

De Perenboom Poire de Fisée of Poire de Fusée produceert een vrucht van klein tot middelgroot formaat, langwerpig van vorm, kegelvormig, bobbelig, zeer smal in het bovenste deel en vrij bol aan de basis. De schil is aanvankelijk groen en wordt bij rijpheid goudgeel met groenachtige gloed, vrij ruw, met roestkleurige puntjes en krijgt roodachtige tinten in de zon. Het witte vruchtvlees is half fijn, half smeltend, weinig sappig, heeft een bittere bijsmaak en is weinig smaakvol. De oogst verspreidt zich van begin oktober tot half november, de vruchten zijn slechts kort houdbaar en worden gekookt gegeten direct na het plukken. Ze worden roze-roodachtig tijdens het koken en worden gebruikt voor het maken van compotes, jams, gekonfijte peren, 'poires tapées' (een specialiteit uit Touraine), voor de productie van perenwijn (poiré), een mousserende alcoholische drank, of voor het bereiden van de beroemde 'pâté de poires de la Toussaint', een traditioneel gebak uit de noordelijke regio's van Frankrijk. Het is een gedeeltelijk zelfbestuivende variëteit die de aanwezigheid van andere perenrassen in de buurt nodig heeft om de bestuiving te verbeteren en zo het aantal vruchten te verhogen.

Plant afkomstig uit de biologische landbouw

De Pyrus communis (Gewone peer) is een fruitboom die behoort tot de familie van de Rosaceae. Al sinds de oudheid aanwezig in Europa, is hij oorspronkelijk afkomstig uit de bossen van West-Azië. In Frankrijk verschenen perenbomen in de 16e eeuw, waar tijdens de regering van Lodewijk XIV verschillende soorten werden gekweekt in de tuinen van de koning. Door de eeuwen heen zijn er zeer veel cultivars ontstaan. De teelt is wijdverspreid in Europa.

De variëteit Poire de Fisée, ook wel Poire de Fusée of Poire de Fizet genoemd, is afkomstig uit Opper-Saksen (Duitsland) en werd rond 1540 beschreven door Valerius Cordus (1515-1544), een Duitse geleerde. Hij wordt voor het eerst in Frankrijk genoemd rond 1628 en beschreven door Pierre Le Lectier, procureur van koning Lodewijk XIII in Orléans. Traditioneel geteeld, maar nu zeldzaam, in het Pays de Bray, een regio die zich uitstrekt tussen Londinières (Seine-Maritime) en Beauvais (Oise). De naam zou kunnen komen van de vorm, die lijkt op het spoel (fuseau) dat vroeger werd gebruikt om wol te spinnen.

Deze perenboom vormt een boom met een piramidale structuur, die op volwassen leeftijd ongeveer 6 meter hoog kan worden met een breedte van 4 meter, en produceert veel grote, rechtopstaande takken. De groeiwijze is geschikt voor hoge vormen (op stam) of lage vormen (in struikvorm) en meer incidenteel voor leivormen (waaiervorm). Het bladverliezende bladerdek bestaat uit grote bladeren van 8 tot 10 cm lang, afwisselend geplaatst, ovaal, glanzend groen met geel-oranje herfstkleuren. De bloei vindt plaats in april, wat hem over het algemeen beschermt tegen nachtvorst. De witte, enkelvoudige bloemen, 2 tot 3 cm in diameter, gegroepeerd in schermen, zijn rijk aan nectar. Ze kunnen door vorst worden beschadigd vanaf -2 à -3 °C. Het is een winterharde boom die temperaturen tot ongeveer -25 °C verdraagt en is geschikt voor teelt in alle regio's van Nederland. Deze perenboom is zelfsteriel of zelf-incompatibel, de bloemen kunnen zichzelf niet bevruchten. Daarom is de aanwezigheid van andere perenrassen in de buurt, waarvan de bloei in dezelfde periode plaatsvindt, noodzakelijk. Bijvoorbeeld de rassen Beurré Hardy, Conference, Doyenné du Comice, Jules Guyot, William’s Bon Chrétien, William's Rouge zijn geschikt voor kruisbestuiving, en zo het aantal vruchten te verhogen.

De "Poire de Fisée" is een zeer vruchtbare variëteit, die snel vruchten draagt en een overvloedige en regelmatige productie heeft. De oogst begint vanaf begin november, en de vruchten worden direct na het plukken gegeten, voornamelijk gekookt. Matig calorierijk, is hij rijk aan kalium, calcium en magnesium, met een niet te verwaarlozen hoeveelheid ijzer. Het gehalte aan vitamine C en E, antioxidanten en vezels maakt de peer een gezondheidsplus. Hij is tonisch, energiegevend en hydraterend. De vruchten kunnen slechts enkele weken na de oogst worden bewaard, maar zelden na half november. De bewaring kan plaatsvinden op een koele, gezonde plaats, beschermd tegen licht bij een temperatuur van ongeveer 8 tot 10 °C of in een koelcel, luchtdicht afgesloten van de buitenlucht bij een temperatuur van 1 tot 3 °C.

Zeer populair, dankzij zijn vruchten, vindt de perenboom zijn plaats in de tuin voor het plezier van jong en oud. Binnen een uitgebreide assortiment perenbomen, is het gemakkelijk om de variëteit te vinden die het beste bij uw wensen past.