Magnolia: de juiste variëteit voor je tuin kiezen

Afhankelijk van het loof: wintergroen of bladverliezend

Il existe twee grote categorieën magnolia’s:

• de bladverliezende magnolia’s uit Azië (China en Japan), die in het voorjaar bloeien,
• de magnolia grandiflora’s of tulpenmagnolia’s, ook wel zuidelijke magnolia’s genoemd, die wintergroen zijn, komen uit het zuidoosten van de Verenigde Staten en bloeien in de zomer.

Bladverliezende magnolia’s bloeien op het kale hout, waardoor hun grote bloemen bijzonder goed uitkomen, in roze, witte of, zeldzamer, gele tinten. Deze bloei begint al in maart en duurt tot juni of zelfs juli. Als je je tuin een prachtige, wekenlange voorjaarsbloei wilt geven, is een Magnolia soulangeana of stellata een schitterende keuze. Deze heesters komen prachtig tot hun recht als solitair of in een border. Sommige bladverliezende soorten, zoals Magnolia tripetala, hebben echter een weelderig loof dat hun belangrijkste troef vormt.

De verschillende variëteiten van wintergroene magnolia’s, de magnolia grandiflora’s, geven een tuin dankzij hun gigantische loof een zeer interessante exotische uitstraling. Ze behoren tot de weinige loofbomen die wintergroen zijn en zorgen dankzij hun glanzende, donkergroene loof het hele jaar door voor een bijzonder decor. Door hun langzame groei in de eerste jaren zijn het interessante heesters. Ze zijn uitstekend geschikt om solitair in een gazon te planten, zoals Magnolia grandiflora ‘Alta’ met zijn smalle groeiwijze of Magnolia grandiflora ‘Galissonière’.

Magnolia liliflora ‘Nigra’ (bladverliezend loof) en Magnolia grandiflora (wintergroen loof)

Afhankelijk van de bloeiperiode: voorjaar of zomer

De twee belangrijkste bloeiperioden van magnolia’s zijn het voorjaar en de zomer, telkens met enkele verschillen per soort en soms met een bescheiden nabloei in het najaar.

De voorjaarsbloei loopt van maart voor de vroegste variëteiten tot begin juli. De gekozen heesters hebben een bijzonder beschutte standplaats nodig om de zachte bloemknoppen, die gevoelig zijn voor vorst en wind die aan het einde van de winter nog kunnen voorkomen, zo goed mogelijk te beschermen.

Tot de vroege bloeiers vanaf maart behoort de Magnolia soulangeana ‘Heavy Scent’, met roze tulpvormige bloemen. Deze variëteit heeft als voordeel dat ze al na 3 jaar op jonge leeftijd bloeit. De Magnolia loebneri ‘Merrill’ heeft zeer delicate, stervormige roze bloemen. De Magnolia ‘Fairy White’ – Michelia hybride is een nieuwe aanwinst, een zeldzame heester met witte, subtiel geurende voorjaarsbloemen en wintergroen loof.

De later bloeiende magnolia’s zijn beter bestand tegen koude klimaten, zoals de Magnolia sieboldii, waarvan de bloemen van mei tot juli opengaan. De bijzondere Magnolia brooklynensis ‘Eva Maria’ bloeit vanaf mei eveneens aan al bebladerde takken. De bekerbloemen bieden een verrassend schouwspel, waarbij de kleur in de loop van de bloei verandert.

Als vooral de doorgaans zeer geurende zomerbloei u aanspreekt, zijn Magnolias grandiflora zoals de Magnolia ‘Alta’ of de Magnolia delavayi, met grote crèmekleurige bloemen van 10 tot 20 cm en een citroengeur, prachtige tuinliefhebbers.

→ Lees ook: 5 magnolia’s met zomerbloei en 5 magnolia’s met voorjaarsbloei

Magnolia loebneri ‘Merrill’, Magnolia sieboldii en Magnolia delavayii

Afhankelijk van de grootte: voor een kleine of grote tuin

Magnolia’s zijn vaak groot (sommige worden tot 15 m hoog) en groeien naarmate ze ouder worden uit tot bomen. Toch gaat het meestal om heestersoorten, die vaak als heesters worden behandeld omdat hun groei traag is. De meeste worden 2,50 tot 5 m hoog en zijn daardoor zeer geschikt voor kleine en middelgrote tuinen. Je kunt ze zelfs in de buurt van een huis of terras planten: hun oppervlakkige wortelgestel vormt geen probleem voor funderingen of leidingen.

Voor kleine tuinen

Magnolia stellata’s met hun prachtige, meestal witte, stervormige bloemen blijven compact en zijn uitstekend geschikt voor kleine ruimtes die ze extra allure geven. De Magnolia stellata ‘Gold Star’ met lichtgele bloemen die verschijnen van april tot mei, is door zijn beperkte groei (3 m in alle richtingen) zeer geschikt voor een kleine tuin. Ook de Magnolia ‘liliflora nigra’, met roze, komvormige bloemen, die eveneens bladverliezend is en klein blijft (2 m hoog en breed), is een goede keuze voor een kleine ruimte. Je kunt zelfs een wintergroene dwergmagnolia overwegen die in de zomer bloeit, zoals de grandiflora ‘Little Gem’, met prachtige, geurende crèmekleurige bloeiwijzen. Dankzij zijn geringe hoogte (2,50 m) past deze magnolia zelfs in een kleine ruimte.

