Abrikozenboom Canino

De Abrikozenboom Canino is een zelfbestuivende variëteit die krachtig groeit en zeer productief is. De grote, langwerpige vruchten hebben een geel-oranje kleur en een diameter van 4,5 tot 5,5 cm. Het vruchtvlees is stevig, sappig, zoet en aromatisch. Ze zijn geliefd in de banketbakkerij voor het maken van taarten. Het hoge sapgehalte maakt ze ook zeer geschikt voor het maken van abrikozennectar. De vruchten zijn heerlijk om vers te eten en bewaren goed na de oogst. Deze variëteit is goed aangepast aan zonnige, beschutte plekken: de bloei is vroeg en de bloemen zijn vorstgevoelig bij -2°C.

De abrikozenboom die wij kweken (Prunus armeniaca) werd vanuit Armenië geïntroduceerd in het Middellandse Zeegebied, vandaar de naam. Er zijn vier geografische subgroepen bepaald. De kruising van variëteiten uit twee daarvan, de Noord-Afrikaanse en de Europese, heeft waarschijnlijk geleid tot de Canino-variëteit. Afkomstig uit de regio Valencia in Spanje, wordt de Canino-variëteit in het hele Middellandse Zeegebied geteeld. In Marokko beslaat deze variëteit 80% van het totale teeltoppervlak.

De Abrikozenboom Canino is aangepast aan een gematigd klimaat. Hij zal zich echter ook uitstekend aanpassen aan een zonnige, beschutte plek tegen een muur in koelere streken.
Van nature heeft de abrikozenboom een ronde, koepelvormige groeiwijze. De takken groeien regelmatig in alle richtingen en bedekken ongeveer twee derde van de stamhoogte. De bladeren zijn getand, hartvormig en hebben een lange bladsteel.
De bloei van de abrikozenboom vindt plaats in maart en is vroeg, ondanks de gevoeligheid voor vorst. De bloei ontstaat op de eenjarige twijgen. De bloem heeft 5 lichtroze witte kroonbladen en rode kelkbladen. Hij is geurig, maar bloeit slechts kort. De vruchtzetting leidt tot rijpe vruchten in de tweede helft van juli.
De Abrikozenboom Canino, een zeer vruchtbare variëteit, is zelfbestuivend. Hij heeft dus geen andere abrikozenboom nodig voor de bestuiving.

Abrikozen worden vers, gedroogd of verwerkt gegeten: jam, taarten, compotes, abrikozen op siroop... Ze worden ook gebruikt in hartige gerechten, zoals het Engelse recept voor konijn met abrikozen en pastinaak. Abrikozensap kan goed gemengd worden met een vleugje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.