Livèche d'Ecosse ou Persil de mer - Ligusticum scoticum
Zeelavas - Ligusticum scoticum
Ligusticum scothicum
Zeelavas
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
Schotse lavas, ook wel Zee-peterselie genoemd, met de Latijnse naam Ligusticum scothicum, is een vaste plant uit de schermbloemenfamilie die wordt gekweekt voor haar aromatisch blad en haar zaden met een uitgesproken smaak. Het blad, dat smaakt naar een mix van selderij en peterselie, wordt vers gebruikt. De zaden worden gedroogd. Schotse lavas wordt als kruid gebruikt in bijvoorbeeld soepen, stoofpotten en marinades. Je plant deze vaste plant in het voorjaar in goede, humusrijke tuingrond die niet te droog is, maar ook niet kletsnat.
Schotse lavas is een vaste, kruidachtige plant die oorspronkelijk voorkomt langs de noordelijke kusten van Noord-Amerika en Eurazië. Deze soort groeit in de buurt van zout of brak water. Ze vormt een pol van bebladerde stengels die ongeveer 50-55 cm hoog wordt en 40-45 cm breed. Het bladverliezende loof komt vrij vroeg in het voorjaar, in maart, boven de grond en sterft pas laat in het najaar, in december, af. De bladeren, die aan de basis van de plant en op de stengels staan, zijn verdeeld in negen glanzende, donkergroene deelblaadjes. Ze verspreiden een geur die doet denken aan peterselie, lavas en selderij. De stengels zijn in de lengte gestreept met groen en rood. De onopvallende zomerbloei bestaat uit schermen met witte bloemetjes met 5 kroonblaadjes en paarse meeldraden. Na bestuiving door insecten ontstaan er vruchten met daarin de zaden. Schotse lavas wordt vaak in de moestuin gekweekt, maar kan ook een plekje vinden in de siertuin, op een wat natuurlijke plek.
Schotse lavas wordt meer gezien als een aromatisch kruid dan als een groente. Gebruik het verse of ingevroren blad en de gedroogde zaden om soepen, stoofschotels, rauwkost, salades op smaak te brengen, of om aardappelen en gekookt vlees te aromatiseren.
De oogst: deze gebeurt naar behoefte. Gebruik het blad vers, want het verliest smaak bij het drogen. De zaden zijn klaar om geoogst te worden als ze bruin van kleur zijn. Bewaar ze in een luchtdichte pot op een donkere, koele plek.
De bewaring: de beste manier om het blad te bewaren is door het in te vriezen. Doe fijngehakt blad in een ijsblokjesvorm, vul aan met water en zet het in de vriezer. Je kunt de ijsblokjes vervolgens eenvoudig in je gerechten verwerken.
De tip van de tuinier: mulch in de zomer om water te besparen bij het sproeien. Schotse lavas houdt niet van droogte, maar ook niet van te natte en slecht gedraineerde grond.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Andere Kruiden van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Schotse lavas gedijt goed in diepe, luchtige grond die rijk is aan organisch materiaal (humus of potgrond), niet te droog en niet te nat. Kies een zonnige of halfschaduwrijke standplaats. De aanplant gebeurt in het voorjaar. Het is een plant die zeer winterhard is, maar niet goed tegen hitte kan. Deze plant verdraagt goed de omstandigheden aan de kust.
Houd een plantafstand van 50 cm in alle richtingen aan. Schoffel vooral aan het begin van de teelt. Zorg voor voldoende water tijdens de groeiperiode. Bedek de bodem met mulch om deze in de zomer tegen uitdroging te beschermen. Snoei de verdorde stengels aan het einde van de winter terug. Knip de bloemstengels weg als ze zich vormen om de ontwikkeling van het loof te bevorderen, tenzij u de zaden wilt oogsten.
Teelt
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).