Magnolia denudata Festirose - Oosterse magnolia

De Magnolia denudata 'Festirose' is een Frans ras van de naakte magnolia, geselecteerd in 1998. Zijn bloemknoppen bedekt met een grijs dons openen zich al in maart en geven prachtige, zachtroze bloemen in de vorm van een tulp, met een diameter van 10 tot 15 cm. Deze verschijnen vóór het uitlopen van de grote groene bladeren. Deze magnolia is een grote struik of kleine boom met een spreidende groeiwijze en goed vertakte takken. Hij gedijt in neutrale tot zure, goed doorlatende, licht vochtige grond, op een zonnige of halfbeschaduwde standplaats. Hij is goed winterhard, maar wind kan de prachtige bloei beschadigen.

De Magnolia heeft zijn naam gegeven aan de familie van de Magnoliaceae, die slechts één ander geslacht telt, de tulpenboom (Liriodendron). Het is een archaïsche familie in de plantengeschiedenis, waarvan een van de bijzonderheden is dat de kelk- en kroonbladeren relatief gelijk van uiterlijk zijn (en daarom "tepalen" worden genoemd). Deze eigenaardigheid is vooral interessant vanuit esthetisch oogpunt, omdat deze bloemonderdelen van een grote schoonheid zijn in deze kleine botanische familie.
De soort *Magnolia denudata*, zo genoemd omdat de bloemen op het kale hout verschijnen, vóór het uitlopen van de bladeren, is afkomstig uit China. Niet wijdverspreid als soort, is het een van de twee ouders van de *Magnolia x soulangeana* en zijn vele cultivars die goed vertegenwoordigd zijn in onze parken en tuinen.

Deze cultivar 'Festirose' werd in de regio Anjou geselecteerd vanwege zijn originele bloemen. Terwijl de oorspronkelijke soort grote bloemen van zuiver wit draagt, hebben die van 'Festirose' een delicaat zachtroze kleur die deze variëteit gemakkelijk herkenbaar maakt. Aan het eind van de winter kondigen de met grijs dons bedekte bloemknoppen de komende bloei in maart of april aan. Grote tulpvormige bloemen verschijnen dan op het kale hout, ze steken mooi af tegen het grijsachtige hout en vormen een onvergetelijk schouwspel. Deze schitterende bloei gaat vooraf aan het verschijnen van de grote ovale bladeren, in een middengroene kleur.
Deze grote struik bloeit al op jonge leeftijd en heeft een gemiddelde groeisnelheid, met een spreidende groeiwijze en een relatief dichte vertakking. Een volwassen plant bereikt ongeveer 4 meter hoogte bij 3 meter breedte. Snoei is niet nodig, tenzij u een tak die iets te ver uitsteekt wilt inkorten. Hij is winterhard tot ongeveer -20°C, maar het is aan te raden hem op een plek uit de wind te planten om de mooie bloei te beschermen.

Deze prachtige Magnolia 'Festirose' met zijn romantische uitstraling vormt prachtige gemengde borders samen met planten met dezelfde eisen, zoals de Hydrangea macrophylla 'Tricolor', een hortensia met een decoratief bont blad dat het hele seizoen sierwaarde heeft en een late bloei tot in het najaar, waardoor een landschapstafereel ontstaat dat een groot deel van het jaar de moeite waard is. Een Skimmia japonica 'Rubella' voegt zijn rozerode bloei toe tussen de twee voorgaande en zorgt zelfs in de winter voor kleur. Een Oxydendron arboreum, of zuurboom, maakt dit mooie plaatje compleet met zijn delicate zomerbloei in trossen kleine witte klokjes, en vooral de vlammende herfstkleuren van zijn blad.