Opuntia sulphurea Wit - Schijfcactus

De Opuntia sulfurea 'Blanc' is een prachtige vorm met witte, doorschijnende bloemen van de Opuntia sulphurea. Het is een zeer zeldzame cactus in de teelt die verzamelaars zal verrukken. Buiten de bloei om valt deze schijfcactus op door het ongewone uiterlijk van zijn schijfstammen (cladodiën): langwerpig ovaal van vorm, zeer dik, met een reliëfachtig, gewafeld patroon waaruit lange, rood geringde doorns en gekartelde randen tevoorschijn komen. De plant is min of meer uitgespreid, goed vertakt, heeft een gemiddelde groeikracht en is gemakkelijk te kweken op een zonnige plek in elke zeer drainerende, arme, rotsachtige en droge grond. Hij kan in de vollegrond in onze streken die niet te koud en niet te vochtig zijn in de winter. Hij zal ook veel effect maken in een pot op het terras, maar plaats hem wel uit de loop!

De Opuntia sulphurea, een naaste verwant van de vijgcactus (Opuntia ficus-indica), is een vetplant zonder echte bladeren uit de cactusfamilie. Deze botanische soort is afkomstig uit de droge gebieden van Noord-Argentinië. Hij vormt een struik die breder is dan hoog: een volwassen exemplaar bereikt ongeveer 40-50 cm hoogte en kan zich zijwaarts uitbreiden tot gemiddeld 1,50 m. De afmetingen zullen uiteraard kleiner blijven in een pot. De groei is matig snel, waarbij de plant van het voorjaar tot het najaar 1 of 2 generaties nieuwe schijfstammen per jaar produceert. De vegetatie bestaat uit schijfstammen of cladodiën die als het ware op elkaar gestapeld zijn. Ze meten tot 10-15 cm breed en 30 cm lang, met een dikte van 3 tot 7 cm, zijn omgekeerd eivormig tot langwerpig en zeer vlezig. De basis van de plant verhout met de leeftijd en vormt als het ware een zeer korte stam. Het groene oppervlak van de schijfstammen is bedekt met uitstulpingen met witgrijze areolen, bezet met minuscule maar gevreesde, transparante stekeltjes, glochiden genaamd. Hieruit komen bundels witte doorns tevoorschijn, tot wel 10 cm lang, onregelmatig geringd met roodbruin. Op jonge schijfstammen verschijnen atrofische, vlezige en gebogen blaadjes die snel verdwijnen ten gunste van de glochiden en doorns. De bloei vindt plaats van eind mei tot eind juli, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Verschillende bloemen verschijnen aan de rand van de schijfstammen, vooral naar het uiteinde toe. De ronde bekerbloemen, 4 cm breed, bestaan uit witte, glanzende bloemblaadjes met een fijne textuur en zijn licht doorschijnend. In een gunstig klimaat maken ze plaats voor kleine, langwerpig peervormige vruchten die bij rijpheid roodachtig worden.

Deze verrassende cactusvijg is winterhard tot -10°C zonder bescherming, maar dan wel in perfect drainerende, steenachtige, rotsachtige of zanderige grond. Hij moet absoluut worden geplant in een droge rotstuin of op een droge helling, vooral in onze warme en droge streken in de zomer. Hij structureert op natuurlijke wijze exotische of moderne decoraties, gecombineerd met winterharde agaven, Nolina's en boomachtige Euphorbia's. In een koud en vochtig klimaat kan hij zonder problemen in een pot worden gekweekt, zodat hij 's winters kan worden opgeborgen in een koude kas of een onverwarmde serre, bijna droog gehouden.