5 bomen voor stenige bodems
Bomen voor een stenige bodem
Inhoud
Heeft je tuin een stenige bodem? Geef de moed niet op en zak niet moedeloos onderuit op je spitvork! Een stenige bodem is weliswaar lastig, maar sommige bomen gedijen juist op deze moeilijk te bewerken, vaak kalkrijke bodem die weinig of geen water vasthoudt. Een stenige bodem moet daarentegen bomen herbergen die voldoende bestand zijn tegen droogte. In een bodem vol stenen hebben de wortels namelijk meer moeite om zich een weg naar de diepte te banen. De wortels groeien oppervlakkiger, waardoor de boom gevoeliger wordt voor droogte. Een bodem vol stenen neemt overdag warmte op en geeft die ‘s nachts weer af.
Sommige bomen gedijen goed in dit type bodem en weten er zelfs hun voordeel mee te doen. Ontdek onze selectie van 5 perfecte bomen voor stenige bodems.
De olijfboom, koning van mediterrane tuinen
Als er één boom typisch is voor mediterrane landschappen met een kalkrijke bodem, dan is het wel de olijfboom. De olijfboom heeft namelijk een uitgesproken hekel aan water dat in de bodem blijft staan en gedijt goed op bodems waar het water langs zijn wortels wegstroomt. Bodems die rijk zijn aan stenen en grind, en vaak arm aan voedingsstoffen, zijn daarom uitermate geschikt, omdat ze goed draineren en nooit verstikkend zijn. Bovendien is het wortelstelsel, dat bestaat uit een penwortel die diep naar water zoekt en een netwerk van zeer oppervlakkige zijwortels, perfect aangepast aan een stenige bodem.
De olijfboom houdt van stenige bodems
De olijfboom is dus een strategische keuze voor een stenige bodem, op voorwaarde natuurlijk dat je in een regio woont waar het klimaat in de winter relatief zacht is. Door zijn mediterrane oorsprong is de olijfboom namelijk vorstgevoelig. Hoewel hij, wanneer hij in de volle grond staat, zeer kortstondige vorst van ongeveer 12 tot -15 °C kan verdragen, moet hij wel op een standplaats op het zuiden staan, goed beschut tegen wind en koude tocht.
Woon je niet aan de Middellandse Zee, kies dan voor een winterhardere variëteit, zoals ‘Lucques ’, die iets minder gevoelig is voor kou. In de jaren na het planten kan het nodig zijn om de boom bescherming te bieden, bijvoorbeeld met een vliesdoek, en hem vooral regelmatig water te geven, één tot twee keer per maand.
Meer lezen:
De grote dennenfamilie
grove den, zeeden, zwarte den… Over het algemeen houden dennen (Pinus) van stenige bodems, omdat ze weinig eisen stellen aan de bodem, zolang die maar goed doorlatend is. Een den kan dan ook groeien op arme en schrale gronden, op ondiepe, stenige of zandige bodems. Hij verdraagt vooral te natte en onvoldoende doorlatende bodems slecht, vooral in de winter. Bovendien zijn dennen bijzonder goed bestand tegen warmte en droogte. Je moet echter de tranenden (Pinus griffithi) met zijn fijne, overhangende naalden vermijden, want deze soort geeft de voorkeur aan vochthoudende, diepe bodems, net als de montereyden (Pinus insignis syn. radiata), die houdt van zure, goed doorlatende bodems die in de zomer vochtig blijven.
In een stenige bodem kun je ook een originele den planten, bijvoorbeeld vanwege zijn blad, silhouet of formaat. In een grote tuin past de parasolden (Pinus pinea) zich uitstekend aan een stenige bodem aan, zolang hij maar in de zon staat. Je zult deze boom zeker waarderen om zijn eerbiedwaardige silhouet en zijn eetbare pijnboompitten. De grove den (Pinus sylvestris) herken je aan zijn slanke, onregelmatige groeiwijze, zijn blauwgrijze blad en zijn zalmkleurige schors. Ook deze soort past zich goed aan stenige bodems aan. Controleer wel goed hun winterhardheid!
De parasolden past zich gemakkelijk aan stenige bodems aan
Meer lezen: Dennen: planten, snoeien en onderhouden
De Spaanse aak (Acer campestre)
Zeer algemeen op het platteland, vindt de veldesdoorn (Acer campestre) ook een plek in dit type tuin. Bovendien heeft hij een vrij bescheiden formaat (8 m hoog en 4 m breed). De veldesdoorn is zeer tolerant wat de bodem betreft en neemt genoegen met gewone tuingrond, ook kalkrijke en stenige grond, zolang die diep en goed gedraineerd is. Daar voelt hij zich prettig en laat hij zijn mooiste troeven zien: een gelobd, frisgroen en licht satijnachtig blad, dat in het najaar schitterende gele kleuren krijgt, meer of minder brons- of koperkleurig, een bescheiden bloei en gevleugelde, roodachtige vruchten.
