11 zeer resistente fruitbomen voor de winterkou
Selectie van winterharde fruitbomen en -heesters
Inhoud
Omdat je in een regio woont waar de thermometer in de winter temperaturen ver onder 0 °C aangeeft, denk je misschien dat het planten en kweken van fruitbomen een onbereikbare droom is. Niets is minder waar! Natuurlijk is het niet de bedoeling om een abrikoos (hoewel!) of een amandelboom te planten, maar je kunt wel degelijk genieten van een mooie oogst sappig fruit, net als de gelukkige tuiniers die in het zuiden van het land of aan de kust wonen… Je hoeft alleen maar fruitbomen en -heesters te kiezen die zeer resistent zijn tegen de winterkou. Deze fruitbomen en -heesters komen vaak uit gebieden in de wereld met extreme temperaturen of groeien van nature op grote hoogten. In de zomer of het najaar zullen ze je hun vruchten of bessen schenken. Zo kun je heerlijk smullen en je naasten bovendien verrassen met minder bekende smaken.
Ontdek onze selectie van 11 fruitbomen en -heesters met een grote winterhardheid, die zeer lage wintertemperaturen kunnen verdragen.
De honingbes, een eetbare kamperfoelie met heerlijke honingbessen
De honingbes, ook wel blauwe kamperfoelie genoemd, (Lonicera cærulea var. kamtschatka of Lonicera cærulea var. edulis) is een bladverliezende fruitheester afkomstig uit Siberië. Hij kan dan ook extreme kou tot – 40 °C verdragen! Hitte en droogte verdraagt hij daarentegen minder goed. Daarom wordt het afgeraden om hem in regio’s met hete zomers te planten.
Deze heester wordt 1,20 tot 1,50 m hoog en produceert in mei kleine, langwerpige bessen met een mooie blauwe kleur en een berijpt laagje. De vrucht is zeer rijk aan vitamine C en B en aan antioxidanten en heeft een honingachtige, zoete en licht zurige smaak. Deze bessen kunnen vers, gekookt of gedroogd worden gegeten en laten zich gemakkelijk invriezen. De bloei, die plaatsvindt tussen eind maart en begin april, is bestand tegen temperaturen van ongeveer – 5 tot – 7 °C.
De vruchten van de honingbes
Hoe plant je hem? Hij heeft een goed doorlatende, humusrijke grond nodig, rijk aan bladaarde en vochtig, en een zonnige of half beschaduwde standplaats. Deze heester draagt vruchten door kruisbestuiving. Daarom moeten er minstens twee planten van verschillende variëteiten dicht bij elkaar worden geplant.
Meer lezen: Blauwe kamperfoelie, honingbes: planten, kweken en verzorgen
Blauwe bes en cranberry, twee kleinfruitstruiken
De blauwe bes (Vaccinium corymbosum) en de cranberry (Vaccinium macrocarpon), afkomstig van de wilde blauwe bes (Vaccinium myrtillus) die in het middelgebergte groeit, zijn kleine heesters die bestand zijn tegen temperaturen van ongeveer – 20 °C tot – 25 °C. De blauwe bes wordt 1 tot 1,50 m hoog en de cranberry 30 tot 50 cm. De blauwe bes is door zijn bloei en zijn in het najaar vlammend verkleurende blad een zeer sierlijke heester, maar vooral aantrekkelijk vanwege zijn bessen. De blauwe bessen rijpen van eind juni tot september aan heesters van minstens 2 jaar oud, de cranberries van oktober tot november na 4 jaar. Deze vruchten zijn rijk aan vitamine A, B en C, ijzer en calcium, maar ook aan antioxidanten. Blauwe bessen en cranberries worden vers gegeten, verwerkt tot jam, gedroogd of in desserts gebruikt.
Hoe plant je ze? De blauwe bes en de cranberry hebben een zure, lichte en humusrijke bodem nodig die perfect gedraineerd is. Ze verdragen geen te zware of kalkrijke bodem. Ze staan het liefst in de halfschaduw, maar kunnen ook in de zon groeien, zolang die niet te fel is. Voor een goede vruchtzetting heb je meerdere blauwe bessen nodig, maar cranberries zijn zelfbestuivend.
