Passiflora Amethyst wit - Passiebloem

De Passiflora 'Amethyst Blanche' is een witte variant van de tijdloze 'Amethyst Violacea' (misschien wel de oudst bekende gekweekte kruising onder de passiebloemen!). Net als zijn paars getinte neefje voelt hij zich het beste thuis in tuinen met een gematigd klimaat, waar hij unaniem gewaardeerd wordt om zijn robuustheid en goede winterhardheid. Deze mooie klimplant is niet te beroerd op vurigheid en schittering wanneer zijn middelgrote bloemen verschijnen, met witte kroonbladen getint met paars die heerlijk contrasteren met de groen-anijs kleurige meeldraden. Weinig of niet geurend, soms wat holle vruchten producerend, bloeien ze van juni tot oktober aan een diepgroen, ingesneden en min of meer wintergroen blad. Plant hem op een zonnige, beschutte plek in een goed bewerkbare, diepe bodem. Succes verzekerd, zowel in de tuin als op het terras!

De meeste passiebloemen zijn oorspronkelijk afkomstig uit de tropische gebieden van Zuid-Amerika en behoren tot de grote familie van de Passifloraceae, die 400 soorten en talrijke spontane of gekweekte hybriden telt.

De Passiflora (x) Violacea is een oude gekweekte hybride, verkregen in 1824 door Loiseleur-Deslongchamps, een Franse botanicus en kweker. Deze variëteit is het resultaat van een kruising tussen de P. caerulea, afkomstig uit Zuid-Amerika en ingeburgerd in het zuiden van Frankrijk, en de P. racemosa uit Brazilië, met paarse bloemen in trossen. Dit uitstekende ras heeft een Award of Garden Merit ontvangen, een onderscheiding die in Engeland door de RHS wordt toegekend voor sierwaarde en gemakkelijke teelt.

'Amethyst Blanche' is een windende plant met wintergroene stengels die zich met behulp van ranken aan zijn steun vasthecht, tot een hoogte van 4 m klimt en zich over 3 m verspreidt. Hij wordt gekenmerkt door vierkantige stengels bedekt met bladeren die in 3 tot 5 ovale, dikke lobben zijn ingesneden, in een glanzend donkergroen, soms met koperachtige weerschijn, en min of meer wintergroen. De bloei strekt zich uit van de zomer tot het vroege najaar, in de vorm van 5-6 cm grote bloemen die zich voortdurend vernieuwen aan de plant, overvloediger op een plek in de volle zon. De bloemen, zeer licht geurend, bestaan uit witte kroonbladen. Het hart van meeldraden is groen-anijs van kleur en de filamenten zijn van een prachtig intens donkerpaars. De ongewone vorm van de bloem, die vrij kortstondig is, verandert: kroonbladen en kelkbladen krullen terug, terwijl de krans van filamenten zich eerst vouwt en dan weer opricht, om zelfbestuiving te voorkomen. Eenmaal bestoven maken de bloemen plaats voor zeldzame ovale, oranje rijpe vruchten van 5 tot 6 cm lang. Deze vruchten zijn meestal hol.

Deze Passiebloem is geen veeleisende en moeilijk te kweken plant zoals sommige orchideeën. Hij groeit moeiteloos in elke goed gedraineerde, lichte, vrij diepe grond die in de zomer niet te droog is, en bloeit rijkelijk op een zonnige en beschutte standplaats. De snoei, na de bloei, bestaat uit het terugkorten van de twijgen om een mooie vorm te behouden. Hij doet het goed in alle zuidelijke en Atlantische streken. Met zijn 4 tot 5 m hoogte en zijn rijkelijk bloeiende, exotische uitstraling is de Passiflora Violacea een wonderschone plant om muren, hekken, draadgaas, portieken en treillage (rasterwerk) te bekleden, of om zich door een haag te slingeren. Hij is ook zeer geliefd in serres waar hij zonder schade koude winters doorstaat. Liefhebbers van exotische klimplanten kunnen hem combineren met de Podranea ricasoliana (de roze trompetbloem) en de Mandevilla laxa, met grote witte, geurende bloemen. Alle drie verdragen ze zonder problemen korte vorstperiodes tot ongeveer -8°C.