Erica x williamsii Ken Wilson - Dopheide
Erica x williamsii Ken Wilson - Dopheide
Erica x williamsii Ken Wilson - Dopheide
Erica x williamsii Ken Wilson
Dopheide , Heidekruid
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Erica (x) williamsii 'Ken Wilson' is een heidehybride tussen Erica tetralix en een Cornish heide, gewild om zijn rijke bloei in een verloop van licht magenta-roze tot schelproze. Het is een compacte halfheester die bloeit van midden in de zomer tot in het najaar. Zijn fijne blad behoudt het hele jaar door een mooie, levendig groene kleur. Deze mooie rotstuinplant vormt ook elegante bodembedekkers.
De Erica (x) williamsii 'Ken Wilson' behoort, net als alle heidesoorten, tot de heidefamilie (Ericaceae). Deze plant is ontstaan uit een kruising tussen de Erica tetralix 'Hookstone Pink' en de E. vagans 'Mrs DF Maxwell'. Hij werd in 1992 verkregen in Sardis, Brits-Columbia, Canada, door David Wilson. Deze heide vormt een lage, brede en ronde struik met een dichte groei, met een hoogte van 25-30 cm en een spreiding van 50-60 cm. De stengels dragen heel kleine, lijnvormige, naaldachtige blaadjes in een middengroene kleur. De kleine, klokjesvormige bloempjes zijn gegroepeerd in kleine, langwerpige trossen aan de top van bladrijke stengels. Hun kleur verloopt van licht magenta-roze tot een bleek, parelmoerachtig roze. Ze verschijnen rond juli en blijven zich vernieuwen tot oktober, soms zelfs tot november. Het is een honingbloei die nectar produceert en veel wordt bezocht door bijen. Dit ras is zeer winterhard, tot -20 °C.
Plant deze 'Ken Wilson'-heide in een rotstuin of als borderrand, samen met andere heidesoorten die elkaar in bloei kunnen opvolgen, zoals de Erica carnea 'Springwood White' of de E. darleyensis 'Kramer's Rote'. Om wat speelsheid toe te voegen aan de soms wat strenge tapijten van hun blad, combineer je deze struiken met enkele Zegges (Carex) die hun massa zullen verlichten. Je kunt ze ook in een lint voor lavendelheides (Andromeda) of Japanse azalea's planten.
Hoewel heide, met name die van het geslacht Erica, geassocieerd wordt met de vochtige Atlantische heidevelden aan de noordelijke oceaankust (Bretagne, Ierland, Schotland), bestaan er ook heidesoorten voor een droger klimaat en voor kalkhoudende, mediterrane gronden. Maar een van de rijkste heidegebieden ter wereld ligt ver weg, in Zuid-Afrika. In de Kaapregio vind je een vegetatieformatie op zure grond, vergelijkbaar met onze mediterrane macchia, genaamd Fynbos. Hier komen bijna 625 van de 740 heidesoorten ter wereld voor.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Erica
x williamsii
Ken Wilson
Ericaceae
Dopheide , Heidekruid
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
De Erica 'Ken Wilson' geeft de voorkeur aan een zure tot neutrale bodem, maar deze variëteit accepteert ook licht kalkhoudende grond als deze verrijkt is met potgrond en heidegrond. De grond moet licht zijn, goed doorlatend en altijd een beetje vochtig blijven, zelfs in de zomer. Plant in het najaar of voorjaar, zonder de wortelhals te diep te begraven. Deze plant houdt van zonnige standplaatsen, maar verdraagt ook halfschaduw. De eerste twee jaar moet u de voet van de plant zorgvuldig onkruidvrij houden. Bij aanhoudende droogte kunt u de voet mulchen om enige koelte te behouden. Snoei de pollen lichtjes direct na de bloei, al vanaf jonge leeftijd. Hierdoor blijven de pollen compact en produceren ze prachtig, nieuw loof.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).