Abrikozenboom Hargrand

De Abrikozenboom Hargrand is een gedeeltelijk zelfbestuivende variëteit die krachtig groeit en productief is. Deze variëteit is geschikt voor noordelijke streken dankzij de half-late bloei, de vorstbestendigheid en de ziekteresistentie, waaronder tegen bacterieziekte. De vruchten zijn geel-oranje, middelgroot, ongeveer 5 cm in diameter, en hebben een langwerpige vorm. Hun kleur is bij de oogst wat dof. Het vruchtvlees is donkeroranje, stevig, zoet en heeft een uitstekende smaakkwaliteit. De oogst vindt plaats vanaf half juli.

De abrikozenboom komt oorspronkelijk uit Centraal- en Oost-Azië. Hij wordt al sinds 3000 voor Christus in China gekweekt. De abrikozenboom die wij kweken (Prunus armeniaca) werd aan het begin van onze jaartelling vanuit Armenië, vandaar de naam, in het Middellandse Zeegebied geïntroduceerd. Zijn introductie in Frankrijk vond plaats tijdens de Renaissance. In Canada, op het onderzoeksstation in Harrow, kruisten de wetenschappers Lapins en Bailey in 1972 de abrikozenrassen V5 1092 en NJA1 om een hybride te creëren: de Abrikozenboom Hargrand.

Dankzij de half-late bloei, waardoor hij late wintervorst vermijdt, en de goede vorstbestendigheid, is de Abrikozenboom Hargrand geschikt voor noordelijke streken, ten noorden van de Loire. Een zonnige standplaats, beschut tegen de wind en op het zuiden gericht, verbetert de vruchtzetting.
Deze variëteit heeft een opgaande groeiwijze, wat resulteert in een slanke, hoge boom met open loof en takken die verticaal groeien. De bladeren zijn getand, hartvormig en hebben een lange bladsteel. Hij bereikt een hoogte tot 4 m bij een diameter van 3 m. Hij begint te produceren na 3 jaar en is volledig volwassen na 7 jaar.
De bloei van de Abrikozenboom vindt eind maart plaats, voordat het blad verschijnt. De bloei wordt gedragen door de twijgen van het voorgaande jaar. De bloem heeft 5 roze kroonbladeren en paarse kelkbladeren. Hij is geurig, maar bloeit slechts kort. De vruchtzetting leidt tot rijpe vruchten vanaf half juli voor een periode van ongeveer twee weken.

De Abrikozenboom Hargrand heeft een gedeeltelijke zelfbestuiving. Hoewel deze zelfbestuiving in streken ten noorden van de Loire voldoende lijkt, wordt sterk aangeraden om gebruik te maken van de bestuiver voor dit ras, de abrikozenboom Bergarouge.

Abrikozen worden vers gegeten, gedroogd of verwerkt: tot jam, taarten, compotes, abrikozen op siroop... Ze worden ook gebruikt in hartige gerechten, zoals het Engelse recept voor konijn met abrikozen en pastinaak. Abrikozensap kan goed gemengd worden met een vleugje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.