Magnolia hypoleuca - Grootbladige Japanse magnolia

De Magnolia hypoleuca is een prachtige sierboom. Eerst bewonder je de enorme bladeren met hun zilveren onderkant, en na 10 tot 15 jaar teelt volgt dan de bloei. Het schouwspel van de grote, wasachtige, crèmekleurige bloemen met hun roze zweem en karmozijnrode hart, en hun unieke geur die eind voorjaar de lucht vult, is het wachten meer dan waard. Hoewel hij weinig wordt geplant in onze westerse tuinen, is hij niet moeilijker te telen dan de Magnolia grandiflora, zijn zeer populaire, wintergroene Amerikaanse neef. Integendeel: hij is zelfs winterharder en vraagt alleen een diepe, vochthoudende grond, bij voorkeur neutraal tot zuur.

Binnen de magnoliafamilie behoort de Magnolia hypoleuca tot de grootste soorten. Het is een robuuste boom met een mooie statuur, bladverliezend, perfect winterhard, vaak meerstammig, en hij ontwikkelt een brede, luchtige en weinig vertakte kroon met een afgeronde, kegelvormige en vrij volle uitstraling. Zijn soortnaam, Hypoleuca, komt van het Griekse 'upo' (bijna) en 'leucon' (bleek, witachtig), vanwege de zeer lichte kleur van de onderkant van zijn bladeren. Oorspronkelijk afkomstig uit Japan en centraal China, en ook aanwezig op de Koerilen, groeit hij in zijn thuisland graag in bossen in bergachtige gebieden, waar hij soms wel 30 meter hoog wordt. In onze tuinen bereikt hij meestal een hoogte van 10-12 meter bij een breedte van 8 tot 10 meter. Zijn twijgen zijn donkergroen tot paarsbruin van kleur en hebben grijze lenticellen. In het voorjaar ontwikkelen zich donker paarsbruine bladknoppen die uitlopen tot enorme, omgekeerd eivormige bladeren van wel 45 cm lang en 20 cm breed. De bovenkant van het blad is zachtgroen met een satijnachtige glans, terwijl de onderkant bedekt is met een zilveren witte waslaag (pruina) bij jonge bladeren, die later blauwachtig wordt. De bladeren staan in kransen (verticillen), net onder de bloemen. De bloei vindt plaats van mei tot juli, afhankelijk van het klimaat, met wit-crèmekleurige bloemen die soms wel 20 cm in diameter worden. Ze bestaan uit 9 tot 12 kroonbladen in een crème- tot groenachtige kleur of met een roze tot lichtpaarse tint bij het openen. De basis van de meeldraden is opvallend helderrood tot karmozijnrood. De bloemen verspreiden een uitgesproken, aangename, fruitige geur die doet denken aan een rijpe meloen. Ze worden gevolgd door rode, cilindrische vruchten die in 20 cm lange kegels bijeen staan. Deze bevatten hangende, eveneens rode zaden. De gladde schors van deze boom verkleurt van lichtbruin naar grijs naarmate hij ouder wordt.

Deze magnolia, schitterend in blad en bloem, doet het even goed in een middelgrote tuin als in een groot park! Meestal wordt hij als solitair midden in een gazon gebruikt, of uitstekend boven een heestergroep. Hij combineert mooi met de vlammende bloemen van Rhododendrons en boompioenen. Mooie bomen zoals de Linde van Henry (Tilia henryana) bloeien gelijktijdig. De Kaneelboom (Cercidiphyllum japonicum) of de Perzische ijzerhoutboom (Parrotia persica) zullen zijn loof aanvullen met prachtige herfstkleuren.

De Magnolia hypoleuca, zeer wijdverspreid in het land van de rijzende zon, wordt daar gebruikt vanwege zijn enorme bladeren waarin verschillende gerechten worden verpakt. In Japan draagt hij de naam Honoki.