Passiflore Eia popeia - Passiflora (x) incarnata
Passiflore Eia popeia - Passiflora (x) incarnata
Passiflore Eia popeia - Passiflora (x) incarnata
Passiflora Eia popeia - Passiebloem
Passiflora x incarnata Eia popeia
Passiebloem , Wilde passiebloem , Vleeskleurige passiebloem , Maypop , Maypop passiebloem , Paarse passiebloem
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Passiebloem Eia Popeia® is een behoorlijk sensationele hybride variëteit, zowel decoratief als smaakvol. Ze combineert de winterhardheid en de vaste plantengroei van de Passiflora incarnata, de officiële passiebloem, met een heerlijke vruchtzetting. Het is een heerlijke kleine klimplant, met mooie bloemen in grijsachtig wit, gekroond door grote blauw-paarse filamenten die licht geurend zijn. Ze bloeien de hele zomer, soms zelfs tot in het najaar, en maken plaats voor ronde vruchten die bij rijpheid geel-oranje worden. Hun smaak is erg zoet, met een vleugje zuurte, zachter dan die van de vruchten uit de winkel. Om te eten met een lepeltje, of in een fruitsalade. De passiebloem heeft om te gedijen een goed gedraineerde grond nodig, niet te droog, warmte in de zomer om te bloeien en een niet te vochtige bodem in de winter.
Voor het merendeel afkomstig uit de tropische gebieden van Zuid-Amerika, behoren de passiebloemen tot de grote familie van de passifloraceae, die 400 soorten en vele spontane of gekweekte hybriden telt. De Passiflora incarnata is een wilde soort die oorspronkelijk uit het zuidoosten van de Verenigde Staten en Mexico komt. De hybride variëteit Eia Popeia is ontstaan in een Zwitserse kwekerij.
Deze passiebloem Eia Popeia heeft een vaste wortelstok die elk voorjaar nieuwe windende stengels produceert. Het bovengrondse deel verdwijnt volledig in de winter. De goed vertakte stengels hechten zich met behulp van ranken vast aan hun steun en kunnen in één seizoen tot 3 m hoogte klimmen. Het zijn kruidachtige stengels die bij de eerste echte vorst verdwijnen. Ze zijn bezet met onbehaarde bladeren, 8-12 cm lang en 7-11 cm breed, verdeeld in 3 elliptische, lancetvormige, dikke lobben met een getande rand, in een middelgroen aan de bovenzijde, dooraderd met lichtgele nerven.
De bloei van de passiebloem Eia Popeia strekt zich uit van juni tot oktober onder gunstige klimaatomstandigheden. Elke stengel draagt 5 tot 10 bloemen met een diameter van 8 cm, die vrij kort leven, maar voortdurend worden vernieuwd op de plant. De aangenaam geurende bloemen bestaan uit crèmewitte, vergrijsde tepalen. De filamenten van de kroon, mooi gekruld, zijn in een zacht blauw-paars, gestreept met wit en getint met purper nabij het hart. Het hart van de bloem wordt ingenomen door 5 gestreepte meeldraden met gele helmhokjes en 3 eveneens met paars gestreepte stijlen, die aan de basis zijn vergroeid. De ongewone vorm van de bloem verandert: kroonbladen en kelkbladen krullen terug, terwijl de krans van filamenten zich eerst vouwt en dan weer opricht, om zelfbestuiving te voorkomen. Na bestuiving maken de bloemen plaats voor eetbare, eivormige vruchten, geelgroen bij rijpheid, ongeveer 5 cm lang. Het doorzichtige vruchtvlees is zoet, smaakvol en aromatisch.
Deze Passiebloem heeft een wortelstok die winterhard is tot -12 °C, na 2 of 3 jaar teelt. Het is erg belangrijk om de wortelstok de eerste twee winters te beschermen tegen kou en vocht. Ze doet het goed in alle zuidelijke en Atlantische streken, en waagt zich ook naar meer binnenlandse, goed beschutte tuinen. Deze kleine liaan kan worden gebruikt om muren, hekken, draadgaas, portieken en treillage (rasterwerk) te bekleden, bij voorkeur in combinatie met een wintergroene klimplant die voor een permanent decor in de winter zorgt (Clematis cirrhosa, Hardenbergia violacea, Bont klimop). Je kunt haar ook tegen een wintergroene of bladverliezende haag planten, waaraan ze in de zomer veel originaliteit zal toevoegen. Ze wordt ook zeer gewaardeerd in veranda's, waar ze zeer koude winters zonder schade kan doorstaan.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Passiflora Eia popeia - Passiebloem in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Passiflora
x incarnata
Eia popeia
Passifloraceae
Passiebloem , Wilde passiebloem , Vleeskleurige passiebloem , Maypop , Maypop passiebloem , Paarse passiebloem
Tuinbouw
Andere Passiebloemen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De blauwe passiebloem is een plant van zon en warmte, die op een plek beschut tegen koude en uitdrogende wind moet staan. Plant hem in gewone tuingrond, die diep, goed bewerkt en goed doorlatend is, bij voorkeur koel in de zomer en niet te vochtig in de winter. Winterhard tot -12°C vanuit de wortelstok, kan hij in de vollegrond worden geplant op zonnige plekken in Nederland en in beschutte kustgebieden. Meer landinwaarts is het nodig om hem op een beschutte plek te zetten, met een goede winterbedekking. Plaats hem bij een klimrek of andere steun om het gewicht van de groei te dragen. Leid de takken goed langs de steun, want de groei is uitbundig. Een snoei voor de winter wordt aanbevolen om de plant binnen de perken te houden. Aarzel niet om de hoofdtakken terug te zetten (kort snoeien) om de groei te bevorderen. Aan het begin van het voorjaar verwijder je dode takken dicht bij de wortelstok. Let op schildluizen en witte vliegen, maar ook op virussen zoals het komkommermozaïekvirus. Behandel preventief.
De vruchten zullen zich op de plant alleen vormen als er een andere passiebloem in de buurt staat, voor kruisbestuiving. Ze kunnen worden gegeten als ze nog groen zijn of net een gele tint beginnen te krijgen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).