Perenboom Beurré d'Amanlis

De Pyrus communis 'Beurré d’Amanlis' is een oude, winterharde en krachtige perenras. Hij produceert een vrucht van middelmatige tot grote maat, min of meer langwerpig of buikig, met een dunne, licht geelgroene schil met grijze stippen, die roodachtige tinten krijgt op de zonzijde. Het romig witte vruchtvlees is halffijn, smeltend, sappig, zoet, weinig zurig en heerlijk geurig. De oogst vindt plaats in september, de peren kunnen direct na het plukken gegeten worden, naarmate ze rijp worden. Aangenaam friszuur en rijk aan suiker, is dit een heerlijke peer om zo uit de hand te eten. Gekookt is het een ras dat zich goed leent voor vele zoete of hartige recepten. Deze perenboom geeft de voorkeur aan een zonnige standplaats, in doorlatende, vochtige, diepe, voedselrijke en niet-kalkhoudende grond. Het is een deels zelfbestuivend ras dat de aanwezigheid van andere perenrassen in de buurt nodig heeft om de bestuiving te verbeteren en zo het aantal vruchten te vergroten.

De Pyrus communis (Gewone peer) is een fruitboom die behoort tot de familie van de Rosaceae. Al sinds de oudheid aanwezig in Europa, is hij afkomstig uit de bossen van West-Azië. In Frankrijk duiken perenbomen op in de 16e eeuw, waar onder het bewind van Lodewijk XIV verschillende soorten werden gekweekt in de tuinen van de koning. Door de eeuwen heen is een zeer groot aantal cultivars ontstaan. De teelt is wijdverspreid in Europa. Het ras 'Beurré d’Amanlis', ook wel Amanlis Butterbirne, Delbart, Hubart, Kaissoise, Thiessoise, Wilhelmine genoemd, werd ontdekt in Amanlis, een klein dorpje bij Rennes en werd al vanaf 1826 verspreid. Maar de herkomst is omstreden en zou een creatie kunnen zijn van Van Mons (Belgische botanicus) uit 1823.

De perenboom 'Beurré d’Amanlis' vormt een boom met een vrij opgaande structuur die 4 tot 5 meter hoog kan worden, met veel grote, licht gebogen takken en een spreidende groeiwijze. Zijn vorm leent zich goed voor hoge vormen (op stam) of lage vormen (in struikvorm) of geleide vormen (waaierspaliers). Zijn bladverliezende loof bestaat uit grote bladeren van 8 tot 10 cm lang, afwisselend geplaatst, ovaal, glanzend groen met gele tot oranje herfstkleuren. De bloei vindt plaats in april, wat hem over het algemeen beschermt tegen nachtvorst. De witte, enkelvoudige bloemen, 2 tot 3 cm in diameter, gegroepeerd in schermen, zijn rijk aan nectar. Ze kunnen door vorst worden beschadigd vanaf -2 à -3 °C. Het is een winterharde boom die temperaturen tot ongeveer -25 °C verdraagt, hij is geschikt voor teelt in alle regio's van Nederland. Deze perenboom is zelfsteriel of zelf-incompatibel, de bloemen kunnen zichzelf niet bevruchten. Daarom is de aanwezigheid van andere perenrassen in de buurt, die in dezelfde periode bloeien, noodzakelijk. Bijvoorbeeld de rassen 'Beurré Clairgeau', 'Conference', 'Docteur Jules Guyot', 'Williams', 'Passe Crassane', 'Précoce de Trévoux' zijn geschikt om de bestuiving te kruisen en zo het aantal vruchten te vergroten.

De Pyrus 'Beurré d’Amanlis' is een ras met een hoge opbrengst en een vrij snelle vruchtzetting. De vruchtvorming, overvloedig en regelmatig, begint vanaf begin september en loopt door tot oktober. De vrucht kan direct na het plukken gegeten worden. De peer kan zowel rauw als gekookt gegeten worden, in compotes, in gebak en desserts, in fruitsalades of gemengde salades, in combinatie met kazen of als bijgerecht bij hartige gerechten, zoals bij eend, wit vlees (gevogelte en lamsvlees) of wild. Hij is ook perfect voor het maken van sap of fruit op siroop. Rijk aan water, verfrist en lest de peer de dorst. Zeer vlezig, geeft hij een groot verzadigingsgevoel. Met een gemiddeld caloriegehalte is hij goed voorzien van kalium, calcium en magnesium, met een niet te verwaarlozen hoeveelheid ijzer. Het gehalte aan vitamine C en E, antioxidanten en vezels maakt de peer een gezondheidspluspunt. Hij is tonisch, energiegevend en herstelt het vochtgehalte. Omdat de vruchten niet lang houdbaar zijn, is het beter ze te eten naarmate ze rijpen.

De Pyrus communis 'Beurré d’Amanlis' is een winterhard en krachtig ras, maar gevoelig voor schurft. Deze fruitboom houdt van vochtige en diepe grond, maar heeft een hekel aan te doorlatende en kalkrijke grond. Om vruchten van goede kwaliteit te krijgen, is het raadzaam te dunnen, door het aantal vruchten aan de boom te verminderen. Een luchtige snoei, waarbij enkele takken in het midden van de boom worden verwijderd, brengt licht en geeft zo een mooie kleur aan de vruchten. Dit beperkt ook het ontstaan van ziekten. Zeer populair, dankzij zijn vruchten, vindt de perenboom zijn plaats in de tuin voor het plezier van jong en oud. Met een zeer breed scala aan rassen, is het gemakkelijk om degene te vinden die het beste bij uw wensen past.