Passiflora caerulea x racemosa - Passiebloem

De Passiflora caerulea x racemosa is een hybride variëteit uit dezelfde kruising als de beroemde 'Amethyst' (wellicht de oudst bekende tuinbouwkruising onder passiebloemen). Robuust en relatief winterhard tot ongeveer -5°C, mist deze mooie klimplant noch kracht noch pracht wanneer haar middelgrote bloemen verschijnen. Ze lijken vrij veel op die van haar ouder, de blauwe passiebloem, maar zijn kleurrijker, in een vrij dieproze tint met een kroon in de kleuren van de Passievrucht! Ze geuren weinig tot niet, produceren soms enkele holle vruchten en komen uit van juli tot september aan een diepgroen, gelobd blad dat min of meer wintergroen is. Plant haar op een zonnige, beschutte standplaats in een goed bewerkbare, diepe bodem.

De meeste passiebloemen zijn oorspronkelijk afkomstig uit de tropische gebieden van Zuid-Amerika en behoren tot de grote familie van de Passifloraceae, die 400 soorten en talrijke spontane of gekweekte hybriden telt.

De Passiflora caerulea x racemosa is ontstaan uit de kruising van de P. caerulea, afkomstig uit Zuid-Amerika en ingeburgerd in warme streken, en de Braziliaanse P. racemosa met paarse bloemen in trossen. Het is een windende, groenblijvende plant met stengels die zich met ranken aan hun steun vasthechten, tot een hoogte van 8 à 10 meter klimmen en zich over 4 meter verspreiden. Ze kenmerkt zich door haar vierkantige stengels bezet met blad dat in 3 tot 5 ovale, dikke lobben is verdeeld, in een glanzend donkergroen, soms met koperachtige weerschijn, en min of meer wintergroen. De bloei strekt zich uit van de zomer tot begin najaar, in de vorm van 5-6 cm grote bloemen die voortdurend vernieuwen, overvloediger op een volle zon standplaats. Haar zeer licht geurende bloemen bestaan uit roze tepalen; de centrale kroon is min of meer gestreept met geel of zeer donkerpaars, wat doet denken aan een passievrucht. Het hart met meeldraden is crème-groenig van kleur. De ongewone vorm van de bloem, die vrij kort leeft, evolueert: kroonbladen en kelkbladen krullen terug, terwijl de krans van filamenten zich eerst vouwt en dan weer opricht, om zelfbestuiving te voorkomen. Na bestuiving maken de bloemen plaats voor zeldzame, ovale, oranje vruchten bij rijpheid, 5 tot 6 cm lang. Deze vruchten zijn meestal hol.

Deze Passiebloem is geen veeleisende en moeilijk te telen plant zoals sommige orchideeën. Ze groeit moeiteloos in elke goed gedraineerde, lichte, vrij diepe grond die 's zomers niet te droog is, en bloeit rijkelijk op een zonnige en beschutte plek. De snoei, na de bloei, bestaat uit het inkorten van de twijgen om een mooie vorm te behouden. Ze doet het goed in alle beschutte en kustgebieden. Met haar 8 meter hoogte en haar rijke, exotische bloei is de passiebloem 'Caerulea x Racemosa' een wondermooie plant om muren, hekken, draadgaas, portieken en treillage (rasterwerk) te bekleden, of om zich door een haag te slingeren. Ze is ook zeer gewaardeerd in veranda's, waar ze zonder problemen koude winters doorstaat. Liefhebbers van exotische klimplanten kunnen haar combineren met de Podranea ricasoliana (de roze trompetbloem) en de Mandevilla laxa, met grote, geurende witte bloemen.