Abrikozenboom Luizet

De Abrikozenboom Luizet is een zelfbestuivende en productieve variëteit. Deze half-laatbloeiende variëteit is daardoor bestand tegen kou en bijzonder goed aangepast aan een landklimaat. De vruchten zijn groot, ongeveer 5 cm in diameter, ovaalvormig en hebben een zeer duidelijke, maar smalle groef. Hun geel-oranje schil, bedekt met roodpaarse spikkels, heeft een lichte dons. Het vruchtvlees, intens geel, is stevig en vrij sappig, zoet en friszuur, met een gebalanceerd aroma. De vruchten zijn heerlijk vers en zeer geschikt voor gebak. De oogst vindt plaats bij rijpheid, in de laatste twee weken van juli. Deze variëteit is niet geschikt voor zuidelijke streken.

De abrikozenboom is oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Oost-Azië. Hij wordt al sinds 3000 voor Christus in China gekweekt. De abrikozenboom die wij kweken (*Prunus armeniaca*) werd aan het begin van onze jaartelling vanuit Armenië, vandaar de naam, in het Middellandse Zeegebied geïntroduceerd. Zijn introductie in Frankrijk vond plaats tijdens de Renaissance. In 1838 creëerde de botanicus en abt Gabriel Luizet de Abrikozenboom Luizet uit een Centraal-Europese variëteit van de groep 'Meilleurs de Hongrie'.

Door zijn half-laatbloei, waardoor hij late wintervorst vermijdt, is de Abrikozenboom Luizet geschikt voor koudere streken. Hij is winterhard tot -20°C. Een zonnige standplaats, beschut tegen de wind en op het zuiden gericht, zal de vruchtzetting desondanks verbeteren.
Deze variëteit heeft een opgaande groeiwijze, wat resulteert in een slanke, hoge boom met open blad, waarvan de takken verticaal groeien. De bladeren zijn getand, hartvormig en hebben een lange bladsteel. Hij bereikt een hoogte tot 6 m en een diameter van 4 m. Hij begint te produceren op 3-jarige leeftijd en is volledig volwassen op 7-jarige leeftijd.
De bloei van de Abrikozenboom vindt plaats in maart, voordat het blad verschijnt. De bloei wordt gedragen door de eenjarige twijgen. De bloem heeft 5 roze kroonbladen en paarse kelkbladen. Hij is geurig, maar bloeit slechts kort. De vruchtzetting leidt tot rijpe vruchten vanaf half juli voor een periode van ongeveer twee weken.
De Abrikozenboom Luizet is zelfbestuivend. Hij heeft dus geen andere abrikozenboom nodig voor bestuiving.

Abrikozen worden vers, gedroogd of verwerkt gegeten: jam, taarten, compotes, abrikozen op siroop... Ze worden ook gebruikt in hartige gerechten, zoals konijn met abrikozen en pastinaak (een Engels recept). Abrikozensap wordt vaak gemengd met een vleugje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.