Aesculus hippocastanum Laciniata - Witte paardenkastanje

De Aesculus hippocastanum 'Laciniata' is een witte paardenkastanje van gemiddelde statuur, met een vrij smalle groeiwijze en voorzien van fijn ingesneden blad, ook wel laciniaat genoemd. Al deze eigenschappen maken het een bijzonder elegante kleine boom. Bij dit cultivar is de bloei niet erg opvallend en de vruchtvorming afwezig. Geplant als solitair zal hij uw bezoekers verrassen. Zijn afmetingen en langzame groei maken het mogelijk hem aan te planten in een middelgrote tuin.

De Aesculus hippocastanum 'Lacinita' werd in 1843 in Frankrijk ontdekt door A. & L. Leroy, in Angers. Deze boom behoort tot de familie van de Sapindaceae of voorheen de Hippocastanaceae. De typesoort, de gewone paardenkastanje, in tegenstelling tot wat zijn andere gebruikelijke naam witte paardenkastanje doet vermoeden, is oorspronkelijk afkomstig uit Macedonië, een regio die Noord-Griekenland, Albanië en Zuid-Bulgarije omvat. Het is een bosboomsoort. In de natuur kan de gewone paardenkastanje een hoogte van 25 m bereiken met een breedte van 15 tot 20 m.

De paardenkastanje 'Laciniata' ontwikkelt een stam en zijn takken zijn bedekt met een dunne, bruine tot roodachtige schors, eerst glad, later grijs wordend en barstend met de leeftijd. Zijn groeiwijze is vrij smal en opgaand. Een exemplaar van 10 jaar oud zal niet hoger worden dan 3,50 m. Uiteindelijk, na vele jaren, bereikt de boom een hoogte van ongeveer 9 à 10 m en een breedte van 4 tot 5 m. De kroon is wat onregelmatig en luchtig. Het loof, dat bladverliezend is, vormt zich in het voorjaar en valt in het najaar. In de winter zijn op de twijgen grote roodachtige bladknoppen te zien, bedekt met een glanzende hars. Het loof is samengesteld uit bladeren die zijn verdeeld in 5 tot 8 zeer smalle, soms draadvormige, getande deelblaadjes, met een lichtgroene kleur. De onopvallende bloei vindt plaats in mei-juni, op de reeds bebladerde twijgen. Het heeft de vorm van kleine, rechtopstaande piramidale pluimen, thyrsen genaamd, bestaande uit enkele kleine bloemen van 1 cm breed waarvan de kleur dicht bij wit ligt. Dit cultivar is onvruchtbaar, het produceert geen vruchten.

De witte paardenkastanje 'Laciniata' komt goed tot zijn recht op een opvallende plek, als solitair of in een border met exotische uitstraling, met bijvoorbeeld varens aan zijn voet. Je kunt hem ook in een grote kuip op het terras plaatsen, hij kan daar een paar jaar staan voordat hij naar de vollegrond verhuist. Liefhebbers van ongewone planten zullen ook andere wat vreemde bomen waarderen: de jeneverbes Juniperus communis 'Horstmann', de hazelaar Corylus avellana ‘Contorta’ en zijn paarse versie Corylus avellana ‘Red Majestic’, de wilg Salix erythroflexuosa, en de robinia Robinia pseudoacacia ‘Twisty Baby’.