Olearia virgata - Boomaster

De Olearia virgata is misschien niet de meest spectaculaire van het geslacht, maar de fijnheid van zijn takkenstructuur en blad, die in enkele jaren een dichte, opgaande massa van grijsgroene kleur weeft, geven hem dat unieke karakter. Het is een tegelijkertijd sobere, elegante en onverzettelijke uitstraling die alleen planten van de kust hebben. De zomerbloei met kleine, vuilwitte tot crèmewitte madeliefjes is bescheiden, maar aangenaam geurend en vaak omgeven door een zwerm bijen die te druk zijn met foerageren om zich om de tuinier te bekommeren. Dit is, samen met zijn neef Olearia traversii, een van de beste wintergroene struiken om effectieve schermen aan de kust te vormen. Deze hybride is ook een van de meest winterharde, krachtigste en meest tolerante.

De Olearia virgata is een grote, min of meer bossige struik. Als hij ongeremd groeit, krijgt hij een wat slungelige vorm, of juist een zeer dichte structuur als hij jaarlijks wordt gesnoeid. Zijn habitus is over het algemeen kegelvormig en opgaand, met een hoogte van 2,50 tot 3,50 meter en een breedte van 1 tot 2 meter. De groei is extreem snel, ongeveer 1 meter per jaar. Het is een plant uit de asterfamilie, een spontane hybride tussen Olearia avicenniifolia en O. moschata, die in het wild voorkomt in Nieuw-Zeeland, in veengebieden en natte zones, evenals in subalpiene valleien. Hij kan zich ontwikkelen met een enkele stam, die in ons klimaat een diameter van 10 cm kan bereiken, of juist vanaf de basis vertakt zijn. Zijn dunne, hoekige, buigzame twijgen dragen zeer smalle, lijnvormige bladeren van 1 cm lang en 2,5 mm breed, die doen denken aan die van rozemarijn. Ze zijn licht amandelgroen van kleur aan de bovenkant en duidelijk bedekt met een wit-zilveren tot chamoiskleurige viltlaag aan de onderkant. De bloei vindt plaats in juni-juli, in de vorm van pluimen met talrijke kleine bloemhoofdjes die lijken op kleine madeliefjes van 6 mm. De kleur is bescheiden, variërend van vuilwit tot crèmewit, maar ze geuren aangenaam.

Winterhard tot ongeveer -13°C, vindt de Olearia virgata van nature zijn plaats in een tuin aan zee, waar hij een beschermend scherm zal vormen, in de frontlinie, voor de kwetsbaardere planten in de tuin. In een middelgrote haag kan hij alleen worden gebruikt of gecombineerd met andere wintergroene struiken zoals Griselinia littoralis, struikachtige ceanothussen ('Italian Skies', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), Atriplex halimus, Anthyllis barba-jovis, Hippophae rhamnoides, Elaeagnus angustifolia 'Caspica', of Olearia traversii. Zijn silhouet past goed bij die van tamarisken en Grevillea. Hij is perfect aangepast aan tuinen aan de Nederlandse kust, omdat hij niet zo goed bestand is tegen de intense hitte van mediterrane zomers.