Magnolia stellata Gold Star - Stermagnolia

De Magnolia x stellata 'Gold Star', ook wel sterrenmagnolia genoemd, is een kleine, bladverliezende boom die nog vrij zeldzaam is. Het is een kruising met Magnolia stellata. Net als alle bloeiende magnolia's is hij onvergetelijk in het vroege voorjaar. Deze soort vormt al op jonge leeftijd, in het late voorjaar, lichtgele, subtiel geurende stervormige bloemen. Hij heeft een originele, bossige maar luchtige groeiwijze en donkergroen blad dat bronskleurig is als het jong is. Geschikt voor elke vochthoudende bodem, in de zon of halfschaduw.

Deze magnolia behoort tot de familie Magnoliaceae en is een Amerikaanse (Michigan) tuinbouwontwikkeling. Het is een kruising tussen Magnolia acuminata var. subcordata 'Miss Honeybee' en Magnolia stellata. Van beide ouders heeft hij winterhardheid en een goede tolerantie voor weinig actief kalksteen geërfd. Het is een kleine, vertakte boom met een ronde, uitgespreide vorm, hoger dan breed. Volgroeit bereikt hij een hoogte van 3,50 meter en een breedte van 2,50 meter, wat iets meer is dan bij M. stellata. Hij heeft vaak een bossige, mooi vertakte en evenwichtige groeiwijze, maar kan ook op een enkele stam worden gekweekt. De bladvoet is versmald en de afgeronde top is kort toegespitst. Het bladverliezende loof bestaat uit omgekeerd eironde, donkergroene bladeren met een lichtere, fijn behaarde onderkant. In het najaar verkleuren ze naar geelbruin. De bladeren zijn 10 tot 15 cm lang. Jong blad is altijd bronskleurig en wordt groen bij het ouder worden. In april, twee weken na Magnolia stellata, verschijnen er vóór het blad grote, alleenstaande, geurende, stervormige bloemen in lichtgeel tot botergeel. Deze wijd openstaande bloemen, die aan waterlelies doen denken, komen uit knoppen die beschermd worden door zijdeachtige schutbladen. Ze bestaan uit 14 wasachtige, dikke tepalen (niet-gedifferentieerde kelk- en kroonbladen) die wijd openspreiden en tot 15 cm in diameter kunnen worden, met vele gele meeldraden. De jonge bast is aromatisch.

Deze magnolia is bij uitstek een sierboom en doet het fantastisch in zowel een middelgrote tuin als in een groot park. Meestal wordt hij als solitair in een gazon gebruikt, waar zijn opmerkelijke bloei prachtig tot zijn recht komt. Hij kan ook gecombineerd worden met een border van zuurminnende struiken (rhododendrons, camelia's, hortensia's, Nandina, pioenen...), voor een tuin met een Japanse uitstraling. Het is ook mogelijk om mooie bloeiende hagen langs paden te creëren door deze magnolia af te wisselen met andere cultivars (Magnolia grandiflora, Magnolia denudata...).

Wist je dat?
Magnolia's zijn oeroude bomen waarvan fossielen van meer dan 20 miljoen jaar oud zijn gevonden. Hun prachtige bloei wordt beschouwd als een van de meest primitieve: hun bloemen zijn, evolutionair gezien, dicht bij de eerste bloemen die ooit bestonden.
De bast van magnolia's heeft medicinale eigenschappen en wordt in cosmetica gebruikt. Hun hout wordt als waardevol beschouwd.

Geschiedenis:
De naam Magnolia werd in 1703 gegeven door Charles Plumier, botanicus van koning Lodewijk XIV, als eerbetoon aan de arts-botanicus Pierre Magnol (1638-1715), die eind 17e eeuw een van de directeuren was van de botanische tuin van Montpellier. De soortnaam soulangeana is afkomstig van Étienne Soulange-Bodin (1774-1846), een gepensioneerd cavalerieofficier in het leger van Napoleon, die zich toelegde op de tuinbouw. In zijn kasteel in Fromont, bij Parijs, raakte hij gefascineerd door magnolia's en verkreeg hij in 1829 deze hybride, die vandaag de dag aan de basis staat van een prachtige lijn van cultivars!