Appelboom Museau de Lièvre

De Appelboom 'Museau de Lièvre' is een uitstekende oude ras, waarvan wordt gezegd dat het afkomstig is uit Alos in de Ariège. Deze productieve boom wordt zeer gewaardeerd om de originele en karakteristieke vorm van zijn langwerpige vruchten, die afgeknot kegelvormig zijn en inderdaad lijken op een hazenneus. Winterhard, de Appelboom 'Museau de Lièvre' verdraagt gemakkelijk temperaturen tot -20°C en bloeit meestal in april/mei. Deze appelboom is niet zelfbestuivend. Om rijkelijk vruchten te dragen, moet hij daarom in de buurt worden geplant van rassen die in dezelfde periode bloeien, zoals 'Reine de Reinettes', 'Reinette de Caux' of 'Golden Delicious'.

De appelboom (Malus domestica) is een fruitboom die behoort tot de rozenfamilie. Hij wordt bijna overal ter wereld gekweekt en omvat een oneindig aantal rassen, oud of modern, die appels geven die meer of minder groot zijn en een meer of minder zoete of zure smaak hebben. Appelbomen zijn inheemse bomen in Europa, en met name in Frankrijk waar hun aanwezigheid sinds de oudheid is gedocumenteerd. Winterhard, soms tot -30°C voor de meest resistente rassen, kunnen ze overal in Nederland worden gekweekt.

De appelboom draagt in het voorjaar witte of witroze bloemen die gegroepeerd zijn in schermen. De bloemen van de appelboom bestaan uit 5 bloemblaadjes; deze witte bloemen omringen een hart dat bestaat uit ongeveer 20 meeldraden. Ze geven aanleiding tot vlezige vruchten (steenvruchten, vanuit botanisch oogpunt), bolvormig en gevuld met pitten. Hun kleur, grootte, smaak en bewaartijd variëren per ras. Deze vruchten worden geoogst in september. Ze hebben een gele schil met een zalmkleurige blos. Hun vruchtvlees, van zeer goede kwaliteit, is zeer wit, zacht, fijn en erg sappig. Het heeft een zoete, lichtzure smaak met een aangename meloontoon. Het is een handappel, ideaal om zo te eten, die ook kan worden gebruikt om appelsap te maken. Deze appels zijn houdbaar tot december.

De bladeren van de appelboom zijn bladverliezend en afwisselend geplaatst op de twijgen. Hun bladschijf is ovaal en getand. Ze hebben een donkergroene bovenkant en een witachtige, licht behaarde onderkant.

De appelboom kan in alle klimaten worden gekweekt, maar geeft de voorkeur aan gematigde, vrij vochtige streken, zoals Normandië. Hij staat graag op een zonnige plek in elke redelijk vochtige en voedselrijke bodem. Traditioneel wordt hij in het hart van een boomgaard geplant, maar hij kan ook heel goed solitair en zelfs als haag worden gekweekt.

De grootte van de gewone appelboom is niet meer dan een meter of tien hoog en bijna even breed. Deze grootte kan zelfs veel kleiner zijn, afhankelijk van de groeikracht van de gebruikte onderstam. Deze fruitboom heeft meestal de vorm van een boom met een hoge stam die zich daarna van nature uitspreidt. Hij is verkrijgbaar in verschillende vormen (struik, halfstam, hoogstam...) en kan op vele manieren worden geleid (als zuil, als cordon, als waaiervormige boom...). Het is een gemakkelijke fruitboom die minimaal een uitdunningssnoei nodig heeft. Een echte vruchthoutsnoei voorkomt het verschijnsel van beurtjaren (vruchtzetting om het jaar). Een jaarlijkse of tweejaarlijkse gift van goed verteerde compost bevordert ook de productiviteit van appelbomen.