Mierik Ferme de Sainte Marthe - Armoracia rusticana

De wilde rammenas, *Armoracia rusticana* in het Latijn, is een zeer oude, vaste kruidenplant, gekweekt voor zijn pittige wortel die rauw, fijngeraspt, als smaakmaker wordt gegeten. Het is een sterke plant waarvan de smaak in de buurt komt van die van mosterd. Hij wordt gezaaid van februari tot april voor een eerste oogst twee jaar later.

Oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Europa en Siberië en behorend tot de Brassicaceae-familie (zoals kolen), is de wilde rammenas ook bekend onder vele andere namen zoals Duitse mosterd, Cran de Bretagne, Radijs van de Paarden of Peper van de Armen.

Het is een bossige vaste plant die wel een meter hoog en 45 cm breed kan worden. Hij produceert grote, bladverliezende bladeren, enkelvoudig, 40 tot 50 cm lang en biedt van juni tot augustus een bloei in de vorm van witte bloemtrossen.

Zeer populair in Oost-Frankrijk, wordt de wilde rammenas vooral gekweekt voor zijn vlezige wortel (die een beetje lijkt op die van pastinaak), die men over het algemeen adviseert te oogsten in de maanden met een 'r' in de naam, dus bijna het hele jaar door! Zijn bladeren zijn ook eetbaar en kunnen worden bereid in salades, hun smaak komt in de buurt van die van kool.

In de keuken wordt rammenas gebruikt, na zorgvuldig te zijn gewassen, geschild en geraspt (en ja, rammenas moet je verdienen!), om een groot aantal gerechten zoals zuurkool, vis of vleeswaren op te fleuren met een vleugje pit. Zijn gebruikelijke naam komt van het Oud-Frans 'raiz fors', wat pittige wortel betekent, wat zijn smaak al verraadt: pittig maar niet brandend. Het is een groente rijk aan vitamine C die vroeger door zeelieden werd gegeten om scheurbuik te voorkomen. Hij bevat ook anti-oxidanten en ontsmettingsmiddelen.

Rammenas is een stevige, winterharde moestuinplant, tot minstens -15°C, en gemakkelijk te telen die het goed doet in verse, rijke en diepe grond. Het is aan te raden, net als bij radijs, om de watergift goed in de gaten te houden zodat de wortels niet te pittig en/of houtig worden. Eenmaal goed gevestigd, is rammenas niet gemakkelijk te verwijderen, maar hij is niet invasief.

Oogst: het hele jaar door, behalve van mei tot augustus, door de wortels met een spade op te graven.

Conservering: hij wordt vers gegeten maar kan enkele weken koel worden bewaard of, zoals zuurkool, door melkzuurgisting.

De tuiniers tip: Rammenas kan in de winter volledig verdwijnen, denk eraan de plek van zijn pol te markeren, idealiter na hem royaal te hebben gemulcht, om hem niet te beschadigen tijdens winterklussen.

Niet-behandelde zaden of "NT" zaden komen van planten die op conventionele wijze zijn geteeld (meestal met gebruik van gewasbeschermingsmiddelen), maar ze ondergaan geen behandeling na de oogst. Deze zaden zijn toegestaan in de biologische teelt wanneer biologische zaden niet op voorraad zijn.