Abrikozenboom Bulida

De Prunus armeniaca 'Bulida' is een oude Spaanse abrikozenras dat interessant is vanwege zijn groeikracht, zijn tolerantie voor droge en kalkhoudende grond, zijn goede productiviteit en zijn grote, smakelijke vruchten. Het is een uitstekend vroeg ras, dat het best gedijt in streken die gespaard blijven van late nachtvorst. De grote abrikozen hebben geel-oranje vruchtvlees dat tegelijkertijd sappig, stevig, relatief zoet en aromatisch is. Ze zijn na de oogst, die begin juni start afhankelijk van het klimaat, redelijk goed houdbaar. 

De abrikoos die wij kweken (in het Latijns Prunus armeniaca) werd vanuit Armenië in het Middellandse Zeegebied geïntroduceerd, vandaar de naam. Er zijn vier geografische subgroepen bepaald. Het ras 'Bulida', vaak ten onrechte verward met 'Canino', is geselecteerd in de regio Murcia in Spanje. Deze abrikozenboom is vrij gevoelig voor meeldauw en moniliose (bloemen) maar is bestand tegen wind en vruchtval. De boom is gevoelig voor bacterievuur.

De Abrikoos 'Bulida' is aangepast aan een gematigd klimaat. Hij zal zich echter ook uitstekend aanpassen aan een beschutte, zonnige plek tegen een muur in koudere streken in Nederland. De boom heeft namelijk veel zon en warmte nodig om vruchten van goede kwaliteit te geven.
Van nature heeft de abrikozenboom een ronde, koepelvormige groeiwijze. De takken groeien regelmatig in alle richtingen en bedekken ongeveer twee derde van de stamhoogte. De glanzend groene bladeren zijn getand, hartvormig en hebben een lange bladsteel.
De bloei van de Abrikoos 'Bulida', die in maart plaatsvindt, is vroeg en kan door vorst worden beschadigd. De bloemen worden gedragen door de twijgen van het voorgaande jaar. De bloem heeft 5 lichtroze witte kroonbladeren en rode kelkbladeren. Hij is geurig, maar bloeit slechts kort. De ovale, grote vruchten rijpen vroeg in het seizoen, in juni. Ze zijn dan zacht van textuur en licht oranje van kleur, soms gespikkeld of met een rode blos aan de zonzijde.
De Abrikoos 'Bulida', zeer productief, is zelfbestuivend. Hij heeft dus geen andere abrikozenboom nodig voor de bestuiving.

Abrikozen worden vers gegeten, gedroogd of verwerkt: in jam, taarten, compotes, abrikozen op siroop... Ze worden ook gebruikt in hartige gerechten, zoals het Engelse recept voor konijn met abrikozen en pastinaak. Abrikozensap wordt vaak aangelengd met een vleugje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.