Pinus wallichiana - Tranenden

De Pinus wallichiana, voorheen Pinus griffithii of Pinus excelsa genoemd, heeft een majestueuze treurvorm en naalden die heel zacht aanvoelen in een kleur van grijsgroen tot blauwgroen. Met een snelle groei en een gemiddelde statuur vormt hij snel een prachtige boom van 3 tot 4 meter in 10 jaar, met een relatief dichte kegelvorm. Door de jaren heen strekken de onderste takken zich horizontaal uit in plaats van af te sterven, wat zorgt voor een brede, lichte en transparante silhouet. Hij wordt ook gewaardeerd om de schoonheid van zijn blauwgrijze loof, soms neigend naar lichtgroen, met fijne, overhangende naalden die onder hun eigen gewicht hangen. Ze hebben een uitzonderlijke lengte van 15 tot 20 cm, wat de twijgen een heel romantische, ijle uitstraling geeft. Deze soort produceert lange, hangende, gebogen, harsachtige kegels ter grootte van een banaan. Ze zijn zeer decoratief door hun vorm en hun blauwachtige, berijpte tint voordat ze een karamelkleur krijgen. Deze naaldboom verdient een prominente plek in de tuin, als solitair. Hij is vrij weinig eisend en zuinig, geeft de voorkeur aan zon en frisse, goed doorlatende grond en is zeer winterhard tot -28°C en bestand tegen luchtvervuiling.

De Pinus wallichiana, voorheen Pinus griffithii of Pinus excelsa genoemd, heeft een majestueuze treurvorm en naalden die heel zacht aanvoelen in een kleur van grijsgroen tot blauwgroen. Met een snelle groei en een gemiddelde statuur vormt hij snel een prachtige boom van 3 tot 4 meter in 10 jaar, met een relatief dichte kegelvorm. Door de jaren heen strekken de onderste takken zich horizontaal uit in plaats van af te sterven, wat zorgt voor een brede, lichte en transparante silhouet. Hij wordt ook gewaardeerd om de schoonheid van zijn blauwgrijze loof, soms neigend naar lichtgroen, met fijne, overhangende naalden die onder hun eigen gewicht hangen. Ze hebben een uitzonderlijke lengte van 15 tot 20 cm, wat de twijgen een heel romantische, ijle uitstraling geeft. Deze soort produceert lange, hangende, gebogen, harsachtige kegels ter grootte van een banaan. Ze zijn zeer decoratief door hun vorm en hun blauwachtige, berijpte tint voordat ze een karamelkleur krijgen. Deze naaldboom verdient een prominente plek in de tuin, als solitair. Hij is vrij weinig eisend en zuinig, geeft de voorkeur aan zon en frisse, goed doorlatende grond en is zeer winterhard tot -28°C en bestand tegen luchtvervuiling.

De Pinus wallichiana, ook wel Himalayaden genoemd, behoort tot de zeldzame dennen met naalden die in groepjes van vijf staan op korte twijgen - meestal hebben dennen twee naalden -, net als de Weymouthden (Pinus strobus) en de Japanse witte den (Pinus parviflora). Deze naaldboom is een plant uit de dennenfamilie (Pinaceae) en is oorspronkelijk afkomstig uit de bossen van de Himalaya, van Afghanistan tot Myanmar. Hij groeit meestal vanaf de valleien tot op 2700 meter hoogte, alleen of gemengd met andere naaldbomen zoals de Himalayaceder (Cedrus deodara) of de Oost-Himalayazilverspar (Abies spectabilis). In zijn natuurlijke omgeving, met een frisse, diepe bodem, kan deze boomsoort uitgroeien tot 45 of 50 meter hoog, met een afgeronde kroon en onderste takken die tot op de grond doorbuigen. De boom heeft een grijze, gladde schors die later schilferig en donkerbruin wordt, terwijl de stevige twijgen een olijfgroene kleur hebben. De cilindrische bladknoppen zijn kegelvormig. Zijn bladeren behoren tot de langste onder de dennen, met een lengte tussen 10 en 20 cm, waardoor ze volledig langs de twijg hangen, in tegenstelling tot die van Pinus strobus die aan het uiteinde omhoog staan. Hun kleur varieert van grijsgroen tot blauwgroen. De zeer langwerpige kegels, 10-30 cm lang, verschijnen vaak in groepjes aan de twijg. Hun witachtig groene kleur verandert bij rijpheid naar lichtbruin, terwijl de schubben opensplijten om het zaad vrij te laten. Ze zijn kleverig door de hars die ze bevatten.

De weinig dichte kroon en de soepele naalden die in de wind wiegen, vormen een transparant scherm en een aangename lichte schaduw in regenachtige streken. De Himalayaden heeft het voordeel dat hij goed bestand is tegen stedelijke luchtvervuiling, winterhard is en in cultuur een bescheiden grootte houdt van ongeveer 20-25 meter op volwassen leeftijd. Daarentegen houdt hij niet van kalkhoudende grond, noch van droogte en hitte. In Frankrijk wordt hij soms gebruikt voor zijn hout. De soort werd in 1844 in Frankrijk geïntroduceerd in de Jardin des Plantes in Parijs, waar hij nog steeds te bewonderen is.

De Himalayaden vindt zijn plek in parken maar ook in middelgrote tuinen in voldoende natte streken, zoals langs de Atlantische kust of in middelgebergte, geplant als solitair of in groepjes. Hij doet het ook wonderwel in een Japanse tuin en past goed bij grote stenen, de geometrische lijnen van zwembaden en gemetselde constructies. Je kunt hem combineren met siergrassen, die zeer complementair zijn, of met dwergconiferen met een kruipende groeiwijze (Juniperus horizontalis 'Blue Chip'), bolvorm (Picea abies 'Little Gem') of zuilvorm (Juniperus communis 'Sentinel'). De echte grafische kwaliteiten van coniferen komen van nature tot hun recht in het ontwerp van een eigentijdse tuin, die de voorkeur geeft aan de esthetiek van vormen, silhouetten en texturen boven een opeenvolging van bloei. Deze planten met hun geruststellende permanentie geven structuur aan een border, markeren paden, omzomen het terras en kunnen gemakkelijk de sterke aanwezigheid van gesnoeide buxus of hulst vervangen. Het gaat erom te spelen met volumes en kleuren.