Morus alba var. laevigata King's White - Witte moerbei

De Morus alba 'King's White' is een zeldzame selectie van de witte moerbei, gewaardeerd om zijn productiviteit, zijn bleke vruchten van groot kaliber en zijn goede smaakkwaliteit. Als originele fruitboom vormt hij ook een uitstekende schaduwboom vanwege zijn dicht en weelderig bladverliezend loof, lichtgroen van kleur dat in het najaar goudgeel verkleurt. Oudere exemplaren, die de sporen dragen van vele snoeibeurten in knotvorm, hebben vaak een holle, gedraaide, echt pittoreske stam. De vruchten van de moerbei 'King's White' worden van het voorjaar tot de zomer geoogst, wanneer ze bijna wit en licht doorschijnend worden. Ze zijn sappig, zoet van smaak, met een vleugje honing. Zeer winterhard, bestand tegen hitte en droogte, geeft deze boom met een krachtig wortelgestel de voorkeur aan diepe, maar goed doorlatende grond. De bladeren dienen sinds mensenheugenis als voedsel voor zijderupsen.

De moerbei 'King's White' behoort tot de familie van de Moraceae. Afhankelijk van de nomenclatuur wordt hij Morus macroura, Morus alba var. laevigata of Morus laevigata genoemd. Deze moerbei is oorspronkelijk afkomstig uit de Indiase Himalaya en Pakistan, en wordt elders gekweekt. In het wild komt hij voor tot op 1700 meter hoogte: het is een soort die zeer goed tegen kou kan. Zoals alle bomen uit de moerbeifamilie produceert hij in zijn weefsels een wit, melkachtig sap. De witte moerbei werd aan het eind van de 15e eeuw in Frankrijk geïntroduceerd, wat de ontwikkeling van de zijdecultuur mogelijk maakte.

De Morus 'King's White' is een boom met een gedrongen voorkomen, met een korte, dikke stam, bekroond door een wat onregelmatig uitgespreide kroon als hij niet gesnoeid wordt. Vaker ziet men hem gevormd tot een ronde, compacte kop na snoei. Zijn groei is snel in de eerste jaren, daarna vertraagt deze. Hij kan 10 m in alle richtingen bereiken. Zijn schors, lichtgrijs van kleur, barst open en wordt dikker, en kleurt later grijsbruin. De bladeren, die bladverliezend zijn, zijn polymorf, wat betekent dat hun uiterlijk kan verschillen afhankelijk van hun positie op de twijgen. Ze hebben een diameter van 6 tot 8 cm, een lengte van 10 tot 20 cm, en staan verspreid, zijn gesteeld, en zijn ofwel enkelvoudig en hartvormig, of verdeeld in 3 tot 7 meer of minder diepe lobben, met een onregelmatig getande rand. Het blad, glanzend aan de bovenkant, is lichtgroen van kleur en verkleurt in het najaar naar goudgeel. De witte moerbei ontwikkelt in maart-april mannelijke of vrouwelijke bloemen op verschillende plaatsen van dezelfde boom. Zijn onopvallende bloei bestaat uit mannelijke of vrouwelijke katjes, samengesteld uit minuscule groengele bloempjes. In juni-juli geven de vrouwelijke bloemen vlezige vruchten, tot wel 10 cm lang. Hun kleur gaat van groen naar bleekgeel en vervolgens bij rijpheid naar bijna wit. Ze zijn eetbaar, maar ook zeer in trek bij vogels. Het wortelgestel van deze boom, zowel pen- als zijwortelvormend, houdt niet van verplanten. Zijn kracht betekent dat je hem op een respectabele afstand van gebouwen moet planten. Zijn levensduur kan 150 jaar bereiken of zelfs overtreffen.

De Morus alba 'King's White' groeit in een vruchtbare, goed bewerkte en goed doorlatende bodem, op een warme en zonnige standplaats. Hij verdraagt luchtvervuiling goed, maar heeft een hekel aan de kust en zeewind. Braakliggende grond zal baat hebben bij zijn aanwezigheid, omdat zijn bladeren elke herfst de bodem geleidelijk verrijken. Traditioneel gebruikt als laanboom, kan hij heel goed in een fruithaag worden geplant, bijvoorbeeld samen met sleedoorns, mirabellepruimen, mispels, sneeuwballen en kornoeljes, tot groot plezier van de vogels. Hij kan een mooie solitair zijn, solitair geplant midden in het gazon, of bij het terras voor de welkome schaduw die hij in de zomer biedt, temeer omdat zijn vruchten de grond niet bevuilen. Hij is ook nuttig op taluds om bodemerosie tegen te gaan. Zijn bladeren dienen als voedsel voor zijderupsen en hij verdraagt snoei zeer goed.

De vruchten van de witte moerbei 'King's White' worden vers of gekookt gegeten. Ze zijn veel zoeter dan de vruchten van de zwarte moerbei. Ze worden gebruikt om jam en gelei van te maken, of om taarten te vullen. Ze geven een zoet accent aan zomersalades en zachtheid aan fruitsalades. Hun smaak past bij die van bramen (wilde braam of tuinbraam) en bij die van steenvruchten: abrikozen, pruimen en andere perziken. Wie van zoet-zout houdt, kan ze gebruiken bij varkensvlees, eend of wild. Combineer ze ook met basilicum, munt, bakkruiden, rucola, room en mascarpone, maar ook met citrusvruchten.