→ Lees ook: 7 magnolia’s voor kleine tuinen

Magnolia stellata ‘Gold Star’

Voor grote tuinen

Heb je een grote tuin, kies dan zonder aarzelen voor een Magnolia grandiflora. In hun natuurlijke leefgebied worden ze met gemak 20 m hoog, maar in ons klimaat gedragen ze zich jarenlang als heesters. Hun zomerbloei is weliswaar minder opvallend dan die van bladverliezende magnolia’s, maar het grote aantal nieuwe cultivars biedt een ongelooflijke variatie aan loof. Deze soort is bijzonder interessant vanwege het exotische effect van het grote loof.

Een andere mogelijke keuze is de Magnolia obovata. Deze bladverliezende magnolia wordt 10 m hoog en zal je bekoren met zijn zeer grote loof en crèmekleurige bloei aan het einde van het voorjaar.

Tot slot zorgt de noordelijke Japanse magnolia (Magnolia kobus), afkomstig uit Japan en met prachtige witte bloemen, voor een zeldzame elegantie op een groot gazon. Houd er wel rekening mee dat deze 10 m hoge boom pas na ongeveer tien jaar gaat bloeien.

→ Lees ook: 7 majestueuze magnolia’s voor grote tuinen.

Magnolia kobus

Afhankelijk van zijn winterhardheid

Door hun Aziatische en Amerikaanse oorsprong zijn magnolia’s niet erg vorstgevoelig. Ze zijn goed bestand tegen temperaturen tot -15 °C. Je kunt ze dus vrijwel overal in Frankrijk planten, behalve op grotere hoogte in bergachtige streken, waar het te koud is.

De bloei van bladverliezende variëteiten valt echter tussen maart en april en de kwetsbare, donzige bloemknoppen zijn gevoelig voor kou en vorst. Ook al verdraagt de boom zeer lage temperaturen, in de koudste streken kun je het beste kiezen voor laatbloeiende variëteiten, die vanaf mei bloeien, zoals Magnolia sieboldii met zijn prachtige klokvormige bloemen met een rood hart, of een Magnolia hypoleuca (obovata), die indruk maakt met zijn grote bladeren en de schoonheid van zijn witte bloemen en bestand is tegen temperaturen tot -20 °C.

Houd er in alle gevallen rekening mee dat je je magnolia op een beschutte plek uit de wind moet planten.

Magnolia hypoleuca

Op basis van de bloemvorm

Hoewel de kleuren voornamelijk variëren van wit, crème en pastelroze tot purper en geel en zeker deel zullen uitmaken van uw esthetische keuze, dragen de zeer uiteenlopende vormen sterk bij aan de originaliteit van magnolia’s: solitaire bloemen in de vorm van een rechtopstaande kom of kelk, stervormige bloemen, slanke of ronde bloemen, hangende bloemen; het effect verschilt sterk, maar is altijd buitengewoon sierlijk.

Valt u voor de grote, vlezige bloemen in de vorm van een tulp? De Magnolias soulangeana en grandiflora, herkenbaar aan hun mooie kelkvorm en talrijke meeldraden, zijn dan iets voor u. Als u gevoelig bent voor de verfijning van slankere, stervormige bloemen, zijn de magnolia’s met leliebloemen (liliiflora), de Magnolia stellata en loebneri, met aan de uiteinden licht gebogen bloembladen (eigenlijk tepalen), zeer geschikt. Als het ten slotte de originaliteit is die u aanspreekt, brengt de beverboom (sieboldii) met zijn hangende klokvormige bloemen en heerlijke citroengeur een zeer frisse, tweekleurige noot dankzij het karmijnrode hart.

Verschillende bloemtypen: Magnolia soulangeana, Magnolia stellata en Magnolia sieboldii

Afhankelijk van je bodem

Magnolia’s gedijen in voedselrijke, vochtige tot natte en goed doorlatende bodems. Plant ze in neutrale tot zure grond, want ze zijn gevoelig voor kalk.

Enkele uitzonderingen op deze regel: de majestueuze Magnolia kobus (of Kobemagnolia) verdraagt kalk. De Magnolia x loebneri ‘Leonard Messei’ verdraagt licht alkalische bodems. De Magnolia denudata die wat minder vaak wordt aangetroffen, kan zich ook ontwikkelen in licht zure grond, zolang die vochtig en humusrijk blijft.

De Magnolia grandiflora verdraagt kalkrijke en, bijzonder voor magnolia’s, ook enigszins droge bodems.

Tot slot blijven de wortels van magnolia’s oppervlakkig, in de bovenste bodemlaag: wees daarom voorzichtig bij het planten, wat idealiter in het voorjaar gebeurt.

De Kobemagnolia en de zuidelijke magnolia kunnen overweg met licht kalkrijke grond