Meer lezen :
De mini-kiwi, een familielid van de kiwi
De mini-kiwi (Actinidia arguta) komt niet uit China, zoals zijn naaste verwant de kiwi (Actinidia deliciosa), maar uit Siberië. Deze herkomst zorgt voor een uitzonderlijke winterhardheid (tot – 25 °C). De mini-kiwi kan dus overal in Frankrijk worden gekweekt, maar in regio’s waar de kou vroeg intreedt, is het beter om rassen te planten die vroeg produceren, tussen eind augustus en half september, zoals het zelfbestuivende ras ‘Issaï’.
De vruchten van de mini-kiwi
Mini-kiwi’s produceren kleinere vruchten dan de traditionele kiwi’s, die je met schil en al kunt eten. Bovendien zijn ze zoeter en rijker aan vitaminen. Ze rijpen vanaf eind augustus bij de zeer vroege rassen tot in oktober.
Hoe plant je hem? Mini-kiwi’s houden van vruchtbare, humusrijke, frisse en goed gedraineerde bodems en een zonnige standplaats. Ze hebben ook een goede ondersteuning nodig, want het is een groeikrachtige klimplant van 6 tot 8 m lang. Over het algemeen moet je een mannelijke en een vrouwelijke plant dicht bij elkaar planten (hoewel sommige rassen, zoals ‘Witikiwi’, zelfbestuivend zijn).
Meer lezen :
De Nankingkers of Nanking-kers, met kleine eetbare kersen
De Nankingkers (Prunus tomentosa), ook wel bekend als Nankingkers, is een zelfbestuivende fruitheester met een bossige groeiwijze. Hij is decoratief dankzij zijn voorjaarsbloei en zijn ruwe blad, dat in de herfst prachtig goudgeel verkleurt. Zoals zijn naam al doet vermoeden, draagt hij donkere, behaarde twijgen die zeer doeltreffend zijn om al te gulzige vogels op afstand te houden. In de zomer produceert hij kleine rode vruchten (soms witte) die perfect eetbaar zijn, met een lichtzoete en enigszins wrange smaak. Deze kleine, stengelloze en vlezige kersen worden vers gegeten, maar zijn nog lekkerder in jam of gelei. De Nankingkers is winterhard tot – 25 °C.
Bloemen en vruchten van de Nankingkers
Hoe plant je hem? De Nankingkers heeft gewone tuingrond, zandig of leemachtig, neutraal tot licht zuur, maar perfect gedraineerde grond nodig. Hij gedijt in de volle zon of halfschaduw in streken met warme zomers.
Krentenboompje, de decoratieve fruitboom bij uitstek
Afkomstig uit Noord-Amerika, en dan vooral uit Canada, is de krentenboompje (Amelanchier) uitstekend winterhard tot onder – 25 °C. Deze grote heester (3 tot 8 m hoog, afhankelijk van de variëteit) is in elk seizoen decoratief: de uitbundige witte bloei behoort tot de eerste van het voorjaar en het groene blad krijgt schitterende herfstkleuren. Naast deze esthetische kwaliteiten produceert de krentenboompje kleine blauwviolette bessen, de krenten, die erg geliefd zijn bij Canadezen. Rauwe of gekookte krenten kunnen ook worden gegeten in jam of als begeleider van vleesgerechten. De krentenboompje voelt zich overal thuis, behalve in de zuidelijke regio’s van Frankrijk, omdat hij slecht tegen droogte kan.
Hoe plant je hem? Plant hem in goede tuingrond, zolang die vochtig en goed gedraineerd is. Daarnaast heeft hij een zonnige of halfschaduwrijke standplaats nodig, beschut tegen uitdrogende wind.
Meer lezen :
Boksdoorn voor een oogst gojibessen
De boksdoorn (Lycium barbarium) is een heester uit de Nachtschadefamilie (Solanaceae), die vooral bekend is vanwege de productie van de beroemde gojibessen. Deze winterharde plant (tot – 20 °C) is bovendien bestand tegen droogte. Hij vormt een kleine, sterk vertakte heester die tot 3 m hoog kan worden. Hij is zowel aantrekkelijk door zijn bloei als door zijn vruchtvorming. Van juni tot september (soms al vanaf april) verschijnen er kleine, lichtpaarse buisbloemen die geleidelijk plaatsmaken voor oranjerode, langwerpige bessen, die zich van juli tot de eerste nachtvorst ontwikkelen. Deze bessen zijn zeer rijk aan antioxidanten, vitaminen, eiwitten, aminozuren en sporenelementen. Ze kunnen rauw worden gegeten, in desserts worden verwerkt of worden gedroogd.
