Mierik X 1 - Armoracia rusticana

De Mierikswortel behoort tot de familie van de Brassicaceae (voorheen Cruciferen), net als kool, radijs en wasabi. De wortel wordt in Noord- en Oost-Europa veel gebruikt als specerij, als vervanger voor mosterd. Het is een snelgroeiende groenteplant met grote bladeren. In het voorjaar ontwikkelt hij kleine witte bloemen, ongeveer 60 cm hoog. Het woord 'mierikswortel' komt van het Oud-Franse 'raiz', dat wortel betekent, en 'fors', wat vroeger scherp of bitter betekende.

In de keuken wordt mierikswortel meestal rauw gebruikt of aan gerechten toegevoegd aan het eind van de bereiding, om de scherpe, peperige smaak te behouden. Fijn geraspt wordt hij vaak als vervanger voor mosterd gebruikt om rauwkost, sauzen, vlees en vis op smaak te brengen. Mierikswortel is rijk aan vitamine B en C, en aan mineralen.

In de moestuin kiest u zorgvuldig de plek waar u hem wilt planten. Deze winterharde vaste plant zal zich er namelijk permanent vestigen. Mierikswortel, die wel 90 cm breed kan worden, loopt altijd weer uit vanuit fragmenten die in de bodem achterblijven. Hij verspreidt zich echter niet verder.

De oogst: mierikswortel kan vanaf het 2^e jaar worden geoogst, vanaf september tot het einde van de winter. Steek de wortels voorzichtig met een spitvork uit, naar behoefte.

De bewaring: snijd de bladeren af op 1 cm boven het groeipunt. Vers geoogste wortels zijn enkele dagen houdbaar in de koelkast. Voor langere bewaring bewaart u de wortels in zand, op een koele en luchtige plek. Ze kunnen ook worden ingevroren.

De tuintip: Wij adviseren om de bodem te bedekken met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze grondbedekking houdt de bodem vochtig en vermindert het onkruid wieden. Bovendien maakt een dikke mulchlaag het oogsten in de winterperiode gemakkelijker.