Dwergabrikozenboom Nanum

De Prunus armeniaca Nanum of Nana is een langzaam groeiende, dwergvorm van de wilde abrikozenboom, uitstekend geschikt voor kleine tuinen en teelt in pot. Deze kleine fruitboom biedt een vroege, charmante voorjaarsbloei in het wit, gevolgd door middelgrote abrikozen in een oranje kleur die in de zon soms een rode gloed krijgt. Ze zijn rijp in juni-juli.

De abrikozenboom is oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Oost-Azië. Hij wordt al sinds 3000 voor Christus in China geteeld. De abrikozenboom die wij kweken (Prunus armeniaca) werd aan het begin van onze jaartelling vanuit Armenië, vandaar de naam, in het Middellandse Zeegebied geïntroduceerd. In Frankrijk arriveerde hij tijdens de Renaissance. De Abrikozenboom Nana, zeer zeldzaam in cultuur, onderscheidt zich van de wilde abrikozenboom door zijn beperkte ontwikkeling en tragere groei. Op volwassen leeftijd, na ongeveer 15 jaar, bereikt hij een hoogte van ongeveer 3-4 meter en een breedte van 2,50 tot 3 meter. Hij heeft een mooie, ronde vorm met een vrij korte, vaak wat kronkelige stam, bekroond door een brede, volle kroon. De schors is grijsbruin van kleur en gaat op latere leeftijd schilferen.

De bladeren van de abrikozenboom zijn bladverliezend; ze vallen in het najaar. Ze zijn getand aan de rand, hartvormig en worden gedragen door een lange, rode bladsteel. De bloei van de Abrikozenboom Nana vindt plaats in maart, vroeger of later afhankelijk van de regio, voordat de bladeren verschijnen. De bloemen groeien aan de twijgen van het voorgaande jaar. De bloem heeft 5 witte, soms roze aangelopen kroonbladen en paarse kelkbladen. Hij geurt, maar bloeit slechts kort. De Dwergabrikozenboom is zelfbestuivend: hij heeft dus geen andere abrikozenboom nodig voor de bestuiving. De vruchtzetting leidt tot rijpe vruchten vanaf eind juni of begin juli. Het zijn ovale steenvruchten van 3 tot 5 cm lang. Bij rijpheid hebben de abrikozen een feloranje kleur, meer of minder gespikkeld of met een rode gloed op de zijde die aan de zon is blootgesteld.

Abrikozen worden vers, gedroogd of verwerkt gegeten: in jam, taarten, compotes, abrikozen op siroop... Ze worden ook gebruikt in hartige gerechten, zoals het Engelse recept voor konijn met abrikozen en pastinaak. Abrikozensap wordt vaak gemengd met een vleugje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.