De gojibessen van Lycium barbarium
Hoe plant je hem? De boksdoorn heeft een voorkeur voor droge, gewone, matig voedselrijke en goed gedraineerde bodems. Hij verdraagt geen zware, kleiige bodems. Plant hem in de zon of halfschaduw, maar de vruchtvorming zal beter zijn als hij van voldoende warmte profiteert.
Meer lezen:
Aronia, een neef van de wilde lijsterbes met zwarte vruchten
De appelbes (Aronia) is een heester afkomstig uit Noord-Amerika, winterhard tot – 30 °C. Hij wordt ongeveer 2 m hoog en 2,50 m breed en is het hele jaar door aantrekkelijk. In het voorjaar tooit hij zich met een rijke, lichtroze, geurende en bijenlokkende witte bloei. Vervolgens krijgt zijn groene blad in het najaar prachtige tinten, variërend van oranje tot koper, via rood en violet. Tegelijkertijd verschijnen er paarsachtige, bijna zwarte vruchten in trossen, gedragen door rode steeltjes. Deze lichtzure en zeer antioxidantachtige vruchten worden voornamelijk verwerkt tot sap of gedroogd gegeten, maar ook vers of verwerkt in desserts.
De appelbes
Hoe plant je hem? De appelbes houdt van goede, diepe, vochtige, lichte en enigszins zure tuingrond. Hij doet het zowel goed in niet al te felle zon als in de halfschaduw
Meer lezen: Appelbes, aronia: planten, snoeien en onderhouden
Mispel: een fruitboom om te (her)ontdekken
Omdat we het hier over winterharde fruitbomen hebben, gaat het inderdaad om de mispel (Mespilus germanica), die niet moet worden verward met de Japanse mispel (Eriobotrya japonica), die veel minder bestand is tegen kou. De mispel is dus een fruitboom die 3 tot 6 m hoog en 6 m breed wordt en mispels voortbrengt, vruchten die na de eerste nachtvorst overrijp worden gegeten. Deze eivormige vruchten hebben een zoetzure smaak, lijken op kleine afgeplatte peren en worden rauw of gekookt gegeten, bijvoorbeeld als jam. Ze hebben de consistentie van een tegelijk zoete en zure puree. Als ze niet worden geplukt, blijven de mispels in november en december aan de boom hangen. In het voorjaar krijgt de boom een crèmewitte tot lichtroze bloei.
De vruchten van de mispel verschillen van die van de Japanse mispel[/caption]
Hoe plant je hem? De mispel kan in elke goede tuingrond worden geplant, zolang die perfect gedraineerd is, op een zonnige of halfschaduwrijke standplaats. Vooral tegen sterke wind moet de boom worden beschermd vanwege zijn kwetsbare bloei.
Meer lezen: Mispel: planten, verzorgen en vruchten oogsten
De kruisbes, met kleine doorschijnende bessen
Winterhard tot – 20 °C is de kruisbes (Ribes uva-crispa) een middelgrote heester met een dichte, bossige groeiwijze. De vruchten, de kruisbessen, zijn mooi rond en afhankelijk van de variëteit groenachtig wit tot roze of rood, en doorschijnend. Ze hebben een tegelijk zachte, zoete en lichtzure smaak en worden geoogst in juli en augustus. De vruchten worden verwerkt tot jam of gelei, gebruikt in desserts, siropen of sorbets, of geserveerd bij vis of wild. De bloei is zeer onopvallend, maar wel aantrekkelijk voor bijen.
De kruisbessen
Hoe plant je hem? De kruisbes wordt geplant in gewone tuingrond die goed gedraineerd en vochtig is. Omdat hij warmte slecht verdraagt, plant je hem bij voorkeur in de halfschaduw. Hij is ideaal in een fruithaag, samen met frambozen, zwarte bessen…
Meer lezen: De juiste kruisbes kiezen
Pruimenbomen voor elke wens
Van de fruitbomen uit de Rozenfamilie (Rosaceae) is de pruim (Prunus domestica) zeker de meest winterharde, tot -20 à -25 °C. Er bestaan talrijke pruimenrassen en -variëteiten (reine-claudes, kwetsen, mirabellen…) waarmee je de oogst in de boomgaard en op je bord kunt variëren. De pruim vormt een mooie, slanke boom met een uitbundige witte bloei. Bovendien is het een weinig veeleisende boom die je overal in Frankrijk kunt planten.
De pruim
Hoe plant je hem? De pruim plant je op een zonnige, beschutte standplaats, uit de sterke wind, in rijke, vochtige, diepe en goed doorlatende grond.
Meer lezen :
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen