Winterpostelein - Claytonia perfoliata

De Claytonia perfoliata, ook wel Winterpostelein of Cubaanse spinazie genoemd, is een kleine eenjarige plant die tot dezelfde plantenfamilie behoort als postelein. Ze draagt licht succulent, knapperig en vlezig blad met een zeer milde smaak, die een beetje aan waterkers doet denken. Het wordt vooral in de winter gegeten, rauw om salades op te fleuren of gekookt, zoals spinazie. De Winterpostelein groeit het best in halfschaduw of schaduw, in tuingrond die altijd een beetje tot zeer vochtig blijft.

De Cubaanse spinazie behoort tot de familie van de Montiaceae of Portulacaceae, afhankelijk van de classificatie. Het is een botanische soort die oorspronkelijk uit Noord- en Midden-Amerika komt. Hoewel deze eenjarige verwant is aan postelein, is ze decoratiever, met haar tegenoverstaande, vlezige, dikke, nerfloze, gesteelde bladeren in de vorm van een lepel of hoorntje voor die aan de top. De bloemstengels die door het blad lijken te groeien, geven de plant een elegante en bijzondere uitstraling. De kleine witte bloempjes staan in trossen en bloeien van mei tot augustus. Het zaad is zeer fijn, zwart en glanzend. Deze plant wordt ongeveer 25 cm hoog en even breed, soms meer.

Cubaanse spinazie kan laat in het najaar worden geoogst, op een moment dat er in de moestuin weinig sla meer is.

In de keuken is de smaak van Cubaanse spinazie een compromis tussen postelein en spinazie. De bladeren en stengels kunnen zowel rauw als gekookt gegeten worden, maar meestal wordt ze rauw gegeten, omdat ze bij het koken enorm "inkrimpt". Rauw brengt haar waterige, vlezige consistentie veel frisheid aan gemengde salades. Alleen is ze het lekkerst met een scheutje olijfolie en een vleugje citroensap of balsamicoazijn. Gekookt eet je haar zoals spinazie: met boter, uit de oven of roergebakken.

Verzorging: Top de stengels wanneer de planten ongeveer 10 cm groot zijn.

Oogst: 2 tot 3 maanden na het zaaien; pluk de stengels zonder te kort af te knippen om hergroei mogelijk te maken.

Geef de voorkeur aan jonge scheuten, die aangenamer in de mond zijn, zelfs smeltend.

Bewaring: Winterpostelein eet je bij voorkeur snel na de oogst, maar kan 2 tot 3 dagen in de groentelade van de koelkast bewaard worden, verpakt in keukenpapier.

De handige tips van de tuinier

Oogst het zaad om het het volgende jaar opnieuw te zaaien.