Clematis cirrhosa Advent Bells - Groenblijvende bosrank

De clematis of Clematis cirrhosa 'Advent Bells' is een recente en verrassende variëteit, gekenmerkt door een wintergroene vegetatie en winterbloei. Op het hoogtepunt van haar schoonheid, terwijl de tuin in rust is, produceert ze trossen klokvormige, wijd uitlopende bloemen in een crèmewitte kleur, dicht bezaaid met roodpaarse spikkels. Haar fijn verdeelde, wintergroene blad is glanzend groen, soms met een bronzen tint. Het blad verdwijnt soms in de zomer om hitte en droogte te ontvluchten, om vervolgens in het najaar, met de komst van de regen, weer opnieuw uit te lopen. Weinig winterhard, maar wel droogteresistent, deze middelgrote variëteit is voorbehouden aan milde klimaten, of aan teelt in potten die 's winters in een kas of serre kunnen worden overwinterd.

De Clematis 'Advent Bells' is een houtige klimplant uit de ranonkelfamilie, van horticulturele herkomst. Ze werd in 2009 in Engeland gekweekt en heeft als ouders de zeldzame Clematis napaulensis, afkomstig uit Nepal, en de Clematis cirrhosa 'Freckles', die voortkomt uit een mediterrane clematis. 'Advent Bells' heeft slanke, windende stengels die zich gemakkelijk aan hun steun vasthechten (in het Latijn betekent cirrhosa 'die zich als een rank omwikkelt'). Ze kan tot 4 of 5 meter hoog klimmen en zich 1,50 tot 2 meter breed uitbreiden. De bloei begint soms al in november aan vers blad, maar vindt meestal plaats in februari-maart. Ze vormt dan talrijke bloemtrossen van 3,5 cm lange en 5,5 cm brede, ietwat slappe, vlezige bloemen. Deze bestaan uit 4 teruggebogen, wijd geopende bloemblaadjes met daaronder een bosje hangende, roze meeldraden. De keel van de bloem is crèmewit en volledig gestreept en gespikkeld met roze-paars. De bloemen verspreiden een licht parfum. De bladeren zijn donkergroen, glanzend, gedeeld en gelobd, met lancetvormige, grof getande deelblaadjes. De kou kleurt ze vaak met een bronzen gloed. Ze krullen op en verdwijnen zodra de zomerhitte en de bijbehorende droogte intreden, meestal rond juni.

De Clematis cirrhosa 'Advent Bells' is uiteindelijk een weinig veeleisende, gracieuze en zeer sympathieke plant vanwege haar winterlijke schoonheid. Haar enige nadeel is de beperkte winterhardheid, hoewel dit gegeven onderwerp van discussie is en weinig bekend voor deze nog zelden aangeboden plant. Als we naar haar afstamming kijken, zou ze bestand moeten zijn tegen -12, of zelfs -15°C in goed gedraineerde grond, op een zonnige en windbeschutte standplaats. Hoe dan ook blijft het schouwspel van haar gespikkelde bloemen tegen een loodgrijze winterlucht een wonderlijk verrassing, zelfs in de beschutting van een koele serre. Vanwege haar groeicyclus is het interessant om haar in een bladverliezende struik (Vitex, sering, pruikenboom) te laten klimmen, met een complementaire cyclus. Haar bloemcascades versieren diens kale takken in de winter. In de geurentuin past ze perfect bij de Lonicera fragrantissima, die in februari wit bloeit en de omringende lucht heerlijk geurt.