Het mooie herfstblad van de veldesdoorn
De variëteit ‘Carnival’ blijft kleiner (5 m in alle richtingen), maar valt vooral op door het verrassende lichtgroene blad met een crèmewitte rand.
Om hem goed tot zijn recht te laten komen en vooral van zijn mooie schors te genieten, plant u hem in het midden van een border, omringd door bloeiende vaste planten zoals ooievaarsbekken, dovenetels of elfenbloemen. Ook als haag komt hij goed tot zijn recht, samen met kardinaalsmutsen (Euonymus), hazelaars en meidoorns (Cratægus).
De goudenregen (Laburnum anagyroides)
Ook wel goudenregen of pijpenstro genoemd, is de goudenregen (Laburnum anagyroides) een boom die 7 tot 8 m hoog en even breed kan worden. Deze goudenregen heeft een smal opgaande groeiwijze en weinig takken. Hij geeft de voorkeur aan arme, relatief droge en kalkrijke, goed doorlatende bodems, omdat hij geen natte en zware grond verdraagt. Hij komt oorspronkelijk uit de bergachtige streken van Midden- en Zuid-Europa! In zijn natuurlijke omgeving groeit hij vaak in eiken- en dennenbossen, naast behaarde eiken, de es en de pruikenboom.
De goudenregen heeft een gladde, groenachtige schors met groeven, dat wil zeggen dat deze wordt doorkruist door overlangse voren. De afwisselend geplaatste, frisgroene bladeren zijn verdeeld in drie elliptische tot ovale deelblaadjes. Maar vooral zijn bloei trekt de aandacht, zeker van liefhebbers van gele bloemen! Van mei tot juli is de goudenregen bedekt met hangende bloemtrossen die sterk lijken op die van blauweregen en in bogen naar beneden hangen. Deze bloemen zijn kenmerkend voor de bloemen van de familie Fabaceae, waartoe de goudenregen behoort. Ze zijn goudgeel, bovendien rijk aan nectar en zeer geurend. Na de bloemen verschijnen behaarde peulen met zwarte zaden.
Wie van gele bloemen houdt, kan de goudenregen alleen maar waarderen
De gele kleur van de bloei komt prachtig uit tegen het paars van Alliums of het rode of purperen blad van heesters zoals de glansmispel of de rode hazelaar.
Meer lezen: Goudenregen, Laburnum: planten, snoeien en onderhouden
De hazelaar (Corylus)
Het kweken van een hazelaar (Corylus) is relatief eenvoudig, omdat het een weinig veeleisende boom is. Hij kan zich dan ook aanpassen aan een stenige en kalkrijke bodem. Vooral te zware en vochtige bodems verdraagt hij slecht. Hij verdraagt ook stedelijke groeiomstandigheden, wind en zeewind… Het is dus een ideale boom, die bovendien zowel sierwaarde als gebruikswaarde biedt. De hazelaar wordt uiteraard gekweekt vanwege zijn hazelnoten, die verschillen in vorm, kleur en opbrengst, maar dat is niet het enige… Bij de hazelaar waarderen we ook de bloei van de gekleurde katjes (de mannelijke bloemen), die zeer vroeg in het jaar verschijnt, tussen januari en april. De vrouwelijke bloemen zijn onopvallender, maar wel bijzonder. Ook het blad van de hazelaar blijft niet achter: in het najaar krijgt het een mooie gele kleur. Tot slot maakt zijn uitzonderlijke winterhardheid hem geschikt voor alle regio’s.
De kronkelende takken van de kronkelhazelaar komen sierlijk tot hun recht in een stenige bodem
Als je zin hebt in iets bijzonders, kies dan gerust voor de Corylus avellana ‘Purpurea’, met zijn prachtige purperkleurige blad, die niet hoger wordt dan 5 m en 3 m breed. Maar in een stenige bodem komt zeker de kronkelhazelaar (Corylus avellana ‘Contorta’) het mooist tot zijn recht, met zijn kronkelende, ineengestrengelde en zeer sierlijke takken, die in de winter prachtig zijn, en zijn voorjaarsbloei met delicate katjes.
Alles weten:
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen