Collectie 2 Passiebloemen

Een duo van de meest winterharde passiebloemen, die maandenlang bloeien, van de zomer tot de eerste vorst. Deze uitbundige klimplanten dragen min of meer wintergroen blad en bieden buitengewone, lichtgeurende bloemen. Ze hebben een bleek blauw-lila kleur bij de soort Passiflora caerulea, maar zijn ivoorwit bij de mooie variëteit Constance Elliott, die overigens iets minder krachtig groeit. Deze twee passiebloemen bedekken snel een hekwerk van draadgaas, een prieel, of gaan op weg om een wat treurige oude haag te veroveren...

Dit duo bestaat uit één plant Passiflora caerulea en één plant Passiflora 'Constance Elliott'.

De *Passiflora caerulea* behoort tot de familie Passifloraceae, die ongeveer 400 soorten min of meer wintergroene klimplanten omvat, waarvan de meeste afkomstig zijn uit de tropische gebieden van Zuid-Amerika. Deze botanische soort onderscheidt zich door zijn goede weerstand tegen vorst (tot -12°C voor een volwassen exemplaar) en tegen zomerdroogte. Weinig veeleisend wat de bodem betreft, past hij zich aan aan elke goed doorlatende en voldoende diepe grond, zuur, neutraal of kalkhoudend. Vrijwel wintergroen in de warmere streken van ons land, zal hij zijn blad verliezen en kunnen zijn stengels bevriezen in de winter in noordelijker gebieden. Daar kan hij in de vollegrond worden gekweekt, mits hij op het zuiden of westen staat en in de winter wordt afgedekt. Zijn robuuste wortelstok zal dan in het voorjaar nieuwe krachtige scheuten produceren.

De lange, buigzame en hoekige stengels van de blauwe passiebloem bereiken een lengte van 5 tot 7 meter, hun groei is zeer snel in vruchtbare, vochtige grond, en de doorworteling van de plant is diep. De groene twijgen van deze klimplant hechten zich met zeer sterke ranken aan elke ondersteuning en zijn bezet met bladeren van 6-8 cm breed, dik, verdeeld in 5 handvormig gelobde lobben, met een donkergroene kleur. Zijn lichtgeurende bloei is onafgebroken, van juni-juli tot de eerste vorst. De grote bloemen van 7-8 cm in diameter bestaan uit 3 grote ovale schutbladen, lichtgroen van kleur, bovenop 5 bloemblaadjes, die zelf worden bekroond door een dubbele krans van filamenten. In het midden van de bloem staat een zuil (de stamper) omgeven door 5 meeldraden die eindigen in kleine 'hamertjes'. De geur van de bloemen is friszuur en zoet, ze worden veel bezocht door bestuivende insecten. Op de bloemen volgen eivormige, zachte vruchten, zo groot als een klein ei, oranje van kleur. Rauw en nog groen is de vrucht, die blauwzuur bevat, giftig. Onder een dikke schil zitten de zaden verpakt in een roodachtig vruchtvlees, weinig sappig en weinig smaakvol. Sommige vogels eten ze en dragen zo bij aan de verspreiding van de plant in de tuin.

Veel aangeplant in oude tuinen in milde klimaten, is de blauwe passiebloem een krachtige klimplant die zonder hulp en zonder water groeit en redelijk goed tegen kou kan eenmaal gevestigd. Hij doet het geweldig op hekwerken van draadgaas of wanneer hij de vrijheid krijgt om een oude boom te veroveren. Combineer hem bijvoorbeeld met een Chinese blauweregen (*Wisteria sinensis*), een laatbloeiende clematis (*Clematis terniflora*) of een bruidssluier (*Fallopia aubertii*): dit zijn klimplanten die even krachtig zijn en hem in toom zullen houden, terwijl ze de bloeiperiode van een groot hekwerk of een prieel verlengen.