Appelboom Reneta Landsberska
Appelboom Reneta Landsberska
Malus domestica Reneta Landsberska
Appelboom, Appel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De appelboom 'Reneta Landsberska', ook wel 'Renette de Landsberg' genoemd, is een oude, robuuste Duitse variëteit die zeer winterhard is. Hij is interessant vanwege zijn vermogen om overvloedige en regelmatige oogsten te produceren, zelfs in koudere klimaten of op grotere hoogte. Hij is bijzonder geschikt voor de particuliere boomgaard, vooral in streken met strenge winters. Voor een goede oogst is de aanwezigheid van een bestuivende variëteit onmisbaar.
De appelboom (Malus domestica) 'Reneta Landsberska', ook bekend onder de namen Landsberger Reinette, Renette de Landsberg, Reneta Gorzowska of Renet landsbergskii, is een oude variëteit afkomstig uit Duitsland, ontstaan rond 1840 in de regio Landsberg an der Warthe. De appelboom 'Reneta Landsberska' kenmerkt zich door een krachtige groei en een vrij brede structuur. Hij kan een hoogte van 4 tot 5 meter bereiken. Zijn vruchten, middelgroot tot groot, hebben een gele tot geelgroene schil, soms lichtjes rood aangelopen aan de zonzijde. Ze hebben een stevig, sappig en aromatisch vruchtvlees met een gebalanceerde smaak tussen zoet en friszuur. De appels van deze variëteit worden geoogst vanaf eind september, maar bewaren goed gedurende meerdere maanden. Je kunt ze dus de hele winter gebruiken. Bewaar de appels op een koele, droge en donkere plek bij een temperatuur van 8 tot 10°C, of in een koelcel tussen 1 en 3°C.
De appels van de appelboom Reneta Landsberska kunnen vers gegeten worden, verwerkt tot sap of gedroogd. Ze zijn ook geschikt voor het maken van appelmoes en gebak.
Hoewel deze appelboom relatief weinig eisen stelt, geeft hij de voorkeur aan diepe, goed doorlatende grond en een zonnige standplaats om de vruchtproductie te optimaliseren. Hij is niet bijzonder gevoelig voor veelvoorkomende appelziekten, zoals schurft, maar regelmatige controle is nodig om plagen zoals bladluis te voorkomen. Een lichte snoei aan het einde van de winter wordt aanbevolen voor een goede luchtcirculatie en om de vruchtzetting voor het volgende seizoen te stimuleren. De appelboom 'Reneta Landsberska' is niet zelfbestuivend; hij heeft bestuivende variëteiten nodig zoals 'Golden Delicious', 'James Grieve', 'Jonathan', 'Alkmene', 'Cox Orange Pippin' of 'Antonovka' om goed vruchten te zetten.
Appels zijn makkelijk te eten en geven een belangrijk verzadigd gevoel. Als bron van energie zijn ze rijk aan koolhydraten en fructose en helpen ze het lichaam te revitaliseren. Dankzij hun vitamines A, B, C en E, mineralen, antioxidanten en vezels zijn ze een echte bondgenoot voor de gezondheid. De appel geeft ethyleen af, een gas dat de rijping van fruit versnelt en handig is om ander fruit of groenten sneller te laten rijpen. De appelboom, zeer gewaardeerd om zijn vruchten, is een klassieker in de eetbare tuin. Met een ruime keuze aan variëteiten appelbomen is het gemakkelijk om de juiste te vinden die bij jouw voorkeuren past.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Malus
domestica
Reneta Landsberska
Rosaceae
Appelboom, Appel
Malus domestica Landsberger Reinette, Renette de Landsberg, Reneta Gorzowska, Renet landsbergskii, Reneta Landsbergera
Tuinbouw
Andere Appelbomen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Kies voor uw Appelboom 'Reneta Landsberska' een zonnige standplaats. De grond mag licht kalkhoudend of zuur zijn, maar zonder overmaat. Graaf een ruim plantgat van minimaal 3 keer het volume van de kluit. Breng gelijktijdig organische stof (potgrond, compost...) en een basisbemesting zoals hoornmeel aan. Begraaf de entkraag niet. Steun de boom indien nodig. Voor appelbomen die solitair en vrij uitgroeiend worden geplant, kan het interessant zijn om ze te steunen met een tuisysteem: plaats 3 palen in een driehoek op 50 cm afstand rond de stam, verbind deze met elkaar met stukken hout. Bescherm de schors bijvoorbeeld met een stuk rubber en bevestig de palen aan de stam met metalen draden. Geef ruim water, zelfs in de winter en ook als het regent. Fruitbomen worden idealiter geplant tussen oktober en maart, buiten vorstperiodes. Planten aangeboden in container kunnen het hele jaar door geplant worden, met uitzondering van periodes met extreme hitte of vorst.
In de winter kunt u aan de voet van de boom, licht ingewerkt in het grondoppervlak, een kleine schep houtas aanbrengen, rijk aan kalium. Dit verbetert de vruchtzetting. De appelboom kan vatbaar zijn voor verschillende ziekten en plagen. Om de risico's te beperken, houd voldoende afstand tussen de bomen, plaats meer soorten hagen, nestkastjes of insectenhotels om biologische bestrijders aan te trekken. Kortom: geef prioriteit aan diversiteit. De belangrijkste ziekten van de appelboom zijn schurft (bruine vlekken op het blad), moniliose (verdroging van de bloemen en rot van het fruit aan de boom) en echte meeldauw (witte viltlaag op het blad). Voor deze drie gevallen heeft preventieve actie de voorkeur door een aftreksel van heermoes te spuiten. Als laatste redmiddel en bij zware aantastingen kunt u curatief een behandeling met Bordeaux-mengsel toepassen. Wat plagen betreft, is de fruitmot (Cydia pomonella) een kleine rups, afkomstig uit de eitjes van een vlinder, die gangen in het fruit veroorzaakt. Om dit te verhelpen, is het beter preventief te handelen door de vestiging van koolmezen en vleermuizen te bevorderen door nestkasten op te hangen. Bij een aantasting door bladluizen, spuit een oplossing op basis van groene zeep.
Bij de oogst, in september-oktober, bewaar alleen de geplukte vruchten. Voor een goede bewaring is het aan te raden de appel met zijn steeltje naar beneden in kistjes of kratten te leggen. Kies bij voorkeur een plek die volledig donker, droog en koel is, maar vorstvrij.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).