Euphorbia glauca - Wolfsmelk

De Euphorbia glauca is een endemische soort van de kusten van Nieuw-Zeeland, ideaal voor tuinen aan zee of in de goed drainerende grond van een rotstuin. Het is een vaste plant die wordt gekweekt om zijn sierwaarde, vanwege de levendige blauwgrijze tint van zijn wintergroene blad dat prachtig contrasteert met zijn rode stengels en zijn winterbloei in terminale cymen met dieprode en paarse schutbladen. Deze plant vormt een pol van eerst kruipende en later rechtopgaande stengels tot wel 1 m hoog, die moeilijke terreinen effectief bedekken en dichte, blauwachtige borders vormen. Hij is gemakkelijk te telen op een plek in de volle zon of halfschaduw in een goed gedraineerde grond, zelfs als die droog is, maar hij zal beter gedijen in koelere omstandigheden.  

De Euphorbia glauca behoort tot de enorme wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). Het is de enige soort van dit geslacht die endemisch is in Nieuw-Zeeland. In zijn natuurlijke omgeving groeit hij langs de kust op kliffen, duinen, taluds en oevers in steenachtige tot zanderige grond. Het is een plant die goed tegen droogte kan, maar die toch de voorkeur geeft aan een niet te droge, zeer drainerende bodem.

De Euphorbia glauca is een rhizomateuze vaste plant die zich ontwikkelt vanuit een kruipende wortelstok en veel stolonen vormt die hem helpen de grond te koloniseren. Zijn stengels hebben de neiging langwerpig te worden en aan de basis kaal, dus snoei hem elk jaar na de bloei om een compacte groeiwijze te behouden. Hij bereikt ongeveer 1 m in alle richtingen. De plant heeft een brede, uitgespreide groeiwijze met talrijke rechtopstaande stengels, fel gekleurd in rood. Deze stengels versterken het effect van zijn smalle, langwerpige, wintergroene blad van 12 cm lang, dat compacte kransen vormt in een levendig blauwgrijs, soms pastelgroen. De bloemstengels verschijnen tussen oktober en februari, in schermen van bloempjes zonder kroonbladen, omgeven door een dieprode kelk en paarse schutbladen. De stengels en bladeren bevatten een melkachtig sap dat plakkerig en giftig is.

De Euphorbia glauca vindt zijn plek in een droge, zonnige rotstuin, op een wilde talud waar hij zijn buren niet zal verdringen. Het is namelijk een plant die invasief kan zijn. Je kunt hem combineren met andere sterke bodembedekkers zoals de Achillea crithmifolia, Stachys byzantina Big Ears, de Veronica 'Georgia Blue', of de Artemisia canescens. Hij vormt mooie kleuraccenten aan de voet van struiken of planten met donker blad: de Sambucus nigra 'Black Lace', de Berberis thunbergii 'Atropurpurea', de paarse Salvia officinalis, of grote sedums zoals 'Black Jack' of 'Chocolate'. Zijn bloei combineert goed met het blauw van kruipende rozemarijn en vlaslelie.