Onmisbare Klimplanten Collectie

De *Passiflora caerulea* is winterhard tot ongeveer -12°C als hij volwassen en goed gevestigd is. Hij kan dus in de volle grond blijven staan, op een beschutte plek in onze streken, bijvoorbeeld langs een zuidmuur. Zorg ervoor dat je hem goed afdekt met mulch voor de eerste vorst. Bij strenge vorst kun je hem in het voorjaar tot aan de grond terugsnoeien. Anders kun je hem rigoureus terugsnoeien, want de bloemen verschijnen op de nieuwe scheuten van het jaar. Hij zal het je niet kwalijk nemen: hij groeit snel en kan wel 4 meter per jaar groeien. Behalve dat hij niet van extreme kou houdt, is hij sterk en past zich gemakkelijk aan op een zonnige standplaats. Hij geeft de voorkeur aan een vrij arme, goed doorlatende, diepe en losse bodem en verdraagt kalksteen goed. In een gematigd klimaat is deze passiebloem extreem krachtig en kan hij een beetje invasief worden, vooral door spontane uitzaai. Zijn tolerantie voor zomerdroogte is uitstekend, zelfs op zeer droge plekken in de zomer.

Plant de *Trachelospermum jasminoides* in het voorjaar, of in september-oktober op een warme standplaats. Kies een zonnige of halfschaduw plek, of zelfs in de schaduw waar hij echter wat minder rijk zal bloeien, in een diepe, losse en gezonde, goed doorlatende grond, beschut tegen koude wind. Hij verdraagt -10°C, en soms zelfs kortstondig -15°C, maar zal zeer strenge vorst beter doorstaan als het loof beschermd wordt met vliesdoek en de grond vrij droog is. Deze plant verdraagt kalksteen goed, mits er in de winter geen overmatig vocht is; in zware en verstikkende grond kan hij symptomen van chlorose vertonen (bladeren die geleidelijk vanaf de rand geel worden, terwijl de nerven groen blijven). Geef water in de zomer of bij droogte gedurende de eerste twee jaar, om de plant te helpen zich te vestigen. Zodra de wortels diep genoeg in de grond zijn doorgedrongen, redt hij zichzelf, zelfs bij een zeer droge zomer. Tijdens de groeiperiode geef je één of twee keer per week water en eventueel twee keer per maand vloeibare meststof. In het najaar kan organische meststof met langzame afgifte worden gegeven en licht worden ingewerkt door grondbewerking met handklauw rond de voet van de plant, vanaf het tweede jaar. Je kunt hem aan het eind van de winter snoeien om zijn ontwikkeling te beheersen, of na elke bloei.

Plant de clematis 'Saphyra Estrella' bij voorkeur in de zon, in een vruchtbare, humusrijke, goed doorlatende grond, waarbij je de wortels en de basis van de stengel beschaduwt (bijvoorbeeld met een platte dakpan). De kruidachtige soorten geven de voorkeur aan volle zon en verwelken in te vochtige grond. Plant je clematis door de kluit met 3 cm aarde te bedekken, in een grond die over 20 cm is bewerkt en luchtig is gemaakt met goede potgrond. De eerste weken geef je regelmatig water, maar pas op voor stilstaand water, dit kan stengelrot veroorzaken. Bedek de voet van klimmende clematissen met een klein heuveltje aarde, om het risico op verwelking te verminderen en tegelijkertijd de groei van krachtige scheuten vanuit de basis te bevorderen. Na het planten snoei je de stengels van bladverliezende klimclematissen terug tot ongeveer 30 cm van de basis, boven een mooi paar bladknoppen. Dek in februari af met tuincompost of goed verteerde mest, waarbij je direct contact met de stengels vermijdt. Leid de stengels langs een klimrek, zonder ze strak vast te binden, totdat de plant zichzelf vasthoudt. Clematissen groeien ook graag vrijuit in naburige planten. Omdat deze variëteit bloeit op de scheuten van het jaar, snoei je hem aan het eind van de winter vrij rigoureus terug. Jonge scheuten zijn aantrekkelijk voor naaktslakken. Woelmuizen en ritnaalden (uilrupsen) kunnen clematissen aanvallen en de stengels opeten. Bladluis en kaswittevlieg zijn ook potentiële plagen.