Salix elaeagnos Angustifolia - Grijze wilg

De Salix elaeagnos 'Angustifolia', ook wel smalbladige wilg of grauwe wilg genoemd, behoort tot de meest robuuste wilgen, omdat hij zich zowel aan drassige oevers als aan droge rotstuinen in de zomer kan aanpassen. Het is ook een van de mooiste struiken met grijs blad. Ondanks zijn brede en dichte groeiwijze, straalt hij een grote indruk van lichtheid uit. Zijn vroege bloei met kleine gele katjes vindt plaats voordat het blad verschijnt en in de winter komt zijn fijne takkenstructuur, meer of minder rood getint, tevoorschijn. En zoals alle wilgen, verdraagt hij snoei perfect. Zoveel kwaliteiten maken deze wilg tot een perfecte struik voor een vrije haag of geschoren haag.

De Salix elaeagnos 'Angustifolia' behoort tot de familie van de Salicaceae (wilgenfamilie). Het is een vorm van de smalbladige wilg met bijzonder smal blad, die van nature voorkomt in het zuiden van de Alpen, tot op 1700 meter hoogte. Het is een pioniersoort van grindachtige oevers, die ook te vinden is in droge struikgewas of dennenbossen, evenals in grindgroeven of steengroeven. Zijn voorkeur gaat uit naar alluviale gronden, rijk aan grof materiaal, kalkhoudend tot licht zuur, waarvan de vochtigheid seizoensgebonden varieert: zijn zeer flexibele wortelstelsel past zich aan aan de vochtigheid en de korrelgrootte van de bodem. De plant is in de natuur behoorlijk polymorf en past zijn ontwikkeling en groeiwijze aan aan zijn levensomstandigheden. De smalbladige wilg heeft een bolvormige, dichte en bossige groeiwijze, ondersteund door dunne, flexibele en vertakte takken. Met een snelle groei bereikt hij gemiddeld 2 meter in alle richtingen (soms tot 4 meter afhankelijk van de teeltomstandigheden). De jonge twijgen zijn oranjerood van kleur. Het blad, dat bladverliezend is, bestaat uit smal lineaire bladeren die niet breder zijn dan 1 cm, met een lengte van 2 tot 12 cm. Ze zijn grijsgroen in het voorjaar tot donkergroen in de zomer aan de bovenkant, witter en zilverachtig aan de onderkant. Het verkleurt naar geel in het najaar voordat het valt. De bloei vindt plaats van maart tot mei, voordat het blad verschijnt, op aparte mannelijke of vrouwelijke planten. De bloemen zijn verzameld in dunne en meestal gebogen katjes. De mannelijke, gele bloemen bestaan uit 2 vergroeide en kale meeldraden, terwijl de vrouwelijke, groenere bloemen zijn voorzien van een korte stijl die eindigt in 2 stempels. Deze bloei zorgt voor een bron van stuifmeel en nectar voor bijen.

Deze onverschrokken wilg, die een lichte, golvende en zilverachtige massa vormt, vindt zijn plaats langs de waterkant, maar ook op droge taluds, mits de bodem daar diep is en een beetje vocht vasthoudt. Je kunt hem ook gebruiken in een rotstuin of voor het creëren van onderhoudsarme landelijke hagen in een wat wilder deel van de tuin. Snoei hem regelmatig na de bloei om hem te stimuleren om voller te worden en veel bloeiende twijgen te produceren. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met kornoeljes (Cornus sanguinea, Cornus sericea), prachtriet, gaspeldoorn of lisdodden langs de rand van een grote vijver. Als haag zal het zilver van zijn blad de purperen tinten van Berberis, de Zwarte Vlier 'Black Lace' of de Pruikenboom 'Royal Purple' begeleiden.

Er bestaat zo'n diversiteit aan vormen, maten en teelteisen bij wilgen dat het onmogelijk is om er niet één te vinden die het in jouw tuin naar zijn zin heeft. Deze struiken en bomen zijn over het algemeen gemakkelijk te telen als je aan hun basisbehoeften voldoet. In de tuin brengt een wilg altijd een landelijke en natuurlijke toets, soms heel origineel of romantisch afhankelijk van de variëteit.