Erica vagans Diana Hornibrook - Zwerfheide
Erica vagans Diana Hornibrook - Zwerfheide
Erica vagans Diana Hornibrook - Zwerfheide
Erica vagans Diana Hornibrook - Zwerfheide
Erica vagans Diana Hornibrook - Zwerfheide
Erica vagans Diana Hornibrook
Zwerfheide , Dopheide , Heidekruid , Winterheide
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Erica vagans ‘Diana Hornibrook’ is een variëteit van Struikhei met een prachtige zalmroze zomerbloei. Als een levend tapijt onderscheidt ze zich door een dichte en compacte vegetatie, met een spreidende groei en donkergroen loof dat het hele jaar door mooi blijft. Tussen juli en oktober is de plant bedekt met een veelheid aan donkerroze bloemtrossen, wat haar bloei extra stralend maakt. In groepen geplant, zal ze een rotstuin of een borderrand van zuurminnende planten prachtig opfleuren. Een zure, vrij frisse en goed gedraineerde grond zijn de optimale voorwaarden voor een goede ontwikkeling. De hobbytuinier zal de eenvoudige verzorging van deze genereuze en robuuste heide waarderen.
De Erica vagans behoort tot de familie van de Ericaceae, net als alle heidesoorten, maar ook aardbeibomen, lavendelheide, berendruif, azalea's en bosbessen. Deze heide, met haar nazomerbloei, wordt ook wel struikhei, Cornwallheide of wandelende heide genoemd. Ze komt voor in West-Europa, van Portugal tot Engeland. In haar natuurlijke omgeving houdt Erica vagans van heidegebieden (zure, arme en kiezelhoudende grond) en berghellingen. De cultivar ‘Diana Hornibrook’ werd ontdekt door Murray Hornibrook en in 1946 in Groot-Brittannië geïntroduceerd, vernoemd naar zijn dochter. Met een gezonde en robuuste vegetatie vormt ze een kleine groenblijvende heester, met een bodembedekkende groeiwijze, die ongeveer 0,20 m tot 0,25 m hoog wordt en 0,30 tot 0,45 m breed op volwassen leeftijd. Ze groeit langzaam en haar levensduur is meestal niet meer dan 12 tot 15 jaar. Aan fijne, gedraaide takken groeien kleine naaldjes, 7 tot 10 mm lang, kransstandig gerangschikt met 4 of 5 stuks, aan de onderkant voorzien van een groef. De jonge voorjaarsscheuten hebben een mooi zachtgroene kleur, waarna het loof de rest van het jaar donkergroen blijft. Deze cultivar bloeit meestal tussen juli en oktober, afhankelijk van het klimaat, gedurende meerdere weken. Haar kleine, donkerroze, klokjesvormige bloempjes, 5 tot 6 mm lang, zijn verenigd in trossen van 5 tot 10 cm lang en verspreid langs de twijgen. De bloem bestaat uit een urn- of klokvormige kroon met 4 kleine lobben en 8 vrije meeldraden. De paarse helmhokjes steken uit, wat de bloemen een elegant aanzicht geeft. Ze worden druk bezocht door bijen.
De Struikhei ‘Diana Hornibrook’ heeft alle kwaliteiten die je van een heideplant mag verwachten. Een lange en opvallende bloei gecombineerd met wintergroen loof. Haar bossige, dichte en compacte vegetatie maakt haar geschikt voor gebruik in bodembedekkende borders, als randbeplanting bij heesterborders, voor het inrichten van taluds of rotstuinen, en voor het opvullen van de voet van bomen en grote struiken. Van haar bergachtige herkomst heeft ze een mooi aanpassingsvermogen aan arme grond die blootstaat aan ruwe weersomstandigheden (kou, wind, hitte …) behouden. Haar vermogen om tegen zoute wind te kunnen biedt ook de mogelijkheid om haar in kusttuinen te gebruiken. Ze houdt van volle zon, maar verdraagt halfschaduw heel goed.
Winterhard tot -20°C; de Struikhei ‘Diana Hornibrook’ is een kleine, sterke en robuuste heester. Hij geeft de voorkeur aan een zure tot neutrale grond, maar aanpassing aan licht alkalische grond lijkt mogelijk. In alle gevallen is een goed gedraineerde grond zonder stilstaand vocht essentieel. Ze verdraagt lange droogteperiodes niet goed en houdt van frisse bodems. Om een relatieve bodemvochtigheid te behouden, is grondbedekking een goede oplossing. Deze heide vraagt bijna geen onderhoud; alleen een lichte snoei na de bloei, in oktober-november, is voldoende. Ze kan gemakkelijk een plekje vinden in gezelschap van andere heidesoorten waarvan de bloei het overneemt, terwijl ze een vergelijkbare ontwikkeling en groei hebben, zoals Erica x darleyensis, Erica carnea of Calluna vulgaris. Haar lange nazomerbloei verlicht een schaduwrijke plek met haar heldere kleuren. Ze brengt speelsheid en vrolijkheid in borders met laagblijvende grassen zoals zegge, slangenbaard, pijpenstrootje, uncinia, hakonechloa, lampenpoetsersgras, enz. Je kunt ze ook mengen in een lage, schaduwrijke border met lavendelheide, berendruif, schaduwkruid of Lithodora fruticosa. In zure grond vormen heides prachtige tapijten aan de voet van grotere struiken, waar ze de basis opvullen: bergthee, rododendrons, camelia's, bladverliezende azalea's, lavendelheide, enz. Gekweekt in potten of bloembakken verrijkt ze met haar intense bloei een balkon, terras of patio.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Erica
vagans
Diana Hornibrook
Ericaceae
Zwerfheide , Dopheide , Heidekruid , Winterheide
Erica decipiens
Tuinbouw
Andere Heideplanten
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Erica vagans ‘Diana Hornibrook’ geeft de voorkeur aan een vrij vruchtbare bodem, hoewel ze zich ook aan arme grond kan aanpassen. De grond moet echter venig, licht, zanderig, zeer zuur (pH tussen 4 en 6), koel en goed doorlatend tot droog zijn. Om heide in de vollegrond of in een kuip te kunnen planten, kun je een geschikte bodem samenstellen uit 1/3 heidegrond, 1/3 niet-kalkhoudende teelaarde en 1/3 zand. Plant bij voorkeur in het najaar om te profiteren van een goede doorworteling in de winter, of in het voorjaar, zonder de wortelhals te diep te begraven. Deze plant houdt van een standplaats in de volle zon (niet te felle zon) of halfschaduw. In de noordelijke regio's kunnen ze in de volle zon staan, terwijl op warme, beschutte locaties een halfschaduw plek de voorkeur heeft. Een goed gevestigde plant verdraagt korte periodes van droogte. In zware, slecht doorlatende grond zal de plant het niet redden, omdat ze gevoelig is voor wortelrot.
De eerste twee jaar moet je de voet van de plant zorgvuldig onkruidvrij houden. Aangepast aan droge omstandigheden, zijn de wortels van deze zomerheide sterk vertakt in de grond en voorkomen ze, eenmaal goed gevestigd, dat andere soorten in de buurt kunnen groeien. Bij langdurige droogte kun je de voet mulchen om wat koelte vast te houden. Snoei de pollen tot op de helft van hun hoogte, direct na de bloei en al vanaf jonge leeftijd. Dit zorgt ervoor dat de pollen compact blijven en mooi, vers loof produceren. In de koudere streken is een beschermende laag gemalen schors of turf niet overbodig.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).