Zwarte moerbei Wellington - Morus nigra

De Morus hybride 'Wellington' is een prachtige boom met een dichte en sierlijke boomkroon die grote bladeren draagt in een schitterend glanzend groen. In de zomer geeft hij ruimschoots uitstekend fruit, in een paarse tot zwarte tint, dat zowel sappig, zoet als subtiel zurig is. De boom biedt ook esthetische charme: naarmate hij ouder wordt, krijgt zijn stam een getinte nerfstructuur in roodbruin en paars, verfraaid met een metallische glans. Hij verdraagt kou en droogte goed, waardoor hij zich kan aanpassen aan middelgrote tot grote tuinen in heel Nederland. Hij geeft de voorkeur aan goed doorlatende en vrij diepe grond, op een plek in de volle zon.

De Morus hybride 'Wellington', soms Morus nigra ‘Wellington’ genoemd in het Latijn, is een lid van de Moerbeifamilie (Moraceae). Deze familie, die voornamelijk voorkomt in tropische of subtropische regio's wereldwijd, omvat diverse geslachten zoals de Ficus, en ook sierbomen en -struiken zoals de Broussonetia papyrifera (Papiermoerbei) of de Maclura pomifera (Osagedoorn). De Moerbei Wellington is het resultaat van een kruising tussen een Morus rubra en een Morus alba, en wordt erkend als een van de beste moerbeirassen die ontwikkeld is in het New York State Fruit Testing Center in Geneva. Hij werd oorspronkelijk ontdekt op het landgoed van Richard Wellington in de staat New York. Hij ontwikkelt eerst een opgaande groeiwijze, maar spreidt zich later uit naarmate hij ouder wordt, tot een hoogte van 10 meter en een breedte tussen 6 en 7 meter, met een brede, dichte kruin op volwassen leeftijd. Zijn lange levensduur en aantrekkelijke silhouet geven deze boom een pittoresk karakter naarmate hij ouder wordt.
De bladeren van deze boom zijn bladverliezend en verspreid staand, met een lengte van tot 20 cm. Ze zijn donkergroen met een ruwe textuur aan de bovenkant, terwijl de onderkant viltig en lichter van kleur is. Hun hartvorm is versierd met een getande of gekartelde rand. Ze krijgen gele tinten in het najaar voordat ze in de winter afvallen. Gedurende de periode van mei tot juni bedekt deze kleine boom zich met minuscule witte bloemen in de vorm van katjes, die zeer in trek zijn bij insecten. Deze bloemen vormen zich geleidelijk aan op de jonge scheuten van het jaar. De bloei, relatief laat voor een moerbei, vermijdt effectief de risico's van late nachtvorst in april.

De Moerbei Wellington is een boom met een hoge productiviteit en zelfbestuivend, hij heeft dus geen andere variëteit nodig om vruchten te dragen. De rijping van het fruit strekt zich uit over meerdere weken, van juli tot september, wat oogsten in fases mogelijk maakt, afhankelijk van hun rijpingsgraad. De vruchten, cilindrisch en bolvormig, meten tot 2,5 à 3 cm lang, en bereiken hun rijpheid door van een rode tint naar een zwartpaarse kleur te gaan. Ze bevatten een sappig, zoet en licht zurig vruchtvlees. De vruchten, gedragen door korte steeltjes, vertonen een sterke gelijkenis met bramen (Rubus fruticosus), vandaar de gelijknamige link in de naam. Let op, deze moerbeien kunnen een laxerend effect hebben en hun pigment kan hardnekkige vlekken veroorzaken. Rijk aan antioxidanten, vitamines B en C, mineralen (ijzer, calcium en magnesium), leveren ze ongeveer 50 kcal/100g. Vogels smullen ook met groot plezier van dit voedsel.

Wat de keuken betreft: De vruchten moeten worden geoogst zodra ze een zwarte kleur hebben bereikt en volledig rijp zijn, anders zijn ze te zuur. Het plukken vereist veel voorzichtigheid. De consumptie moet snel gebeuren, omdat ze snel bederven, hoewel invriezen een geschikte optie is. Moerbeien zijn veelzijdig, heerlijk rauw of gekookt, ideaal voor de bereiding van gelei, jam, siroop, sorbet, taarten en chutneys. Voor een originele aperitiefervaring, ontdek een cocktail die de smaak van de zwarte moerbei combineert met de frisheid van basilicum.

De Moerbei 'Wellington' is een prachtige boom die genereuze schaduw biedt met een bladverliezend, dicht en weelderig loof. Hij is zowel robuust als bestand tegen hitte en droogte. Hij verdraagt lichte, zandige en kalkhoudende grond goed, mits diep en goed doorlatend, niet te vochtig en niet te droog, en gedijt op een zonnige standplaats. Het is echter aan te raden om te voorkomen dat de boom boven een veelgebruikt pad wordt geplant, omdat zijn vruchten de neiging hebben hardnekkige vlekken te veroorzaken. Met een stam bedekt met een donkere en diep gegroefde schors, straalt deze moerbei zowel een robuuste als verfijnde uitstraling uit, wat hem onderscheidt als een boom met een uitgesproken persoonlijkheid.